کتاب آخرالزمانی در همین نزدیکی

کتاب آخرالزمانی در همین نزدیکی، جستارهایی در جامعه‌شناسی دین و فرهنگ از استاد دکتر احمد صدری است که با ترجمه امیرحسین تیموری در انتشارات کویر به چاپ رسیده است.

 درباره کتاب آخرالزمانی در همین نزدیکی

مجموعه این مقالات به گفته خود نویسنده نوعی بیوگرافی فکری او است. احمد صدری در این مقالات به تحلیل و بیان نظریات خود در حوزه‌های گوناگون مرتبط با دین و فرهنگ پرداخته است.

در فصل اول مسأله بسیار ایرانی «رسالت روشنفکران» که از سال‌های دانشجویی در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران با نویسنده بوده منجمله نقد «مصاف تمدن‌های هانتینگتون» و بازسازی مفهوم تمدن را می خوانیم.  فصل دوم حاوی تلاش‌هایی برای تعمق در آسیب‌شناسی سیاسی واجتماعی ایران است. این فصل مقاله «نشانگان فلج سیاسی» را دربر دارد که ابتدا به انگلیسی نگاشته شده بود و در اینجا مصاحبه‌ای درمورد آن مقاله به نقل از (مرحوم) مجله آفتاب آمده است. این مقاله در میان کارکنان و نهادهای مربوط به امور خارجه بازتاب قابل توجهی داشته است. دو فصل آخر کتاب شامل گزیده‌ای از مقالاتی است که پس از وقایع ۱۱ سپتامبر نوشته شده‌اند. فصل سوم گزیده ای از مقالات چاپ شده در روزنامه دیلی استار بیروت است که به موضوع افشای مقدمات و تحلیل پیامدهای جنگ نابخردانه نومحافظه‌کاران و رئیس جمهور آمریکا با تروریسم جهانی و روشنگری در این زمینه می پردازد و مقالات فصل چهارم منجمله «تأملات یک ایرانی...» و «تجملات تنهایی» نوعی تفکر با صدای بلند است که غیر از نقشی که در خودآگاهی نویسنده داشته (چراکه نوشتن یکی از بهترین طرق فکرکردن است) مکالمه‌ای از سویدای دل بین یک ایرانی در غرب و جهان غیرایرانی به حساب می‌آید.

 خواندن کتاب آخرالزمانی در همین نزدیکی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 پژوهشگران حوزه علوم اجتماعی مخاطبان این کتاب اند.

بخشی از کتاب آخرالزمانی در همین نزدیکی

اگر تعریف مفاهیم در علوم اجتماعی را به ضرب سکه تشبیه نماییم، باید اذعان کنیم که سکه تمدن در پنجاه سال اخیر ضرب نشده است. در این میان، مسکوکات سابق یا از دور خارج شده‌اند و یا در اثر کثرت استعمال، رنگ و جلای خود را ازدست داده‌اند.

از این بدتر آنکه سکه‌های قلب، به تقلید از نمونه‌های اصلی و بدون درک معنی نقوش و حروف سکه‌های اصلی، به بازار آمده‌اند، به‌طوری که اصل را هم بدنام کرده‌اند. الحق که اگر تعریف سرسری ساموئل هانتینگتون را با تعاریف دقیق و عالمانه توین‌بی که نیم قرن قبل از وی می‌زیست مقایسه کنیم فاجعه انحطاط این مفهوم را به عیان خواهیم دید (به‌نظر می‌رسد که وقت ضرب جدیدی از این سکه با آلیاژ و نقوشی جدید فراسیده است).

کلمه تمدن را فلاسفه تاریخ، انسان‌شناسان، جامعه‌شناسان و باستان‌شناسان به کار برده‌اند. در ذیل به جای غور در سایه‌روشن‌های این تعاریف به‌طور خلاصه تعریفی مناسب با هدف‌های این تحقیق را ارائه خواهیم کرد. تمدن عبارت است از مجموعه پاسخ‌های عاقلانه ــ اعم از اینکه پاسخ گوینده عقل ابزاری و علمی باشد یا عقل جوهری (substantial reason) و نظری ــ به: چالش‌های محیط (مثلاً صیانت جامعه از عوامل محیط زیست از طریق اختراع و تکامل انواع مختلف پوشاک و معماری)؛ جوامع رقیب (مثلاً صیانت جامعه در برابر هجوم دشمنان از طریق ایجاد هنجارهای غیرت، حَمّیت گروهی و احیاناً نهادینه کردن آنها در ارتش و نیز بهبود تکنولوژی جنگ)؛ مسائل ناشی از مشکلات اداره درونی جامعه (مثلاً اقتصادجنسی، تخصیص ثروت‌ها، توزیع قدرت، نظارت بر روابط حقوقی افراد جامعه با یکدیگر و نیز با نهاد حکومت)؛ و تطور تاریخی و منحصر به فرد مجموعه این پاسخ‌ها و جرح و تعدیل مداوم آنها در پاسخ به عوامل خارجی و نیز در تقابل با یکدیگر.

هدف اصلی تمدن ایجاد الگوهای نظم پایدار در جوامع ساکن انسانی و مبارزه با نیروهای خارجی ــ یعنی عوامل خارجی یا خطر ناشی از جوامع دیگر ــ و نیز در مقابله با هسته‌های هرج و مرج مستتر در درون جوامع بشری از قبیل مسائل ناشی از توزیع قدرت و منابع کمیاب و غریزه جنسی است. به عبارت دیگر، وظیفه هر تمدنی حفظ نظام موجود از طریق رفع تناقضات درونی میان پیش‌فرض‌های موضوعه در حیطه عقل نظری و جوهری و نیز پاسخ به چالش‌های جدید ناشی از تعامل این پیش‌فرض‌ها و صور نهادینه‌شده آنها با یکدیگر و نیز هماهنگ‌کردن این منابع برای پاسخ به چالش‌های جهان خارج است.