کتاب آدم هایی مثل آنها

کتاب آدم هایی مثل آنها نوشته سمیره سدیره، رمانی درباره‌ی جنایت، حسادت و پیش‌داوری است که ماجرای یک قتل خانوادگی را از زاویه‌ی دید همسر متهم بازگو می‌کند. راوی میان خاطرات زندگی مشترک و صحنه‌های دادگاه رفت‌وآمد می‌کند تا بفهمد مردی آشنا چگونه به چنین خشونتی رسیده است. آیدا عباسی این رمان را ترجمه کرده است و انتشارات هفت اقلیم هنر آن را منتشر کرده است. پرسش اصلی داستان فقط یافتن انگیزه‌ی قاتل نیست؛ سهم سکوت و داوری‌های روزمره در شکل‌گرفتن فاجعه نیز مطرح است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آدم هایی مثل آنها

کتاب آدم هایی مثل آنها، اثر سمیره سدیره، رمانی جنایی و اجتماعی است که به‌جای پنهان‌کردن هویت مجرم، دشواری شناخت انسان نزدیک را در مرکز داستان قرار می‌دهد. ماجرا در کارماک، دهکده‌ای در منطقه‌ی آلپ فرانسه، جریان دارد؛ جایی با خانه‌های آشنا، روابط قدیمی و زندگی ظاهراً آرام. توصیف گرمای تابستان، سرمای زمستان و سکوت فراگیر دهکده، فاصله‌ی میان امنیت ظاهری محیط و خشونت پنهان در روابط را برجسته می‌کند. نویسنده، بنا بر توضیح مقدمه‌ی مترجم، داستان را بر پایه‌ی حادثه‌ای واقعی شکل داده است. آنا، همسر کنستان گی‌یو، روایت را پیش می‌برد. او شوهرش را مخاطب قرار می‌دهد و میان یادآوری گذشته و مشاهده‌ی محاکمه حرکت می‌کند. این شیوه، فاصله‌ی دشوار میان مردی را که آنا می‌شناخته و متهمی را که در دادگاه می‌بیند نشان می‌دهد. راوی نه ناظری بیرون از ماجرا، بلکه زنی است که عشق گذشته، ناباوری و احساس گناه بر نگاهش اثر گذاشته‌اند.
کتاب آدم هایی مثل آنها رابطه‌ی دو خانواده را در بستری از تفاوت اقتصادی، حسرت و تبعیض نژادی بررسی می‌کند. باکاری لونگلوا، مردی سیاه‌پوست و صاحب شرکت، همراه همسر و فرزندانش وارد محیطی می‌شود که بعضی ساکنانش تفاوت را به‌آسانی نمی‌پذیرند. گفت‌وگوهای کافه، شوخی‌های ظاهراً عادی و کنجکاوی درباره‌ی تازه‌واردها نشان می‌دهند که مرزبندی میان خودی و غریبه چگونه در زندگی روزانه حضور دارد. دادگاه نیز محل برخورد توضیح‌های متفاوت است: حسادت به رفاه، رؤیاهای ازدست‌رفته، احساس تحقیر و نژادپرستی هریک در پرسش‌ها مطرح می‌شوند. روایت هیچ‌یک از این عوامل را به توضیحی بی‌دردسر برای جنایت تبدیل نمی‌کند. آنا نیز زیر فشار انتظارات دیگران قرار دارد؛ گویی همسربودن، مسئولیت پیش‌بینی رفتار مجرم را بر دوش او گذاشته است. تجربه‌ی خواندن این رمان بیش از تعقیب سرنخ‌ها، همراه‌شدن با تردیدهای زنی است که خاطرات آشنایش معنایی ناآشنا پیدا کرده‌اند. پرسش از مسئولیت، بدون کنارگذاشتن رنج قربانیان، در سراسر این مواجهه باقی می‌ماند.

خلاصه داستان آدم هایی مثل آنها

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
آنا پس از جنایت همسرش، کنستان گی‌یو، خاطرات زندگی مشترکشان را مرور می‌کند. او در دادگاه به پرسش‌هایی گوش می‌دهد که تصویر آشنای شوهرش را به چالش می‌کشند. ذهن آنا به جشن عروسی یکی از اهالی دهکده بازمی‌گردد؛ شبی که نخستین‌بار با باکاری لونگلوا و همسرش آشنا شد. این زوج قصد داشتند نزدیک خانه‌ی آنا و کنستان ساکن شوند. ورود خانواده‌ی تازه، کنجکاوی و بدگمانی بعضی همسایه‌ها را برمی‌انگیزد. رفاه و رابطه‌ی عاشقانه‌ی آن‌ها نیز زمینه‌ی مقایسه با زندگی دیگران می‌شود. کتاب آدم هایی مثل آنها از دل این آشنایی و بازخوانی جلسات محاکمه، سؤال دشواری را دنبال می‌کند: حسرت‌ها، تحقیرها و تعصب‌هایی که عادی انگاشته می‌شوند، چگونه ممکن است با خشونتی هولناک پیوند بخورند؟

چرا باید کتاب آدم هایی مثل آنها را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب آدم هایی مثل آنها را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• روایت همسر متهم، فشار قضاوت اجتماعی بر نزدیکان مجرم را نشان می‌دهد.
• صحنه‌های دادگاه، توضیح‌های متفاوت درباره‌ی انگیزه‌ی جنایت را مقابل هم قرار می‌دهند.
• گفت‌وگوهای اهالی دهکده، نمودهای روزمره‌ی تبعیض نژادی را آشکار می‌کنند.
• بازگشت به خاطرات، امکان بازاندیشی درباره‌ی شناخت نزدیک‌ترین افراد را فراهم می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب آدم هایی مثل آنها به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های جنایی متمرکز بر انگیزه‌های انسانی.
• خوانندگان علاقه‌مند به مسائل تبعیض نژادی و نابرابری اجتماعی.
• علاقه‌مندان به داستان‌هایی درباره‌ی احساس گناه، روابط زناشویی و قضاوت جمعی.