کتاب به جست‌وجوی غزاله

کتاب به جست وجوی غزاله نوشته آسیه (ناستین) جوادی است. فاطمه (غزاله) علیزاده متولد بهمن ۱۳۲۷ است او در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۷۵ در روستای جواهرده رامسر، با حلق آویز کردن خود دست به خودکشی زد.

درباره کتاب به جست‌وجوی غزاله

از مشهورترین آثار او خانه‌ی ادریسی‌ها است. او کار ادبی خود را در دهه چهل خورشیدی و با انتشار داستان کوتاه در مشهد آغاز کرد. دو بار ازدواج کرد. بار نخست با بیژن الهی، که حاصل آن یک دختر به نام سلمی است، و بار دیگر با محمدرضا نظام شهیدی. علیزاده همچنین دو دختر که از بازماندگان زلزله سال ۱۳۴۱ بوئین زهرا بودند را به فرزندی پذیرفت.

او به عنوان کی از مشهورترین نویسندگان زن ایران شناخته می‌شود. کتاب به جست‌وجوی غزاله بع آثار این نویسنده پرداخته است.

خواندن کتاب به جست‌وجوی غزاله را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به ادبیات داستانی ایران پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب به جست‌وجوی غزاله

خلاصهٔ داستان:مردی با دریافت نامهٔ زنی از اقوام دورش کنجکاو شده و به آدرس قیدشده در نامه مراجعه می‌کند. در آنجا با (لامیا) زنی که بچه‌ای کوچک در گهواره دارد و در اوج استیصال است، روبرو می‌شود. لامیا می‌گوید ناچار شده به او که تنها بازماندهٔ شریف خاندانش است التجا کند تا برای امرار معاش کاری در کارخانه‌اش به او بدهد. تعریف می‌کند که با شوهرش خوشبخت بوده است و با آمدن بچه زندگی‌شان شادی بیشتری یافته تا روزی که از دستفروشی پرده‌ای قدیمی، برای تزئین خانه‌شان، می‌خرد. پرده را که نقش درختی با میوه‌های فراوان پرنور و رنگارنگ داشته به مرد نشان می‌دهد. شوهر به‌محض دیدن پرده حالش دگرگون شده، خانه و زندگی را رها کرده و در جست‌وجوی درخت نقش‌شده بر پرده روانهٔ سرزمین «آکادیا» می‌شود. چند روز بعد، زن نامه‌ای از شوهر دریافت می‌کند که در آن نوشته درخت را یافته و اکنون خوشبخت است و بازنمی‌گردد و او باید به فکر خود و بچه باشد.

زن با لامیا ملاقات می‌کند و از او می‌خواهد که پرده را به او نشان دهد. لامیا خاکستر پرده را که سوزانده در شیشه‌ای برای او می‌آورد.

زن‌ها:

لامیا ـ سلیمه.

لامیا: زنی پریده‌رنگ، عاشق شوهر، بچه و زندگی‌اش. دارای طبیعتی مقاوم. به اتکای شوهر و با درآمدی نه‌چندان زیاد. اما خوشبخت. با رفتن شوهر، نان‌آور خانه می‌شود.

سلیمه: زنی با چهره‌ای صاف و درخشان، عاری از پیرایه. با لبخندی پریده‌رنگ و مأیوس. او صاحب پرده است و آن را به مرد نشان می‌دهد.

مردها:

شوهر ـ پیرمرد.