کتاب انقلاب اسلامی در شهرری؛ جلد اول

انقلاب اسلامی در شهرری نوشته حسین کاوشی سیدآبادی جلد اول از مجموعه تاریخ منطقه‌ای انقلاب اسلامی است که مرکز اسناد انقلاب اسلامی ان را منتشر کرده است. مرکز اسناد انقلاب اسلامی براساس رسالت تاریخی خود، بررسی و تحقیق دربارهٔ تاریخ منطقه‌ای انقلاب اسلامی را در دستورِ کار خود دارد و آثار متعددی را در این حوزه منتشر کرده است.

درباره کتاب انقلاب اسلامی در شهرری؛ جلد اول

شهرری در تاریخ معاصر ایران در سایه‌ی رشد سریع تهران، کمتر مورد توجه تاریخ‌نگاران قرار گرفته است. گرچه بسیاری از وقایع شهرری در پیوستگی با تهران قابل مطالعه و بررسی است، اما منطقه‌ای که همواره هویت مستقل خود را حتی در ساختار تهران نیز حفظ کرده است، می‌تواند موضوع مستقلی برای تحقیق محسوب شود. شهرری در جریان انقلاب اسلامی فعالیت‌های ‌تأثیرگذاری داشته که متأسفانه مغفول واقع شده است. وجود حرم مطهر حضرت عبدالعظیم(ع) و برخی ویژگی‌های دیگر موجب شده است تا این منطقه همواره از انقلاب مشروطه تا انقلاب اسلامی مورد توجه فعالان سیاسی قرار گیرد.

در کتاب حاضر سعی شده است با اسناد و مدارک برجای‌مانده از ساواک، شهربانی، ادارات دولتی و... و بهره‌گیری از تاریخ شفاهی فعالیت‌هایی که به نوعی مرتبط با اهالی و منطقه‌ی شهرری بوده است از انقلاب مشروطه تا انقلاب اسلامی مورد بررسی و تحقیق قرار گیرد. 

خواندن کتاب انقلاب اسلامی در شهرری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به تاریخ معاصر به ویژه تاریخ نقلاب اسلامی را به خوانن این کتاب دعوت می‌کنیم.

بخشی از کتاب انقلاب اسلامی در شهرری

رضاخان در اعلامیهٔ آبان ۱۳۰۴ خود که با عنوان «رئیس حکومت موقتی مملکت و رئیس عالی قواـ رضا» منتشر کرد، مبارزه با مظاهر بی‌حجابی را یکی از سیاست‌های خود اعلام کرده بود. با به سلطنت رسیدن رضاشاه اتفاق‌هایی در روزهای آغازین زمامداری‌اش افتاد که می‌توان آنها را تلاش‌های آگاهانه و به منظور اهداف خاصی ارزیابی کرد. این اتفاق‌ها که به‌طور عمده از طرف افراد پیرامون رضاشاه به آن دامن زده می‌شد، فاصله‌گرفتن تدریجی رضاشاه از مفاد اعلامیه‌اش را نشان می‌داد. ظاهر شدن ملکه پهلوی در نوروز ۱۳۰۶ در حرم حضرت معصومه، گزارش مخبرالسلطنه از ترویج دکلته توسط ملکه پهلوی در مجالس خصوصی و نیز وارد شدن کلاه زنانه در سیاهه امتعه مجاز واراداتی که با پیشنهاد تیمورتاش صورت گرفت، نشان از این حرکات تجددگرایانه می‌کرد. این اقدامات به‌تدریج صورت می‌گرفت و با سفر رضاشاه به ترکیه و به تبع آن مشاهدهٔ وضعیت ظاهری آن کشور شتاب بیشتری گرفت. در تیر ۱۳۱۳ رضاشاه مدتی پس از بازگشت از ترکیه، به وزیر معارف دستور داد تا اقداماتی در زمینهٔ رفع پوشش زنان انجام دهد. بعد از صدور این دستور، وزیر معارف اقدام به تأسیس کانون نسوان (بانوان) کرد تا به‌وسیلهٔ آن زمینه‌سازی در این باره را شروع کند. برگزاری جشن مدرسه شاپور شیراز و مدرسه جلالیهٔ تهران نیز در این راستا بود.