کتاب خجالت نکش زندگی کن...

کتاب خجالت نکش زندگی کن... نوشته لیل لوندز و ترجمه فرخ بافنده، ۸۲ قانون طلایی را برای غلبه بر کمرویی بیان می‌کند. 

درباره کتاب خجالت نکش زندگی کن...

لیل لنوندز، متخصص شناخته شده در زمینه ارتباطات انسانی در کتاب خجالت نکش زندگی کن... راهکارها و قوانین طلایی را بیان می‌کند که به افراد مختلف کمک می‌کند تا به مشکل خجالت و کمرویی خود غلبه کنند. 

خجالت نکش زندگی کن... راهکارهایی عملی دارد. نویسنده با بیان مثال‌های ساده و عینی به افراد کمک می‌کنند تا خود را در موقعیتی که پیش آمده تصور کنند و به واسطه این راهکار بتوانند شرایط را به نحوی که مطابق با خواسته خودشان باشد، تغییر دهند. راهکارهای کتاب به مخاطبان کمک می‌کند تا یاد بگیرند چطور در موقعیت‌های مختلف، بر کمرویی خود غلبه کنند و آنچه را که واقعا از ذهنشان می‌گذرد، خواسته حقیقی و نظر واقعی‌شان را بیان کنند. 

خجالت و کمرویی می‌توانند مانند یک عنصر فلج کننده، زندگی روزمره را دچار اختلال کند و مشکلات دیگری را هم به زندگی فرد اضافه کند. برای اینکه کم کم با این چالش خداحافظی کنید، این کتاب را بردارید و به راهکارهای ارائه شده فکر کنید و آن‌ها را در زندگی خودتان نیز اجرا کنید. نتیجه می‌تواند حیرت آور باشد!

کتاب خجالت نکش زندگی کن... را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

این کتاب برای تمام کسانی است که دوست دارند بر مشکل خجالت و کمرویی غلبه کنند. 

درباره لیل لوندز

لیل لوندز یک نویسنده و سخنران است. او زندگی خود را وقف کمک به مردم کرده تا بتوانند در برقراری روابط فردی، تجاری و عاطفی خود موفق عمل کنند. لوندز به نوشتن و صحبت‌کردن دربارهٔ مهارت‌های ارتباطی علاقه‌ٔ بسیار دارد. ریشهٔ این علاقه‌مندی به دوران کودکی این نویسنده باز می‌گردد؛‌ در دوران کودکی دختری کم‌رو و خجالتی بود؛ این کم‌رویی تا زمان دانشگاه ادامه پیدا کرد؛ به‌طوریکه حتی زمانی که لیل لوندز معلم شد، هنوز احساس ناامنی می‌کرد. او به‌خاطر این مسئله تدریس را رها کرد، اما عملی معکوس با آنچه می‌خواست انجام داد. لیل لوندز تصمیم گرفت شغلی انتخاب کند که با افراد بسیار زیادی در ارتباط باشد؛ پس به‌عنوان مهماندار هواپیما در پروازهای بین‌المللی مشغول به کار شد تا با افراد زیادی از سراسر دنیا در ارتباط باشد. ابتدا این کار برای او بسیار دشوار بود، اما رفته‌رفته به جایی رسید که در کشتی‌های مسافربری به‌عنوان مدیر صحبت می‌کرد. او بعدها در رادیو هم مجری شد و بارها تلفنی با مردم حرف زد. پس از ده‌ها سال ارتباط با انواع و اقسام افراد، تصمیم گرفت نوشتن را آغاز کند. او به‌شکل جدی برای مردم سخنرانی کرد و با شرکت در سمینارهای بزرگ دانش خود را با همگان به اشتراک گذاشت. لیل لوندز، نویسندهٔ ده کتاب پرفروش در زمینهٔ مهارت‌های ارتباطی برای کسب‌وکارها، روابط اجتماعی و عاشقانه است. «کتاب چگونه با هرکسی صحبت کنیم» یکی از این کتاب‌ها است.

بخشی از کتاب خجالت نکش زندگی کن...

خجالتی‌های زبل چه طور خود را از موقعیتی که... هنوز آمادگی روبه‌رو شدن با آن را ندارند خلاص می‌کنند؟

نیمی از حقیقت را بگو، و نیمی از حقیقت را بگو، و چیزی جز نیمی از حقیقت را نگو در مورد قانون شماره یک یعنی قانون « به غریبه‌ها نگو »، مثل هر چیز دیگری، یکی دو تا استثناء هم هست (این قانون از این لحاظ استثناء نیست). ممکن است شرایطی پیش بیاید که احساس کنی باید به دلیل خاصی کمرویی‌ات را مطرح کنی.

برای مثال، فرض کن که یکی از دوستانت تصمیم گرفته ده، دوازده تا از رفقایش را به خانه‌اش دعوت کند تا با هم بنشینید و مراسم اسکار امسال را تماشا کنید. یکی قرار است چیپس و پفک بیاورد؛ یکی دیگر قرار است چند تا صندلی اضافی با خودش بیاورد؛ چند نفر دیگر قرار است آب‌میوه و نوشابه با خودشان بیاورند. و تو هم به خواهش دوست‌ات قرار است به چند تا از مهمان‌ها زنگ بزنی و آنها را دعوت کنی.

ولی تو خجالتی‌تر از این حرف‌ها هستی که با آدم‌هایی که آنها را زیاد نمی‌شناسی حرف بزنی. این موقع است که بر سر دوراهی قرار می‌گیری. با خودت فکر می‌کنی بهتر نیست « اعتراف » کنی آدم کمرویی هستی و خودت را از شر این کار خلاص کنی؟ شاید هم بهتر باشد بهانه دیگری برای فرار از انجام خواهش او پیدا کنی؟

واقعیت این است که هیچ کدام از این دو راه خوب نیست. راه میانه را در پیش بگیر و با حالتی بی‌خیال و سرخوش، خیلی خلاصه به مسئله کمرویی‌ات اشاره کن. با این کار هم دوست‌ات را معذب نمی‌کنی و هم کاری می‌کنی که متوجه قضیه بشود. در ضمن احساس نمی‌کند که تو صرفاً به خاطر این که نمی‌خواهی به زحمت بیفتی، خواهش او را رد کرده‌ای.

وقتی در وضعیتی مثل مورد بالا قرار می‌گیری، زود دست به کار شو و با لحنی معمولی کلمه « خجالتی » را به زبان بیاور؛ زیاد به حرف‌هایت آب و تاب نده. فقط یک جوری سر همش کن! چیزی مثل این بگو: « آخه عزیزم، دختری به خجالتی من که نمی‌تونه با این همه آدم غریبه حرف بزنه ». یا « اگه تو هم مثل من خجالتی بودی، حاضر بودی بمیری تا این که با این همه آدم غریبه حرف بزنی ». بعد یک راه دیگر را برای کمک کردن به او پیشنهاد کن.