کتاب آشنایی با فلسفه‌ی هنر و زیبایی‌شناسی

کتاب آشنایی با فلسفه‌ی هنر و زیبایی‌شناسی نوشته سجاد باغبان ماهر، برای داوطلبان آزمون کارشناسی هنر نوشته شده است.

 درباره کتاب آشنایی با فلسفه‌ی هنر و زیبایی‌شناسی

این کتاب با هدف آموزش گام به گام مفاهیم اصلی فلسفه هنر با زبانی ساده نوشته شده است که می‌تواند برای همه هنرمندان و دانشجویان هنر به ویژه برای داوطلبان آزمون کارشناسی ارشد سودمند باشد.

فلسفه هنر و زیبایی‌شناسی در یونان باستان، فلسفه هنر و زیبایی‌شناسی در دوره مدرن، ایدئالیسم آلمانی، نیچه: طغیان بر علیه مدرنیته، زیباییشناسی مارکسیستی، هایدگر، زیبایی‌شناسی دریافت، پسامدرنیسم و سوالاتی برای خودآزمایی بخش‌های این کتاب را تشکیل می‌دهند.

 خواندن کتاب آشنایی با فلسفه‌ی هنر و زیبایی‌شناسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

مخاطبین این کتاب دانشجویان یا فارغ التحصیلان رشته‌های هنری هستند.

 بخشی از کتاب  آشنایی با فلسفه‌ی هنر و زیبایی‌شناسی

پسامدرنیسم Post modernism همراه با پساساختارگرایی و واسازی (یا دیکانستراکسیون)، مفاهیمی هستند که از دهه ۱۹۶۰ وارد حوزه زیباییشناسی و فلسفه هنر شده‌اند. از میان هنرهای مختلف، این معماری بود که پیش از سایر هنرها نمودهای پسامدرنیسم را به نمایش گذاشت.

پسامدرنیسم یک مکتب فکریِ یکپارچه یا حتی یک جنبش نیست. نویسندگانی که برچسب پسامدرن یا پساساختارگرا به آن‌ها می‌خورد، مثل ژاک دریدا میشل فوکو، رولان بارت، ژان فرانسوا لیوتار و ژان بودریار، به ندرت کار خود را چنین توصیف می‌کنند. به عبارت دیگر ایشان بر سر یک آموزه مشترک یا تعهد به یک روش واحد توافق ندارند؛ با اینحال، وجود نوعی نگرش تردیدی و نفی کننده نسبت به میراث «مدرنیته» باعث شده که افرادی با اندیشه‌های متنوع در کنار هم و در زیر یک عنوان جمع گردند. معمولاً پساساختارگرایی و پسامدرنیسم به یک معنا به کار می‌روند و یا هر نویسنده مطابق نظر خویش آن‌ها را از هم تفکیک می‌کند. اشتراک عمده این دو واژه در این است که هر دو نشان دهنده یک مرحله، «پسا» ی یک نظریه قبلی است.

پساساختارگرایی نشان دهنده مرحله گذار از مکتبِ ساختارگرایی فرانسوی است و علی رغم دستاوردهای کلیِ آن برای فلسفه هنر، عموماً در محدوده مباحث ادبی دور می‌زند و اتکای آن بر آثار و افکار رولان بارت است. اما پسامدرنیسم حوزه وسیع تری از مباحث فلسفی، فرهنگی، اجتماعی ادبی و هنری را شامل می‌شود. چون هم دوره گذار از جریان کلیِ مدرنیته را نشان می‌دهد و هم طیف متنوعی از اندیشمندان را همراه خود دارد. مطابق این تعریف می‌توان پساساختارگرایی را زیر مجموعه‌ای از جریان کلیِ پسامدرنیسم در نظر گرفت.

برای ریشه‌یابی پسامدرنیسم از نظر فلسفی بایستی به افکار و آرای نیچه رجوع کنیم. چنانکه در توضیح اندیشه‌های فلسفی نیچه گفته شد، وی اولین و مهمترین نقدها را نسبت به اندیشه مدرن مطرح کرد. نقد نیچه به قدری اساسی و همه جانبه بود و به اندازه‌ای در اندیشمندان بعدی متاثر افتاد که تقریباً تمام منتقدین مدرنیته و مدرنیسم در قرن بیستم به شکل مستقیم یا غیرمستقیم از او الهام گرفتند. هایدگر، آدورنو، فوکو، دریدا و بسیاری دیگر از این جمله‌اند.