کتاب همراه با جیمز آلن

کتاب همراه با جیمز آلن نوشته ویک جانسون است که با ترجمه امیرحسن مکی منتشر شده است. جیمز آلن، بنیان‌گذار جنبش خودیاری و تفکر نوین و خالق کتاب آنسان که انسان می‌اندیشد است.

درباره کتاب همراه با جیمز آلن

محوریت بیشتر کتاب‌های جیمز آلن، به‌خدمت گرفتن نیروی اندیشه جهت رشد شخصی و بهبود شرایط زندگی است.

همراه با جیمز آلن، یک کتاب انگیزشی بسیار تأثیرگذار با توجه به عصاره‌ی خِرد و اندیشه‌ای است که جیمز آلن به یادگار گذاشته است. این کتاب، گزیده‌ای است از نکات ارزشمندِ کتاب‌های جیمز آلن و از جمله مهم‌ترین اثر او، یعنی کتاب« آنسان که انسان می‌اندیشد». ویک جانسون، در سی و یک فصل کوتاه به شرح و تفسیر سخنان جیمز آلن پرداخته و در ادامه، مثال‌هایی خواندنی از زندگی اشخاص حقیقی و دنیای واقعی را عنوان کرده است.

بسیاری از صاحب‌نظران، آثار جیمز آلن و از جمله کتاب «آنسان که انسان می‌اندیشد» را ستوده‌اند. « آنسان که انسان می‌اندیشد»، الهام‌بخش بسیاری از نویسندگان و استادان انگیزشی بوده است؛ از جمله، نورمن وینسنت پیل، ارل نایتینگل، اگ ماندینو، دنیس ویتلی و جان مکسول. جیم ران، اسطوره‌ی مبحث رشد شخصی، این کتاب را جزء بیست کتابی که هرکس حتماً می‌بایست در زندگی بخواند برشمرده است.

خواندن کتاب همراه با جیمز آلن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به تمامی کسانی که می‌خواهند زندگی خود و اطرافیانشان را دگرگون کنند، پیشنهاد می‌شود. 

بخشی از کتاب همراه با جیمز آلن

مدارک اقتصادی معتبری در دست است حاکی از این‌که رکود اقتصادی بزرگ دههٔ ۱۹۳۰ اجتناب‌پذیر بوده است، اما به علت «وحشتی» که بر امریکا مستولی شده بود، بازار بورس پس از سال ۱۹۲۹ سقوط کرد. آنچه نمی‌بایست از یک رکود اقتصادی فراتر می‌رفت، به دلیل حاکم شدن «افکار ناشی از ترس و تردید» دنیایمان را برای همیشه دستخوش تغییر کرد.

ترس و وحشت آنچنان در اذهان مردم ریشه دوانده بود که روزولت۶، رییس‌جمهور وقتِ ایالات متحده ناگزیر شد درباره‌اش سخنرانی کند. درضمن، سخنرانی فرانکلین روزولت، دربردارندهٔ آن جملهٔ معروف، «تنها چیزی که باید از آن بترسیم، خودِ ترس است»، پیشنهادی بود که ناپلئون هیل نویسندهٔ کتاب بی‌بدیل بیندیشید و ثروتمند شوید به وی داده بود.

اگر افکار تودهٔ مردم موجب می‌شود که چنین مصیبت بزرگی در دنیایمان رخ دهد، آیا جای تعجب دارد که افکار فردیِ ما می‌تواند لطمه‌هایی فراوان به «دنیای شخصی‌مان» وارد آورد؟ وقتی بیشترِ اوقات خود را صرف ترسیدن از چیزی یا اتفاقی در آینده کنیم، اغلب، همان چیزی که از آن می‌ترسیم بر سرمان می‌آید! هر وقت چنین می‌شود، زانوی غم به بغل می‌گیریم و حیران می‌شویم که چرا چنین بلایی بر سرمان آمده، اما درحقیقت ما مسؤول مشکلاتی هستیم که برای‌مان پیش می‌آید.

باب پراکتر می‌گوید این روند ابتدا با اندیشهٔ تردید شروع می‌شود، که به ایجاد احساس ترس می‌انجامد، و سپس در قالب اضطراب و دلشوره رخ می‌نماید. اضطراب، نیرو و اراده‌مان را به تاراج می‌برد. اضطراب و دلشورهٔ شدید حتی سلامتمان را تهدید می‌کند. و منشأ همهٔ این‌ها، همان تردید است.