کتاب یکی نبود؛ جلد اول

«یکی نبود» نوشته عاطفه منجزی داستانی بلند و دوجلدی درباره یک خانواده و مناسبات آنها است. این اثر را برادرخوانده «داستان نطلبیده» م. بهارلویی دانسته‌اند چون برخی از فضاها و شخصیت‌ها در کتاب مشترک‌اند و هردو به خانواده می پردازند. شهرزاد زن دوم سردار و مادر جوان بهنام است. بهنام یک برادر و خواهر دیگر هم به اسم نیکا و نامدار دارد که از زن سابق پدرش هستند. شهرزاد زمانی که دختری مدرسه‌ای و روستایی و رنج‌کشیده بود، بود با سردار که معلم مدرسه‌اش بود ازدواج کرد و سردار برای او هم حکم پدر را داشت و هم همسر، در خانه او بزرگ شد، دانشگاه رفت و اعتمادبه نفس از دست رفته اش را دوباره پیدا کرد؛ حالا سردار مدتی پیش فوت کرده و نامدار که با شهرزاد میانه خوبی ندارد و هیچ‌گاه به خانه آنها نمی‌آمده، برای دیدن خانواده به خانه پدرش می‌آید. در حالی که همیشه در خانه عمه‌اش می ماند. شهرزاد بوهای خوبی از آمدن نامدار به خانه‌اش نمی‌شنود زیرا آمدن این موجود شروع دردسرهایی کشدار است. فضای قصه آرام و خانوادگی است و مخاطب فرصت برقراری ارتباط با شخصیت‌ها و هضم آنها را به خوبی پیدا می‌کند. نثر منجزی یک‌دست، روان و مرتب است و به‌خوبی و با تغییر لحن می‌دهد، شخصیت‌ها هم در داستان او پرداخت خوبی دارند و این ویژگی‌ها به جذابیت داستان افزوده است. «امشب هم می‌توانست مطابق معمول پنج سال گذشته به‌همان جا برود که نرفته بود! در حقیقت هیچ‌کدام از ساکنین خانهٔ سردار، نمی‌فهمیدند دلیل آمدن نامدار به‌خانهٔ سردارخان چه بوده است و شهرزاد بیشتر از آن دو عضو دیگر خانه، از این آمدن مشکوک و بیمناک بود. نمی‌دانست نامدار چه در سر دارد اما حسش می‌گفت که در این آمدن تعمدی وجود داشته و قطع به‌یقین، برنامه‌ای هدفمند. برنامه‌ای که بی‌شک قبل از هرچیز یا هرکسی، او را بی‌نصیب و بهره نمی‌گذاشت! بددل و منفی‌باف نبود اما به‌همان میزان که نیکا ادعا داشت، نامدار را می‌شناخت.»