کتاب داستان‌های قرآن و پیامبران

داستان‌های قرآن و پیامبران اثر علامه قطب الدین راوندی با ترجمه لطیف راشدی منتشر شده است.. قرآن سرشار از قصه‌های واقعی پندآموز و عبرت‌انگیز برای مومنان و کافران است. هم مومنان را تشویق به استحکام ایمان می‌کند و هم به غیرمومنان هشدار می‌دهد که زمانه همیشه بر وفق مرادشان نخواهد بود تا هر چه دوست دارند انجام دهند. دنیا تنها همین دنیای مادی نیست و حسابرسی دیر یا زود از راه می‌رسد.

در قصّه‌های قرآن، به شیوه‌ای کاملاً تجسّمی و عینی، مؤمنان و کافران جلوه‌های رحمت و انتقام پروردگار را لمس می‌کنند. صحنه‌های امیدبخش زندگی و پیروزی مؤمنان در کنار مناظر هلاک و آوارگی و زبونی کافران، همچون سمفونی باشکوهی جلوه می‌کند که ساعتی مخاطب را در خویش فرو می‌برد و گوشه گوشهٔ جانش را گاه از امید و گاه از بیم لبریز می‌سازد.

 در این کتاب ابتدا با سنت الهی در بیان قصه‌های قرآنی آشنا می‌شوید و سپس وارد دنیای شگفت و پر از درس قصه‌های قرآنی می‌شوید و از زبان معصومین پاسخ سوالات خود درباره این قصه‌ها و چند و چون آن‌ها را می‌خوانید.

• باب اول: قصهٔ حضرت آدم (ع)
• باب دوم: قصه‌هایی از حضرت ادریس و حضرت نوح (ع)
• باب سوم: قصه‌هایی از حضرت هود و حضرت صالح (ع)
• باب چهارم: قصهٔ حضرت ابراهیم خلیل (ع)
• باب پنجم: قصه‌هایی از حضرت لوط و ذی‌القرنین (ع)
• باب ششم: قصه‌هایی از حضرت یعقوب و حضرت یوسف (ع)
• باب هفتم: قصه‌هایی از حضرت ایوب و حضرت شعیب (ع)
• باب هشتم: قصه‌هایی از حضرت موسی بن عمران (ع)
• باب نهم: داستان‌هایی دربارهٔ بنی‌اسرائیل
• باب دهم: داستان‌هایی از حضرت اسماعیل و لقمان حکیم
• باب یازدهم: داستان‌هایی از حضرت داود (ع)
• باب دوازدهم: قصه‌هایی از حضرت سلیمان (ع)
• باب سیزدهم: داستان‌هایی از ذی‌الکفل و عمران (ع)
• باب چهاردهم: داستان‌هایی از حضرت زکریا و حضرت یحیی (ع)
• باب پانزدهم: داستان‌هایی از حضرت ارمیا و حضرت دانیال (ع)
• باب شانزدهم: داستان‌هایی از حضرت جرجیس و حضرت عزیر و حزقیل (ع)
• باب هفدهم: داستان‌هایی از حضرت شعیا و اصحاب اخدود و حضرت الیاس و الیسع و حضرت یونس و اصحاب کهف و اصحاب رقیم (ع)
• باب هجدهم: داستان‌هایی از حضرت عیسی (ع)
• باب نوزدهم: داستان‌هایی از معجزات پیغمبر اسلام حضرت محمد (ص) و جنگ‌های آن حضرت و...
• باب بیستم: داستان‌هایی از زندگی حضرت محمد (ص)

خواندن کتاب داستان‌های قرآن و پیامبران را به چه کسانی یپشنهاد می‌کنیم

 اگر دوست دارید از دریای معرفت قصه‌های قرآنی جرعه‌ای بنوشید این کتاب را بخوانید و لذت ببرید.

 بخشی از کتاب داستان‌های قرآن و پیامبران

حضرت ابوجعفر (ع) می‌فرماید: «از امیرالمؤمنین (ع) سؤال شد: آیا در زمین، مخلوقی که خداوند، او را پیش از خلقت آدم (ع) و فرزندانش خَلق کرده باشد، وجود داشته است؟ حضرت فرمود: آری، در آسمان‌ها و زمین، مخلوقاتی وجود داشت که شب و روز خداوند را تقدیس و تسبیح می‌گفتند و او را بزرگ می‌داشتند و در اعمال‌شان سستی نمی‌ورزیدند و زمانی که خداوند عزّوجل، زمین‌ها را پیش از خلقت آسمان‌ها خَلق کرد، [و پس از آن، آسمان‌ها را آفرید] فرشتگان روحانی را خَلق کرد که بالهایی داشتند و به واسطهٔ آن‌ها، هر جایی که خداوند می‌خواست، پرواز می‌کردند و خداوند آن فرشتگان را بین طبقات آسمان‌ها سکنی داد و آن‌ها شب و روز خداوند را تقدیس می‌کردند و خداوند از میان‌شان، اسرافیل و میکائیل و جبرئیل را برگزید، پس از خلقت آن فرشتگان، خداوند، جنیّان روحانی را بر روی زمین خلق کرد که بال‌هایی داشتند و خلقت آن‌ها غیر از خلقت فرشتگان بود به‌گونه‌ای که پرواز کردن‌شان به اندازهٔ پرواز فرشتگان نمی‌رسید و همچنین تفاوت‌های دیگری و خداوند، آن جنیان را بین طبقات زمین‌های هفت‌گانه و بر بالای آن‌ها سکنی داد و آن‌ها شب و روز خداوند را تقدیس می‌کردند و در اعمالشان سستی نمی‌کردند، سپس مخلوقاتی متفاوت از جنّیان آفرید که جسم و روح داشتند و بال نداشتند و می‌خوردند و می‌آشامیدند و آن‌ها مخلوقی به نام «نسناس» بودند؛ که شبیه انسان بودند؛ امّا انسان نبودند و خداوند، آن‌ها را در وسط‌های زمین در پشت زمین، همراه با جنیان سُکنی داد و آن‌ها شب و روز خداوند را تقدیس می‌کردند و سستی نمی‌ورزیدند و جنیان در آسمان به پرواز درمی‌آمدند و فرشتگان را در آسمان‌ها دیدار می‌کردند و بر آن‌ها سلام می‌کردند و با آن‌ها نشست و برخاست می‌کردند و خیر و نیکی را از آنان فرا می‌گرفتند؛ امّا گروهی از جنیان و نسناس‌هایی که خداوند، آن‌ها را خلق کرده و در میان زمین‌ها سُکنی داده بود، سرکشی کرده و از فرمان خداوند سرپیچی نمودند و در زمین به ناحق دست به طغیان زدند و برخی از آنان در طغیان و سرکشی علیه خداوند بر یکدیگر پیشی گرفتند تا اینکه در میان خود دست به فساد و خونریزی زدند و ربوبیّت خداوند متعال را انکار کرده و به آن کافر شدند؛ امّا آن گروه از جنّیان که مطیع امر خداوند بودند بر خلاف جنیّان و نسناس‌هایی که از فرمان خداوند سرپیچی کردند، به اطاعت خداوند و طلب رضایت و خشنودی او مشغول بودند؛ بنابراین خداوند بال‌های جنیانی را که از فرمانش سرپیچی می‌کردند و مرتکب گناه می‌شدند، فرو افکند و جنیان مطیع فرمان خداوند، شب و روز در آسمان به پرواز درمی‌آمدند و ابلیس که نامش حارث بود در میان فرشتگان به عنوان یکی از جنیان فرمان‌بر خداوند، ظاهر می‌شد؛ سپس خداوند، مخلوقی را بر خلاف خلقت فرشتگان و جنیان و نسناس‌ها خلق کرد که مانند چرندگان در زمین حرکت می‌کردند و همچون چارپایان در چراگاه‌های زمین می‌چریدند و می‌آشامیدند و تمام آن‌ها از جنس مذکّر بودند و جنس مؤنثی در میان‌شان نبود و خداوند، شهوت نسبت به زنان و عشق به فرزندان و حرص و طول آرزو و لذت زندگی را در میان‌شان قرار نداده بود، نه شب، آن‌ها را فرا می‌گرفت و نه روز در حالی که از چارپایان و چرندگان نبودند. لباس‌شان از برگ درختان و نوشیدنی‌شان از چشمه‌های پرآب و درّه‌های بزرگ بود، سپس خداوند اراده کرد که آن‌ها را به دو گروه تقسیم کند