کتاب حس یک پایان

رمان «حسِ یک پایان» نوشته جولیان بارنز و برنده جایزه بوکر سال ۲۰۱۱ است. بارنز نویسنده انگلیسی در ۱۹۴۶ متولد شد. در رشته زبان‌های مدرن دانشگاه آکسفورد درس خواند و سه سال در مرکز فرهنگ لغت آکسفورد کار کرد. او با رمان مترولند (۱۹۸۰) خود را به عنوان نویسنده‌ای صاحب سبک معرفی کرد. با رمان‌های «طوطی فلوبر»، «انگلند، انگلند (۱۹۹۸)» و «آرتور و جورج (۲۰۰۵)» نامزد دریافت جایزه بوکر شد و در نهایت با آخرین رمان خود، «حس یک پایان (۲۰۱۱)» موفق به دریافت این جایزه شد. او جوایز ادبی ارزشمند دیگری همچون جایزهٔ ویژهٔ ادبیات اروپا در سال ۲۰۱۲ را نیز در کارنامه دارد. تونی وبستر مردی است که در دهه ششم زندگی خود هنوز درگیر خاطرات نوجوانی است. او از دوران نوجوانی‌اش و مدرسه انگلیسی می گوید و دوستانش را توصیف می‌کند. آدریان فین یکی از دوستان تونی است که نقش پررنگی در خاطرات او دارد و پس از گذشت سال‌های زیادی دوباره در زندگی تونی ظاهر می‌شود و ذهن او را درگیر کشمکش‌های فراوانی می‌کند: «علاقه و اشتیاق ما سه نفر به همدیگر در نامه‌های‌مان خیلی کم‌تر از آنی بود که در نامه‌های تک‌تک ما به آدریان وجود داشت. ما که سه عضو اصلی گروه بودیم چندان به هم نامه نمی‌نوشتیم اگر هم می‌نوشتیم شور و شوق کمتری در آنها به چشم می‌خورد. هر سه فقط می‌خواستیم نظر آدریان را به خودمان جلب کنیم. هرسه تلاش می‌کردیم بیش از دیگری رضایتش را به دست آوریم. انگار می‌خواستیم ازش خواستگاری کنیم» در این کتاب تأثیرگذار، بارنز دنباله یک خاطره‌ی خاص را در زندگی پر فراز و نشیب تونی می‌گیرد؛ خاطره‌ای با ردپاهایی ناگوار در زندگی که قابل چشم‌پوشی نیستند. این داستان، یک فیلم مهیج بر روی کاغذ است، سرشار از مسائلی مانند کینه‌توزی‌های دوست‌دختران سابق، خودکشی‌های دوران جوانی و روابط نامعقول. بارنز در این اثر به شیوه‌ای مازوخیستی از خاطرات فقدان‌ها و فرصت‌های ازدست‌رفته جوانی می‌گوید و همین ویژگی شما را در داستان غرق خواهد کرد.