کتاب جناب پاول

کتاب جناب پاول نوشته تانکرد دورست و ترجمه احسان قبادی، نمایشنامه‌ای از نشر قطره است که تقابل دو نیروی متفاوت را در یک فضای فرسوده و به‌جامانده از گذشته پیش می‌کشد: ماندن و تغییر، سکون و شتاب، خاطره و سوداهای تازه. ماجرا در کارخانه‌ای متروک شکل می‌گیرد؛ جایی که حضور مردی سرسخت و بیرون‌نرفتنش از جهان کوچک خود، به مانعی جدی برای طرح‌های تازه تبدیل می‌شود. همین کشمکش، متن را به پرسشی درباره‌ی مالکیت، کرامت، پیشرفت و زیستن بدل می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب جناب پاول

کتاب جناب پاول نوشته تانکرد دورست در قالب یک نمایشنامه، موقعیتی ظاهراً ساده را به صحنه‌ای پرتنش و چندوجهی تبدیل می‌کند. مرکز ماجرا ساختمانی رو به ویرانی از یک کارخانه‌ی قدیمی صابون‌سازی است؛ فضایی که هم محل زندگی است و هم یادگار گذشته‌ای از دست‌رفته. در این محیط، پاول با رخوت، شوخی، طفره‌رفتن و نوعی سرسختی عجیب زندگی می‌کند و در برابر او هلم قرار دارد که می‌خواهد ساختمان را بازسازی کند و آن را به چرخه‌ی کار و تولید برگرداند. از همین نقطه، متن فقط درباره‌ی یک جابه‌جایی ساده نیست، بلکه به برخورد دو نگاه به جهان تبدیل می‌شود: یکی دل‌بسته به ماندن در ویرانه و دیگری شیفته‌ی ساختن آینده‌ای تازه.
کتاب جناب پاول فقط بر گفت‌وگوهای مستقیم تکیه ندارد، بلکه از خلال رفت‌وآمد شخصیت‌ها و برخورد لحن‌ها، فضای ناپایدار و پرتنش خود را می‌سازد. لوئیزه، لیلو، شوارتسبک و آنیتا هرکدام وجهی از این آشفتگی را روشن می‌کنند؛ از خوش‌بینی سبک‌سرانه و جاه‌طلبی اقتصادی گرفته تا آسیب‌پذیری، انزوا و میل به دیده‌شدن. متن بارها میان طنز و تلخی جابه‌جا می‌شود و از دل موقعیت‌های خنده‌دار، حس ناامنی و فرسودگی بیرون می‌کشد. این نمایشنامه درعین‌حال به پرسش‌هایی درمورد حق ماندن، نسبت انسان با گذشته، معنای آزادی و بهای پیشرفت نزدیک می‌شود. فضای اثر بسته، شلوغ و آشفته است، اما همین تنگنا به نویسنده امکان داده تا کشمکش‌های انسانی را با شدت بیشتری نشان دهد؛ کشمکش‌هایی که در آن هیچ‌کس کاملاً بی‌گناه یا کاملاً مسلط نیست.

خلاصه کتاب جناب پاول

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
جناب پاول در کارخانه‌ای متروک و نیمه‌ویران با خواهرش زندگی می‌کند و سال‌هاست از آن فضا جدا نشده است. هلم که وارث ساختمان شده، می‌خواهد آنجا را بازسازی کند و برای اجرای نقشه‌هایش به بیرون‌رفتن پاول نیاز دارد. گفت‌وگوی این دو خیلی زود از یک مذاکره‌ی ساده فراتر می‌رود و به جدالی بر سر گذشته، مالکیت، شأن انسانی و معنای زندگی بدل می‌شود. با ورود شخصیت‌های دیگر، ازجمله لیلو، شوارتسبک و آنیتا، آشفتگی فضا بیشتر می‌شود و هر برخورد، لایه‌ای تازه از ترس‌ها، توهم‌ها، امیدها و خشونت پنهان شخصیت‌ها را آشکار می‌کند.

چرا باید کتاب جناب پاول را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب جناب پاول را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این نمایشنامه تقابل ماندن در گذشته و شتاب برای ساختن آینده را در یک موقعیت فشرده و ملموس نشان می‌دهد.
• متن امکان فکرکردن به پرسش‌هایی مثل حق ماندن، مالکیت، پیشرفت و کرامت انسانی را فراهم می‌کند.
• شخصیت‌ها فقط نقش‌های ثابت ندارند و در گفت‌وگوها، تناقض‌ها و ضعف‌هایشان به‌تدریج آشکار می‌شود.
• فضای کارخانه‌ی متروک به‌عنوان یک مکان نمایشی، حال‌وهوای فرسودگی، خاطره و تنش اجتماعی را هم‌زمان منتقل می‌کند.
• اثر با جابه‌جایی مداوم میان طنز، بی‌قراری و تلخی، تجربه‌ای چندلایه از خواندن یک نمایشنامه به دست می‌دهد.
• برای کسانی که به ادبیات نمایشی آلمانی‌زبان علاقه دارند، این متن نمونه‌ای روشن از درگیری انسان معاصر با تغییر و بی‌ثباتی است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب جناب پاول به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به نمایشنامه‌هایی که بر کشمکش شخصیت‌ها و گفت‌وگوهای پرتنش استوارند.
• خوانندگانی که به موضوع تقابل گذشته و آینده، سکون و تغییر علاقه دارند.
• کسانی که دوست دارند در یک فضای محدود، روابط انسانی پیچیده و نابرابر را دنبال کنند.
• مخاطبانی که از متن‌های نمایشی با طنز تلخ و موقعیت‌های ناپایدار لذت می‌برند.
• دانشجویان و پیگیران تئاتر که می‌خواهند با نمونه‌ای از ادبیات نمایشی آلمانی‌زبان آشنا شوند.

بخشی از کتاب جناب پاول

«پاول: (با حالتی متفکرانه)
می‌ره توی جنگل... توی بوته‌زار ناپدید می‌شه... اگه برگرده ــ اگه اصلاً یه روز برگرده! ــ چهره‌ش! تو کی هستی؟ تا حالا قدم به این زمین گذاشتی؟ این‌همه سال گذشته، به‌اندازه‌ی همه‌ی انگشت‌هام...
(انگشتانش را می‌شمارد.)
صد تا انگشت! و من تک‌تکشون رو دیوونه‌وار دوست دارم!
با مهر انگشتانش را یکی‌یکی می‌لیسد.
لیلو: (از بیرون فریاد می‌زند.)
هلم؟
صدای افتادن چیزی، غرش و همهمه. لیلو وارد می‌شود. زنی جوان و زیباست، پرجنب‌وجوش و پر‌انرژی. در نگاه اول، کارآمد به نظر می‌رسد، اما کمی پریشان‌گوست. گاهی بیش‌ازحد بلند حرف می‌زند و گاهی ناگهان بی‌مقدمه چیزی می‌گوید.
لیلو: (با ناراحتی)
خب، اینجاست دیگه!
(غر می‌زند.)
وای خدا، چه قیافه‌ای شدم!
(گردوخاک را از لباسش می‌تکاند و عطسه می‌کند.)
یه جایی سرم خورد به یه چیزی... اون هم افتاد پایین. کف زمین هم که عجیب لیزه.
پاول:
لیزی از همون آشغال‌صابون‌های قدیمیه.
لیلو:
شما هم باید همون آقای پاول معروف باشین.
پاول:
از کجا معروف؟
لیلو: (به او نگاه می‌کند و می‌خندد.)
چون هلم می‌گه هیچ‌وقت پیداتون نمی‌شه. ولی من پیداتون کردم!»