با کد تخفیف Salam اولین کتابتان را با ۵۰٪ تخفیف از طاقچه دریافت کنید.
کوهنوردی با نیچه؛ خود شدن

دانلود و خرید کتاب کوهنوردی با نیچه؛ خود شدن

۳٫۵ از ۶ نظر
۳٫۵ از ۶ نظر

برای خرید و دانلود  کتاب کوهنوردی با نیچه؛ خود شدن  نوشته  جان کاگ  و خواندن و شنیدن هزاران کتاب الکترونیکی و صوتی دیگر،  اپلیکیشن طاقچه  را رایگان نصب کنید.

دانلود و خواندن کتاب در اپلیکیشن طاقچهدرباره طاقچه بی‌نهایت

معرفی کتاب کوهنوردی با نیچه؛ خود شدن

کوهنوردی با نیچه؛ خود شدن اثر جان کاگ داستانی درباره فیلسوفی است که در میانسالی راهی کوهستان می‌شود تا بار دیگر هوای پاکیزهٔ دانستن را استشمام کند.

 درباره کتاب کوهنوردی با نیچه

جان کاگ در کوهنوردی با نیچه، رد پای نیچه را تا مناطق کوهستانی کوروَتچ (کوه مورد علاقه نیچه) دنبال می‌کند و با روایتی داستانی از اندیشه‌های این فیلسوف بزرگ می‌گوید. او اندیشه های نیچه را در این کتاب مورد بررسی قرار می‌دهد و شناخت دقیق‌تری از این فیلسوف به خواننده می‌دهد.

کتاب سه بخش به همراه یک بخش پایانی دارد و در هر بخش جان کاگ از دریافت‌های خود از فلسفه نیچه و درس‌هایی که از او گرفته می‌گوید و جان کلام کتاب‌ها و آثار او را می‌کاورد.

 اگرچه آگاهی داشتن از فلسفهٔ نیچه درک کتاب را آسان‌تر می‌کند، اما این قصهٔ شیرین و ساده خود می‌تواند آغازی بر مطالعهٔ فلسفهٔ نیچه باشد. کوهنوردی با نیچه کتابی نمادین است که در آن کوه و کوهنوردی دستمایهٔ سخن گفتن از زندگی شده است.

خواندن کتاب کوهنوردی با نیچه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

همه علاقه‌مندان به فلسفه نیچه و به طور کلی فلسفه معاصر

درباره فردریش نیچه

فردریش ویلهلم نیچه، فیلسوف، فیلولوژیست کلاسیک، شاعر و آهنگ‌ساز آلمانی است. او در ۱۵ اکتبر در لایپزیک به دنیا آمد و پدرش معلم چند تن از اعضای خاندان سلطنت بود و چون در روز تولد فردریش ویلهلم چهارم پادشاه وقت پروس به دنیا آمد، پدرش او را فردریش ویلهلم نام گذاشت.

پدر او کشیش بود و در ۵ سالگی پدرش فوت کرد و او به همراه مادر، خواهر، مادر بزرگ و عمه‌هایش در محیطی مذهبی و زنانه بزرگ شد.

نیچه رغبت چندانی به زنان نداشت و به زنانی مثل لو سالومه و کازیما واگنر ابراز علاقه کرد که البته خیانت لو سالومه و دوستش پل ری به او که همراه وی در یک خانه زندگی می‌کردند و روزی او را تنها گذاشتند و از آنجا رفتند، ضربه شدیدی به او زد.

او که در رشته الهیات تحصیل می‌کرد در سال ۱۸۶۵ با از دست دادن ایمانش تحصیل در الهیات را رها کرد و به لایپزیس رفت تا به تحصیل فلسفه و فیلولوژی بپردازد. در ۲۳ سالگی به خدمت برای جنگ فرانسه و پروس فراخوانده شد و در سرباز خانه به عنوان یک سوارکار ماهر شناخته می‌شد اما به دلیل جراحت خیلی زود از خدمت برکنار شد.

در ۲۴ سالگی از دانشگاه بازل سوئیس به او کرسی استادی فیلولوژی کلاسیک پیشنهاد شد و به تدریس در این دانشگاه پرداخت در حالیکه هنوز تحصیلش را به پایان نرسانده بود. او در همین زمان از دانشگاه لایپزیک دکتری افتخاری دریافت کرد. نیچه در سال ۱۸۶۹ تابعیت پروسی خود را ملغی کرد و تا پایان عمرش بی‌سرزمین ماند اما بیشتر عمر را در سوئیس و ایتالیا گذراند.

نیچه در سال ۱۸۸۹ دچار فروپاشی ذهنی شد و به دلیل سردردهای شدیدش از کرسی استادی دانشگاه استعفا کرد و نهایتا در ۲۵ آگوست ۱۹۹۰ به دلیل سرطان مغزی از دنیا رفت.

از آثار مهم نیچه می‌توان چنین گفت زرتشت، فراسوی نیک و بد، غروب بتان، اینک انسان، تبار شناسی اخلاق، انسانی، زیادی انسانی و حکمت شادان را نام برد.

بخشی از کتاب کوهنوردی با نیچه

اغلب به دانشجویانم می‌گویم که فلسفه زندگی مرا نجات داده است. این حقیقت دارد. اما در نخستین سفرم به سیلس‌ماریا -در مسیرم به سوی پیتز کورواچ- چیزی نمانده بود فلسفه مرا بکشد. سال ۱۹۹۹ بود و مشغول نوشتن پایان‌نامه‌ام در مورد نبوغ، جنون و تجربهٔ زیباشناسانه در آثار نیچه و فیلسوف هم‌عصرِ امریکایی‌اش رالف والدو امرسون۱ بودم.

در حاشیهٔ امن دههٔ بیست زندگی، به ندرت جرئت کرده بودم پایم را از دیوارهای نامرئی پنسیلوانیای مرکزی آن طرف‌تر بگذارم، بنابراین استاد راهنمایم با پارتی‌بازی راهی برای فرارم پیدا کرد. در پایان سال سوم دانشکده، پاکت مُهر نخورده‌ای را به من داد که تویش چکی به مبلغ سه هزار دلار بود. گفت: «باید بروی به بازل»، احتمالاً خوب می‌دانست که آنجا نمی‌مانم.

بازل نقطهٔ عطفی در زندگی نیچه بود، نقطهٔ اتکاء بین زندگی سنتی او به عنوان یک محقق و حیات بیش از پیش سرگردانش به عنوان فیلسوف و شاعر اروپایی.

در ۱۸۶۹ به عنوان جوان‌ترین استاد دائم هیئت علمی دانشگاه بازل وارد شهر شد. در سال‌های بعد، اولین کتابش، زایش تراژدی را به نگارش درآورد، که در آن این بحث را مطرح کرد که جذابیت تراژدی در قدرتش برای کنار هم قرار دادن دو میل کاملاً متضاد انسان است: میل به نظم و در عین حال اشتیاق عجیب اما غیر قابل انکار به بی‌نظمی. من هنوز نوجوان بودم که به بازل آمدم و این فکر دست از سرم برنمی‌داشت که محرکهٔ اول -یعنی عطش وسواس‌گونه نسبت به ثبات و تعقل که نیچه آن را «آپولونی» نامیده- بر جامعهٔ مدرن چیره شده است.

راه‌آهن بازل نمونه‌ای از نظم سوئیسی است؛ مردمانی زیبا با سر و وضعی آراسته در ایستگاه باشکوه قدیمی می‌خرامند تا سوار قطارهایی شوند که هرگز تأخیر نمی‌کنند. آن سوی خیابان، یک آسمانخراش استوانه‌ای‌شکل غول‌پیکر، ساختمان بانک تسویه‌حساب‌های بین‌المللی، قدرتمندترین مؤسسهٔ مالی جهان قد علم کرده است. از ایستگاه خارج شدم و بیرون بانک، صبحانه‌ام را خوردم و انبوهی آپولوی خوش‌پوش برای اینکه به محل کارشان بروند، رفتند توی ایستگاه و غیب شدند. نیچه می‌گوید: «طبقات تحصیل‌کرده را اقتصاد پَستِ پول به حاشیه رانده است.» برای نیچه، چشم‌انداز زندگی در جامعهٔ مدرن کاپیتالیستی پرمنفعت اما پوچ بود: «جهان هرگز تا این اندازه مادی و دچار فقر عشق و نیکی نبوده است.»

برای نیچه، مفهوم عشق و نیکی نه در تبعیت از هم، بلکه در تضاد با هم درک می‌شوند: شور دیونیزوسی. قرار بود زندگی نیچه در بازل شاد و منظم باشد، زندگی یک متفکر در جامعه‌ای متمدن. اما نیچه به محض رسیدن به بازل با ریشارد واگنر، آهنگساز سبک رمانتیک دوست شد و این نوع زندگی محقق نشد. نیچه برای تدریس واژه‌شناسی کلاسیک، بررسی و مطالعهٔ ریشهٔ زبان که به اندازهٔ کافی بی دردسر به نظر می‌آمد، به بازل آمده بود، اما برخلاف بسیاری از همکاران محافظه‌کارش می‌دانست که این کاوش‌های نظری تا چه حد می‌توانند رادیکال باشند. نیچه در زایش تراژدی ادعا می‌کند که تمدن غرب با تمام اصلاحات باشکوهش بر شالوده‌ای عمیق و پنهانی که خود دیونیزوس۴ سال‌ها پیش پی‌ریزی کرده، بنا شده است. واگنر و نیچه در ابتدای دوستی خود تلاش می‌کردند این بنا را حفاری کنند.

نظری برای کتاب ثبت نشده است
بریده‌هایی از کتاب
مشاهده همه بریده‌ها (۱۸)
هسه می‌گوید: «کلمات افکار را به خوبی بیان نمی‌کنند. همیشه به محض اینکه بر زبان رانده می‌شوند اندکی تفاوت پیدا می‌کنند. اندکی ازشکل‌افتاده. اندکی احمقانه.»
Mohammad Hosein
نیچه و امرسون باور دارند که مدرنیسم با ریتم زندگی و با امیالی که زمانی به هستی انسان جان می‌بخشید، هماهنگی ندارد. حیوانات به طور غریزی به بازی، مسابقه و پیش رفتن تمایل دارند، که انرژی مصرف کنند و از قدرت لذت ببرند. اما نیچه ادعا می‌کند که ما انسان‌های مدرن در مسیر پرهیزگاری و متمدن شدن، حیوان درون خود را کشته‌ایم یا به قفس انداخته‌ایم. با کمک مسیحیت و کاپیتالیسم، انسان-حیوان رام شده است. کسی، نه برای لذت از تمرین نیروی ارادهٔ آزاد که بیشتر برای آن چِکی که قرار است در آینده بگیرد، «سر کار می‌رود». دیگر زندگی را جشن نمی‌گیریم، فقط تسلیمش می‌شویم.
Mohammad Hosein
از میان درختان به سمت تپه‌ای می‌رفتم که می‌دانستم آنجا می‌توانم حداقل چیزی ببینم، حتی اگر به اوج نرسم. مرشد منزوی‌ام می‌گفت «آرام نشستن، گناه حقیقی در مقابل خداوند است.»
Mohammad Hosein
انتخاب غریزیِ آنچه برای فرد مضر است... دستورالعمل انحطاط است. فریدریش نیچه، غروب بت‌ها، ۱۸۸۸
Mohammad Hosein
«یک راه در این جهان وجود دارد که جز تو کسی نمی‌تواند طی کند: به کجا ختم می‌شود؟ نپرس، پیش رو.»
Mohammad Hosein
امرسون در مقالهٔ تجربه که همزمان با سال تولد نیچه، ۱۸۴۴، منتشر شد، نوشته است: «هیچ فردی نیست که چیزی را تجربه کرده باشد و در فکر تجربه‌ای بهتر نباشد. به پیش و به پیش. در لحظات رهایی می‌دانیم که تصویری جدید از زندگی... همیشه ممکن است.»
Mohammad Hosein
هسه می‌گوید: «باید رؤیایت را پیدا کنی، اما هیچ رؤیایی تا ابد باقی نمی‌ماند، هر رؤیایی، رؤیای دیگری به دنبال دارد و نباید به یک رؤیای خاص چنگ بیندازی.»
Mohammad Hosein
۱۸۸۳، بعد از ترک دوبارهٔ دوستان و خانواده‌اش و فرار به سیلس‌ماریا به یاد آوردم: «علاقه‌ام را به همه چیز از دست داده‌ام... بی‌اندازه احساس ناتمامی می‌کنم و آن‌قدر از هدر دادن و ضایع کردن کل زندگی خلاقه‌ام آگاهم که قابل بیان نیست.»
Mohammad Hosein
نیچه، این عذب ابدی، باور داشت که ازدواج می‌تواند دو شکل متمایز اما قطعی داشته باشد؛ یا صرفاً «حماقتی طولانی» باشد که در آن دو بیچارهٔ ناامیدْ نیازمندی خود را پشت تمام جلوه‌های یک زندگی سنتی پنهان می‌کنند: «افسوس! این پلیدی روح در میان دو تن! این خرسندی تأسف‌بار میان دو تن!» وقتی من و کارول ازدواج کردیم، قسم خوردیم که هرگز «این پلیدی روح میان دو تن» را از یاد نبریم. اشتیاق او برای کوهنوردی با من -خطر کردن با هم- به گونه‌ای وفاداری به این سوگند بود. نیچه باور داشت که ازدواج می‌تواند اشتباهی ابدی باشد یا چیزی فراتر «ارادهٔ دو فرد برای خلق یک تن واحد که از هر دو فراتر باشد؛ تکریم یکدیگر، برای مشتاقانی که چنین اراده‌ای دارند، من این را ازدواج می‌دانم.»
Mohammad Hosein
سقراط در جمهور ادعا می‌کند که حاکم بی‌میل باید رهبری را در دست بگیرد. حکومت خوب غیرممکن است و آنها که گمان می‌کنند حاکم بودن خوشایند یا ساده است شکست خواهند خورد. کسانی که در پی قدرتند اغلب به دلایل اشتباهی به دنبال آنند.
Mohammad Hosein

اطلاعات تکمیلی

دسته‌بندی
تعداد صفحات۲۰۸ صفحه
قیمت نسخه چاپی۳۵,۰۰۰ تومان
نوع فایلEPUB
تاریخ انتشار۱۳۹۹/۰۸/۰۶
شابک۹۷۸-۶۲۲-۶۹۱۳-۲۰-۱
تعداد صفحات۲۰۸صفحه
قیمت نسخه چاپی۳۵,۰۰۰تومان
نوع فایلEPUB
تاریخ انتشار۱۳۹۹/۰۸/۰۶
شابک۹۷۸-۶۲۲-۶۹۱۳-۲۰-۱