کتاب اهریمن جزیره متروک

کتاب اهریمن جزیرۀ متروک نوشته ادو گاوا رانپو، ماجرای کارمندی منزوی را روایت می‌کند که دل‌بستگی به یکی از همکارانش او را به معمایی جنایی نزدیک می‌کند. یک نام تایپ‌شده، شجره‌نامه‌ای فرسوده و خاطره‌ی منظره‌ای ساحلی، جزئیاتی هستند که در آغاز به زندگی خصوصی دو شخصیت تعلق دارند؛ اما روایت از همان ابتدا اهمیت دیگری برایشان در نظر گرفته است. نعیمه زنگنه این رمان معمایی را ترجمه کرده است و انتشارات هفت اقلیم هنر آن را منتشر کرده است. داستان، احساس ناامنی را از دل رفت‌وآمدهای معمول و رابطه‌های آشنا بیرون می‌کشد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب اهریمن جزیره متروک

کتاب اهریمن جزیرۀ متروک از ادو گاوا رانپو، تعلیق جنایی را به تجربه‌ی تنهایی و دل‌بستگی پیوند می‌زند. مینورا، راوی اول‌شخص، کارمندی جوان است که حساب‌وکتاب روزانه رضایتش را جلب نمی‌کند. علاقه‌ی او به نقاشی، رمان، نمایش و سینما در برابر محیط کاری ماشینی قرار گرفته است. همکارانش سرگرمی‌ها و روحیه‌ای دارند که او چندان با آن‌ها احساس نزدیکی نمی‌کند. آشنایی با هاتسویو این فاصله را برای مدتی کم‌رنگ می‌کند؛ اما راوی خاطراتش را از موقعیتی بازگو می‌کند که از پیامدهای اتفاق‌ها آگاه است. هشدارهای او درباره‌ی اهمیت یک مکالمه یا رفتار ظاهراً بی‌اهمیت، به لحظه‌های عادی وزن تازه‌ای می‌دهد. خواننده هم‌زمان دو مسیر را دنبال می‌کند: شکل‌گرفتن رابطه‌ای عاطفی و پیداشدن نشانه‌هایی که معنایشان هنوز روشن نیست. توصیف میز کار، مسیر قطار، کافه و پارک، زندگی روزمره‌ی شخصیت‌ها را ملموس می‌کند. فضای داستان به‌تدریج از خلوت عاشقانه فاصله می‌گیرد و سوءظن، جای اطمینان اولیه را می‌گیرد. راوی حتی هنگام شرح شادی‌هایش، سایه‌ی نگرانی را در متن نگه می‌دارد.
کتاب اهریمن جزیرۀ متروک، معما را فقط به پرسش درباره‌ی هویت مجرم محدود نمی‌کند. گذشته‌ی نامعلوم هاتسویو، اسناد خانوادگی و خاطره‌هایی که بیشتر شبیه تصویرند، پرسش هویت را نیز پیش می‌کشند. شخصیت‌های پیرامونی، از مادر هاتسویو تا موروتو میچیو، هرکدام بخشی از شبکه‌ی روابط و برداشت‌های راوی را می‌سازند. میچیو، آشنایی قدیمی و پژوهشگر پزشکی، حضوری دارد که احساس قدردانی، تردید و رقابت را در ذهن مینورا کنار هم قرار می‌دهد. روایت، شناخت شخصیت‌ها را از داوری‌های عاطفی راوی جدا نمی‌کند؛ به‌همین دلیل، تصور او از انگیزه‌های دیگران همیشه نیازمند بررسی است. معمای فضای بسته نیز توجه را به جزئیات مادی می‌کشاند: جای اتاق‌ها، وضعیت قفل‌ها و امکان ورود یا خروج. نویسنده میان این بررسی‌ها و شرح واکنش‌های درونی شخصیت اصلی رفت‌وبرگشت دارد. تجربه‌ی خواندن، هم دنبال‌کردن سرنخ‌هاست و هم همراه‌شدن با ذهن کسی که احساساتش بر برداشت او از شواهد اثر می‌گذارد. این ترکیب، پرسش حقیقت را در کنار مسئله‌ی اعتماد نگه می‌دارد.

خلاصه داستان اهریمن جزیره متروک

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
مینورا، کارمند ۲۵ ساله‌ی یک شرکت تجاری، به هاتسویو، همکار کم‌حرفش، دل می‌بندد. گفت‌وگویی اتفاقی درباره‌ی نام هیگوچی، آغاز رابطه‌ی آن‌ها می‌شود. هاتسویو از گذشته‌ای می‌گوید که چیز زیادی از آن نمی‌داند: کودکی رهاشده بوده و تنها شجره‌نامه‌ای قدیمی و چند تصویر ذهنی از ساحل برایش باقی مانده است. مینورا یکی از آن منظره‌ها را نقاشی می‌کند و شجره‌نامه را نیز به‌عنوان یادگار نامزدی می‌گیرد. پیشنهاد ازدواج موروتو میچیو، دوست قدیمی مینورا، آرامش رابطه را برهم می‌زند. سپس هاتسویو در خانه‌ای پیدا می‌شود که راه‌های ورود و خروجش از داخل بسته‌اند. ناپدیدشدن کیف و قوطی شکلات، پرسش‌های بیشتری ایجاد می‌کند. مینورا که از سوگ و خشم رها نمی‌شود، برای پیگیری ماجرا به‌سراغ آشنای علاقه‌مندش به معماهای جنایی می‌رود.

چرا باید کتاب اهریمن جزیره متروک را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب اهریمن جزیرۀ متروک را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• معمای خانه‌ی بسته، امکان سنجیدن فرضیه‌ها را باتوجه‌به جزئیات مکان فراهم می‌کند.
• روایت اول‌شخص، اثر دل‌بستگی و سوءظن را بر برداشت راوی نشان می‌دهد.
• اسناد قدیمی و خاطرات تصویری، جست‌وجوی هویت را به تعلیق جنایی پیوند می‌زنند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب اهریمن جزیرۀ متروک به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌های جنایی و معماهای اتاق بسته.
• خوانندگانی که پیوند روابط عاطفی و سوءظن برایشان جذاب است.
• دوستداران روایت‌های اول‌شخص که به فاصله‌ی میان برداشت راوی و شواهد توجه دارند.