کتاب سربلند در سپیده دم

کتاب سربلند در سپیده‌دم نوشتۀ حسین کاوشی در انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی به چاپ رسیده است.

درباره کتاب سربلند در سپیده دم

کتاب سربلند در سپیده‌دم، خاطرات امیر سرتیپ احمد ریسمانچیان است که در قالب تاریخ شفاهی گردآوری و تنظیم شده است. ریسمانچیان در ابتدای پیروزی انقلاب، سرگرد شهربانی بود و در اواخر بهمن ۱۳۵۷ به دلیل یک اشتباه یا به عبارتی، شیطنت چند دانشجو، به زندان افتاد و چند ماه را در زندان گذراند. البته زندگی او فرازوفرود خاصی دارد. او پیش از انقلاب در شهربانی کار می‌کرد و بعد از انقلاب نیز پس از وقفه‌ای، در همان ارگان با نام جدید نیروی انتظامی به کار خود ادامه داد. در این خاطرات نکات خواندنی از تاریخ ایران ثبت شده است؛ همچون سیستم شهربانی در زمان شاه و فضای آن پس از انقلاب، حوادثی از وضعیت سیستان در زمان جنگ و خراسان در دهۀ هفتاد خورشیدی.

خاطرات احمد ریسمانچیان در ۱۰ فصل تدوین شده است. در طی فصل‌ها به این موضوعات پرداخته شده است: تولد، تحصیلات، خانواده، دورۀ تحصیل در دانشکدۀ افسری، خدمت در شهربانی کل کشور، ماجرای بازداشت در نخستین ماه‌های انقلاب، کوشش در شهربانی جمهوری اسلامی برای تثبیت آن و جلوگیری از انحلال ادارۀ حفاظت اطلاعات، مسئولیت‌هایش در ادارات طرح و بررسی و راهنمایی کشور، وقایع دوران خدمت در سیستان و بلوچستان، دوران خدمت در استان فارس، دوران فرماندهی ناحیۀ انتظامی خراسان بزرگ، وقایع خرداد ۱۳۷۱ مشهد و مختصری از دوران بازنشستگی‌اش.

خواندن کتاب سربلند در سپیده دم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به دوستداران تاریخ شفاهی، کتاب‌های خاطرات و تاریخ معاصر ایران پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب سربلند در سپیده دم

«از تلاش‌های ماندگارش در شهربانی که بگذریم به‌ روزهای پرحادثه‌ی انقلاب می‌رسیم. طلیعه‌ی انقلاب که درخشیدن گرفت «یوسف»‌وار روانه‌ی زندان شد. از تدبیر نیز کاری ساخته نبود، باید به زندان می‌رفت تا صاعقه‌ی زمانه حقانیتِ درخواب‌رفته و گذر ایام حکم برائتش را امضا کند. امتحان ساده‌ای نبود اما او از آن سربلند بیرون آمد و عطش خدمت به مردم و مملکت بار دیگر او را روانه‌ی میدان کرد. خشت دیوار خاطراتش را که مرور می‌کنی مشق خدمت را به تماشا می‌نشینی. ردپایی ماندگار بر شن‌های کویر. این شاید شاه‌بیت همه‌ی سال‌های زندگی کاری‌اش باشد. خاطراتش نه از جنس داستان‌های افسانه‌ای است و نه اساطیری. او ساده خدمت کرده است. با همه قرار نبوده‌ها و قرار بوده‌های مملو از احتمالات زندگی. همین باعث شده که سادگی‌اش به دل بنشیند. او از زیر تازیانه‌ی روزهایی که می‌توانست هر دقیقه‌اش کارنامه‌ای پرستاره را به آتشِ تباهی بیندازد، سربلند بیرون آمده است و حالا که مقابلمان نشسته و روزهای رفته‌اش را عریان می‌سازد صدایش طعم آرامش می‌دهد، بوی امنیت و رنگ خدمت.»