کتاب تاریخ جامع بهائیت

کتاب الکترونیکی «تاریخ جامع بهائیت» نوشتهٔ بهرام افراسیابی در انتشارات مهرفام چاپ شده است. بهائی‌گری زاده بابی‌گری است، بابی‌گری هم خود نیز از شیخی‌گری متولد گردید یا به کلام بسیار ساده شیخی‌گری باعث بروز بابی‌گری و بابی‌گری عامل و زمینه‌ساز بهائی‌گری شده است. در این جا زنجیره‌ای سه‌گانه و غیر‌قابل‌‌تفکیک را بررسی می‌کنیم. در حالی که آن چه امروز بهائیت مطرح می‌کند و ادعائی که سران این فرقه می‌نمایند و ارائه می‌دهند با روش و افکار و عقاید سران و بنیان‌گزاران نخستین نه تنها منافات تام دارد، بلکه در نهایت شگفتی در بسیاری موارد یکدیگر را نقض می‌نمایند. 

درباره کتاب تاریخ جامع بهائیت

در بررسی بهائیت چهار موضوع پیوسته و مربوط به یکدیگر را باید تفکیک نمود و جداگانه بررسی کرد. این بررسی یک مطالعه همه جانبه تاریخی، سیاسی و اجتماعی به گونه‌ای مستند و مستدل بر اساس اسناد معتبر و غیر قابل انکار می‌باشد. قبل از ورود به بحث بهائیت و هرگونه داوری در این زمینه، آشنائی و آگاهی کامل نسبت به موارد چهارگانه‌ای که در ذیل آمده، ضروری است، چون بدون مطالعه گسترده و اطلاع کافی ابهاماتی بر جای خواهد ماند که نمی‌توان به طور شفاف و ژرف به داوری نشست، در نتیجه قضاوت مشکل خواهد بود. این چهار مورد پر اهمیت عبارتند از:

۱: چگونگی پیدایش و منشاء بهائیت

۲: شناخت اصول عقائد بهائیت به طور ریشه ای

۳: تحولات ناشی از بهائیت و پیامدهای آن

۴: روند دخالت‌های سیاسی بیگانگان در به وجو‌د آمدن، رشد و پرورش بهائیت و مسیری که سران اولیه بهائیت پیمودند.

کتاب تاریخ جامع بهائیت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به کسانی که مایل هستند دربارهٔ تاریخچهٔ بهائیت اطلاعات بیشتری کسب کنند، پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب تاریخ جامع بهائیت

اصولیون معتقد بودند برای درک صحت احکام فرعی باید مبنایی فقهی داشت و چنین احکامی را الزاماً باید بر مبنای قرآن، اخبار، اجماع، عقل و اجتهاد برآورد نمود و درستی و صحت آن را با این میزان تأیید یا رد کرد، درحالی‌که اخباریون مبنای استنباط و پذیرششان اخبار و احادیثی نقل شده که از ائمه شیعه بود.

اصولیون درباره اخبار و احادیث احتیاط زیادی می‌کردند و آن را به‌آسانی نمی‌پذیرفتند مگر با قید تواتر. این حالت نزد اخباریون جهت عکس داشت، اعتقاد به احادیث ضعیف به‌قدری از آن به بعد رایج شد که هر حدیثی هرچند ضعیف بپذیرند که نمونه زیر از آن جمله است: شیخ احمد احسائی گفته است: من قطع به احادیث دارم و از نفس حدیث برای من قطع می‌شود که کلام امام است و حاجت به رجال و عنوان ندارم ... مجمل در وقتی از اوقات شیخ احمد به نجف رفت شیخ محمدحسن صاحب جواهر الکلام اگرچه فن او منحصر به فقه بود لیکن در هاجر و مجادله ید طولایی داشت به‌نحوی‌که غلبه بر او حدیث مشکل بود.

پس شیخ محمدحسن خواست که این سخن را مکشوف نکند که شیخ احمد از نفس عبارت می‌تواند قطع نکند که آیا این کلام، کلام امام است یا نه پس شیخ محمدحسن که حدیثی جعل کرده و کلمات مغلقه در آن مندرج ساخت که مفردات آن در نهایت رحمت اکل سن ولی مرکبات آن بی‌حاصل بود و آن حدیث مجعول را در کاغذی نوشت، آن ورق را کهنه کرد پس از مالیدن و بالای دوده نگاه‌داشتن آن را به نزد شیخ احمد برد و گفت: معنی آن چیست؟

شیخ احمد آن را گرفت و مطالعه نمود و به شیخ محمدحسن صاحب جواهر الکلام گفت: این حدیث کلام امام است. پس آن را توجیهات بسیار کرد. پس شیخ محمدحسن آن ورقه را گرفت و بیرون رفت و آن را پاره کرد ...