کتاب سرمایه اجتماعی

کتاب سرمایه اجتماعی نوشتة جان فیلد است. در این کتاب به جواب سؤال اینکه آیا به سبب تغییرات مهمی که در زندگی‌مان در حال وقوع است سرمایه اجتماعی در حال تغییر است یا خیر و اگر در حال تغییر است، به چه شیوه‌ای این تغییر صورت می‌گیرد؟ می‌رسیم. بعد از رسیدن به جواب درست به استخراج درس‌های عملی از این تحلیل خواهیم پرداخت.

درباره کتاب سرمایه اجتماعی

مفهوم سرمایه اجتماعی تأثیر زیادی دارد. این مفهوم مثل جرقه‌ای در علوم اجتماعی درخشید و اکنون به حوزه‌های گوناگون سیاست نیز راه‌یافته است و هر روز بیشتر در رسانه‌های گروهی مطرح می‌شود. با اینکه ادبیات وسیعی درباره این مفهوم وجود دارد ولی فاصله زیادی را تا رسیدن به معرفی کامل، در پیش داریم. کتاب سرمایه اجتماعی نوشتة جان فیلد قصد دارد این فاصله را کم کند و ایده‌های اصلی سه نفر از برجسته‌ترین نظریه‌پردازان سرمایه اجتماعی را بررسی کند.

هدف اصلی این کتاب ارائه مقدمه‌ای بر بحث سرمایه اجتماعی و پیشنهاد راه‌های احتمالی گسترش این بحث در آینده می‌باشد. با اینکه بحث بیشتر در جامعه‌شناسی گسترش پیدا کرده اما این مفهوم به شکلی گسترده توسط اقتصاددانان و عالمان سیاسی مورد کاوش قرار گرفته است و توجه افرادی در رشته‌های تاریخ، آموزش‌وپرورش و فمینیسم و همچنین متخصصان سیاست اجتماعی و سیاست شهری را به خود جلب کرده است. هرچند که این کتاب قصد ارائه بحثی جامع درباره مفهوم سرمایه اجتماعی را ندارد، زیرا آن نیاز به تلاش بیشتر دارد و زمانی انجام‌پذیر می‌شود که شواهد قوی‌تری را در اختیار داشته باشیم.

خواندن کتاب سرمایه اجتماعی را به چه کسی پیشنهاد می کنیم؟

کتاب سرمایه اجتماعی نوشتة جان فیلد برای تمام افرادی که به دنبال افزایش سرمایه هستند مناسب است.

درباره جان فیلد

جان فیلد در سال ۱۷۸۲ در دوبلین متولد شد. او آهنگساز، نوازنده پیانو و معلم ایرلندی بود. جان فیلد در کودکی همراه با خانواده به لندن رفت و در آنجا تحت آموزش موتزیو کلمنتی قرار گرفت و با سرپرستی او خیلی زود به پیانیستی ماهر تبدیل شد. فیلد همراه با معلم خود به پاریس، وین و سن پترزبورگ سفر کرد. اما پایتخت روسیه چنان وی را تحت تأثیر قرار داد که پس از بازگشت کلمنتی در آنجا ماند. وی از حدود سال ۱۸۰۴ در روسیه فعال بود.

جان فیلد در سال ۱۸۳۷ در مسکو درگذشت.

بخش‌هایی از کتاب سرمایه اجتماعی

در اندیشه اقتصادی، اصطلاح سرمایه اصولاً به معنای مجموع پول گردآوری شده‌ای بود که به امید کسب سود در آینده می‌توانست مورد سرمایه‌گذاری قرار گیرد. این تعریف همچنان در اندیشه عموم مردم وجود دارد. در دوره بعد مفهوم سرمایه فیزیکی که برای تشریح نقش ساختمان‌ها و ماشین‌آلات در افزایش بازدهی فعالیت‌های اقتصادی معرفی شد، موردتوجه قرار گرفت. فقط در دهه ۱۹۶۰ بود که ایده سرمایه به افراد و قابلیت‌هایشان هم اطلاق شد. مفهوم زیربنایی سرمایه انسانی که توسط تئودور شولتز (۱۹۶۱) و سپس بکر (۱۹۶۴) طرح گردید، این بود که این سرمایه به‌عنوان ابزاری که اقتصاددانان را در اندازه‌گیری ارزش مهارت‌های کارگر یاری می‌کند، قابل‌استفاده است. به نظر شولتز و بکر، نیروی کار خیلی شبیه دیگر عوامل تولید بود. بازدهی نیروی کار قابل افزایش یا کاهش بود و چنانچه بر روی آن سرمایه‌گذاری مناسب انجام می‌گرفت، برای مثال سرمایه‌گذاری در آموزش‌وپرورش و مراقبت بهداشتی، می‌توانست بازدهی را افزایش دهد؛ بنابراین تا آن زمان سرمایه‌های مختلف فقط از لحاظ اقتصادی مدنظر واقع می‌شدند؛ سرمایه‌هایی که ارزش آنها قابل اندازه‌گیری بود، ارزششان قابل اضافه‌شدن و مقایسه بود، رابطه بین ورودی‌ها و خروجی‌ها رابطه‌ای مستقیم بود و هرگونه تغییر ارزش آنها از طریق پول رایج قابل محاسبه بود.