با کد تخفیف OFF30 اولین کتاب الکترونیکی یا صوتی‌ات را با ۳۰٪ تخفیف از طاقچه دریافت کن.

کتاب چه کسی لباس مرا پوشید؛ خاطرات آزاده محسن فلاح

نویسنده:محبوبه شمشیرگرها

انتشارات:انتشارات سوره مهر

دسته‌بندی:

امتیاز

۳.۵از ۲ رأیخواندن نظرات

۳٫۵

(۲)

خواندن نظرات

معرفی کتاب چه کسی لباس مرا پوشید؛ خاطرات آزاده محسن فلاح

«چه کسی لباس مرا پوشید» خاطرات رزمنده آزاده سرافراز محسن فلاح است که محبوبه شمشیرگرها آن را تنظیم و تدوین نموده است. این اثر نمونه‌ای از عزم و روایتی از خیزش نسل نوخاسته انقلاب اسلامی برای بسیج و مقاومت و پیوستن به بدنه مردمی دفاع مقدس است. محسن فلاح در چهارم فروزدین سال ۱۳۶۱ و در منطقه عملیاتی فتح المبین به اسارت نیروهای دشمن درآمد و پس از تحمل هشت سال و چهار ماه و بیست و نُه روز رنج در کُنج اسارتکده‌های عراق، در اول شهریور ۱۳۶۹ به آغوش ایران بازگشت. در بخشی از کتاب می‌خوانید: «غروب آن روز، تعداد زیادی از اسیران بیمارستان را سوار اتوبوس کردند. پس از مدتی معطلی برای شمارش و آمارگیری، بالاخره اتوبوس‌ها به سوی مقصد، که باز برایمان نامعلوم بود، حرکت کردند. نگرانی همه وجودم را فراگرفته بود که باز این‌دفعه کجا قرار است برویم؟! این سفرهای مکرر تا کجا ادامه دارد؟!... اتوبوس‌ها ساعت‌ها در تاریکی شب روی جاده‌های سیاه پیچ و تاب می‌خوردند و به بچه‌ها فرصت می‌دادند با وجود همه ضعف، خستگی، گرسنگی، و تشنگی زیاد، حداقل برای چند ساعت هم که شده، به دور از آزار و اذیت عراقی‌ها، چشم بر هم بگذارند. این فرصت وقتی بیشتر شد که یکی از اتوبوس‌ها پنچر و کاروان مجبور شد یک ساعتی در میان بیابان‌ها معطل شود. اتوبوس‌ها کنار یک دژبانی متوقف شدند.»

نظرات کاربران

mojtaba mahmoudi

۱۳۹۹/۱۲/۰۱

درد آور بود. به این آزادگان افتخار میکنم

بنده ی خدا

۱۴۰۴/۰۵/۱۳

خیلی عالیییی بود تقریباً مثل پایی که جا ماند و زندان الرشید بیسار خوب روایت کرده بود خداقوت

بریده‌هایی از کتاب

بچه‌ها را هم در همان وضع و حال خودم دیدم. سرهای بعضی‌شان روی زانو بود؛ بعضی دمر روی زمین افتاده بودند؛ بعضی به پهلو دراز کشیده و رو به دیوار و دور از چشم بقیه اشکشان را فرومی‌خوردند. از چشم‌های قرمز و پُف‌کرده و برق مژگان خیس بعضی‌شان هم می‌شد فهمید که حسابی گریه کرده‌اند. آن شب حال غریبی داشتیم. واقعاً دلمان می‌خواست وقتی سر بر زمین می‌گذاریم دیگر بیدار نشویم. چهره بچه‌ها را که نگاه می‌کردی، گرد مرگ را می‌دیدی که بر سر و صورتشان نشسته

در جستجوی معمای هستی

یکی از بچه‌ها، که جایمان کنار هم بود و به قول معروف همسایه آسایشگاهی بودیم، گفت: "ما هم نمی‌خوایم بگیم شماها دروغ می‌گید. اگه این‌جور نبود که کتک‌نخورده ولتون نمی‌کردن." بعد هم رو کرد به من و گفت: " محسن! حتماً کار همونی بوده که توی خوابت بهت گفته بوده پاشو نوحه رو بخون، بقیه‌اش با من! حالا هم خودش این بساط رو راه انداخته و نجاتتون داده!"

karbasi

این بود که از همان ابتدای ورود حساب کار دستمان آمد و فهمیدیم که اینجا برنامه‌های مفصلی برایمان تدارک دیده‌اند. احتمالاً چون نتوانسته بودند در اردوگاه‌های قبلی در ما نفوذ کنند و بچه‌ها را از حالتِ به قول خودشان "خالص خمینی"، به سمت خواسته‌های کثیفشان متمایل کنند، تصمیم گرفته بودند با انتقال به اردوگاه جدید فشارهای قبلی را بیشتر کنند تا به ما بفهمانند که باید با این شرایط کنار بیاییم و دست از مقاومت برداریم

karbasi

یادم نمی‌رود که چطور بچه‌ها در مواقعی که باران می‌بارید، از شدت تشنگی، ظرف‌های کج و کوله خود را به‌زحمت به صورت اُریب از لای میله پنجره‌ها بیرون می‌گرفتند تا به دور از چشم نامردان قطراتی از رحمت خدا شامل حالشان شود. خیلی‌ها هم که وسیله‌ای نداشتند، دست‌هایشان را دراز می‌کردند و آن‌قدر پیاله طلبشان را رو به آسمان دراز می‌کردند تا کمی پُر شود.

karbasi

در آسایشگاه ما، پنج نفر اسمشان محسن بود که بچه‌ها برای هرکدام یک لقب تعیین کرده بودند تا با هم اشتباه نشویم: یکی چون زیاد نماز می‌خواند، بهش می‌گفتند محسن عابد؛ دیگری که چون به بقیه قرآن درس می‌داد، بهش می‌گفتند محسن قرائتی؛ یکی که چون چای پخش می‌کرد و اسم فامیلش معصوم‌شاهی بود، بهش می‌گفتند محسن مسئول چایی

karbasi

راهکار مهم دیگر حاجی، که بارها و بارها بر آن تأکید می‌کرد، این بود که بچه‌ها همه باید درس بخوانند. این حرف دهن‌به‌دهن و آسایشگاه‌به‌آسایشگاه چرخید که حاجی گفته: "هرکس هرچی بلده باید به بقیه یاد بده." این بود که جوّ اردوگاه از آن به بعد خیلی تغییر کرد. شده بود یک مجتمع آموزشی با زمینه‌های متنوع!

karbasi

مهمان صخره‌ها: خاطرات سرهنگ خلبان محمد غلامحسینی

راحله صبوری

تکریت با طعم پنج پنج

محمد علی‌زاده

جهنم تکریت؛ خاطرات سرگرد آزاده مجتبی جعفری

مجتبی جعفری

شب‌های بی‌مهتاب: خاطرات اسیر آزاد شده ایرانی سرهنگ شهاب‌الدین شهبازی

محسن کاظمی

حاج عمران؛ خاطرات اولین فرمانده لشکر ۲۵ کربلا سردار حاج عبدالعلی عمرانی

سیدولی هاشمی

تاکسی سرویسی برای فاو؛ خاطرات خودنوشت محمد بلوری