کتاب فرناندو کراپ این نامه را نوشت

کتاب فرناندو کراپ این نامه را نوشت (Fernando Krapp hat mir diesen Brief geschrieben) نوشته تانکرد دورست و ترجمه مائده طهماسبی است. این نمایشنامه‌ی آلمانی را نشر قطره منتشر کرده است. اثر از نامه‌ای کوتاه آغاز می‌شود؛ نامه‌ای که در آن مردی ثروتمند و مقتدر بی‌مقدمه از ازدواج حرف می‌زند. در همین نقطه رابطه‌ای شکل می‌گیرد که در آن عشق، مالکیت، ترس، تحقیر و میل به تسلط مدام جای هم را می‌گیرند. متن نمایشی حاضر که اقتباس از داستانی اسپانیایی است، با دیالوگ‌های تند و موقعیت‌های فشرده، فضایی شخصی و ناآرام ساخته است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب فرناندو کراپ این نامه را نوشت اثر تانکرد دورست

کتاب فرناندو کراپ این نامه را نوشت نمایشنامه‌ای به قلم تانکرد دورست است که می‌خواهد تنشی پیوسته و فرساینده را بر صحنه احضار کند. داستان با نامه‌ای آغاز می‌شود که فرناندو کراپ برای جولیا می‌فرستد. در همان چند سطر، لحن فرمان‌دهنده و نگاه تملک‌جویانه‌ی او آشکار می‌شود. رابطه‌ی میان عشق و معامله، خواستن و خریدن و نیز امنیت و اسارت در مرکز این نمایشنامه قرار می‌گیرد. پدر جولیا، نجیب‌زاده و دو روان‌پزشک از دیگر شخصیت‌های این نمایشنامه‌اند که هریک بخشی از سازوکار قدرت، ترس، انکار و سازش را آشکار می‌کنند.

نمایشنامه‌ی فرناندو کراپ این نامه را نوشت که ۱۴ صحنه و ۵ شخصیت دارد، مدام مرز میان واقعیت، خیال، نقش‌بازی‌کردن و خودفریبی را جابه‌جا می‌کند. اشاره‌های مستقیم به اتللو، تیمارستان، اعتراف، حسادت و نمایش‌بودن زندگیْ لایه‌های متنوعی به اثر می‌دهند و آن را به تأملی درباره‌ی خشونت پنهان در روابط نزدیک تبدیل می‌کند. این متن نمایشی فقط بر کشمکش زن و شوهر متمرکز نمی‌ماند.

این نمایشنامه از داستان Nada menos que todo un hombre (به اسپانیایی) [یک مرد کامل] به قلم میگل د اونامونو که در سال ۱۹۱۶ نوشته شده، اقتباس شده است. تانکرد دورست نشان می‌دهد که چگونه زبان می‌تواند هم ابزار اغوا باشد، هم ابزار تحقیر و هم وسیله‌ای برای پاک‌کردن حقیقت. شخصیت‌ها بارها چیزی می‌گویند که بعد انکارش می‌کنند یا معنایش را برمی‌گردانند. فضای اثر ناآرام و گاه هولناک است و نتیجه، نمایشنامه‌ای است که هم به رابطه‌ی عاشقانه می‌پردازد و هم به سازوکار سلطه، وابستگی و فروپاشی روانی.

عنوان انگلیسی این اثر عبارت بوده است از: Fernando Krapp Wrote Me This Letter.

خلاصه داستان فرناندو کراپ این نامه را نوشت

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان نمایشنامه را فاش می‌کند!

فرناندو کراپ، مردی ثروتمند و پرنفوذ، با نامه‌ای کوتاه از جولیا خواستگاری می‌کند و خیلی زود وارد زندگی او می‌شود. جولیا از همان آغاز احساس می‌کند که در معامله‌ای نابرابر گرفتار شده است؛ به‌ویژه وقتی می‌فهمد پدرش زیر فشار بدهی قرار دارد. پس از ازدواج، رابطه‌ی آن‌ها میان کشش، ترس، وابستگی و تحقیر نوسان پیدا می‌کند. ورود نجیب‌زاده، که با جولیا از ادبیات و رنج و عشق حرف می‌زند، تنش را شدیدتر می‌کند. هرچه پیش می‌رویم، سوءظن، انکار، بازی‌های روانی و دست‌کاری حقیقت بیشتر می‌شود و نمایشنامه به‌سمت رویارویی‌هایی می‌رود که در آن تشخیص واقعیت از صحنه‌سازی دشوارتر می‌شود.

چرا باید کتاب فرناندو کراپ این نامه را نوشت را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب فرناندو کراپ این نامه را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این نمایشنامه‌ی اقتباسی رابطه‌ی عشق و مالکیت را در قالب موقعیت‌های نمایشی پرتنش نشان می‌دهد.
• خواننده با مطالعه‌ی این اثر می‌تواند سازوکار تحقیر، وابستگی و سلطه را دنبال کند.
• اشاره‌های این نمایشنامه به اتللو و مسئله‌ی حسادت، لایه‌ای تفسیری به اثر داده ست.

خواندن کتاب فرناندو کراپ این نامه را نوشت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب فرناندو کراپ این نامه را به این گروه‌ها پیشنهاد می‌کنیم:

• علاقه‌مندان به ادبیات نمایشی قرن ۲۰ آلمان و قالب نمایشنامه‌ی اقتباسی با حال‌وهوایی پرتنش و پر از دیالوگ.
• خوانندگانی که به موضوع قدرت، حسادت، تملک و فرسایش عاطفی در روابط انسانی علاقه دارند.
• مخاطبانی که به آثار نمایشی با حال‌وهوای تلخ، ناآرام و تأمل‌برانگیز گرایش دارند.
• دانشجویان و پژوهشگران و هنرجویان تئاتر.

درباره تانکرد دورست

تانکرد دورست (Tankred Dorst) ۱۹ دسامبر ۱۹۲۵ در اوبرلیندِ تورینگن به دنیا آمد و یکم ژوئن ۲۰۱۷ در برلین درگذشت. او نمایشنامه‌نویس و داستان‌نویسی آلمانی بود که بیشتر حیات کاریِ خود را در مونیخ گذراند. در ۱۷سالگی به دانش‌آموزی در ارتش آلمان فراخوانده شد و تا سال ۱۹۴۷ در اسارت نیروهای بریتانیایی و آمریکایی ماند؛ سپس پس از آزادی و تکمیل تحصیلات، از سال ۱۹۵۰ به تحصیل در رشته‌های ادبیات آلمانی، تاریخ هنر و تئاتر در بامبرگ و مونیخ پرداخت.

این نمایشنامه‌نویس که نگارش آثارش در دهه‌ی ۱۹۵۰ را با تئاتر عروسکیِ «داس کلاین اشپیل» (Das Kleine Spiel) آغاز کرده بود، از تئاتر ابزورد و آثار یونسکو، ژیرادو و بکت الهام می‌گرفت و تمثیل‌ها و نمایشنامه‌های تک‌بازیگری متعددی می‌نوشت. اثر ماندگار او در ژانر درام تاریخی «Merlin oder das wüste Land» (مرلین یا سرزمین ویران) بود که در سال ۱۹۸۱ در دوسلدورف به روی صحنه رفت و از سوی برخی منتقدان با فاوست گوته مقایسه و به‌عنوان نخستین درام بزرگ دهه‌ی ۱۹۸۰ شناخته شد.

گئورگ هنسل در مراسم ادای احترام به این نویسنده (به مناسبت جایزه‌ی گئورگ بوشنر) اشاره کرد که نمایشنامه‌های تانکرد دورست همواره همگام با زمانه و پاسخگوی دگرگونی‌های بزرگ بوده‌اند. تانکرد دورست علاوه‌بر سمت‌های استادی میهمان در دانشگاه‌های آلمان، استرالیا و نیوزیلند، در سال ۲۰۰۶ حلقه‌ی نیبلونگ در بایروث را کارگردانی کرد. نمایشنامه‌ی فرناندو کراپ این نامه را نوشت (Fernando Krapp hat mir diesen Brief geschrieben) نوشته‌ی تانکرد دورست است. این نمایشنامه از داستان Nada menos que todo un hombre (به اسپانیایی) [یک مرد کامل] به قلم میگل د اونامونو که در سال ۱۹۱۶ نوشته شده، اقتباس شده است.

جوایز و افتخارات نویسنده

تانکرد دورست جوایز و افتخارات فراوانی دارد که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به جایزه‌ی گرهارت هاوپتمان (۱۹۶۴)، جایزه‌ی شهر فلورانس (۱۹۷۰)، جایزه‌ی ادبی آکادمی هنرهای باواریا (۱۹۸۳)، جایزه‌ی نمایشنامه‌نویسی مولهایم (۱۹۸۹)، جایزه‌ی گئورگ بوشنر (۱۹۹۰)، جایزه‌ی ای. تی. ای. هوفمان (۱۹۹۶)، جایزه‌ی مکس فریشِ شهر زوریخ (۱۹۹۸)، جایزه‌ی ساموئل بوگومیل لینده (۲۰۰۶) و جایزه‌ی ادبیات اروپا (۲۰۰۸) اشاره کرد.

یکی از اجرهای این نمایشنامه در براشوف، رومانی (۲۰۰۵)، جایزه‌ی بهترین کارگردانی را در Contemporary Dramaturgy Festival (جشنواره‌ی دراماتورژی معاصر) دریافت کرد.

اقتباس از کتاب فرناندو کراپ این نامه را نوشت

یک نمایش رادیویی به نام فرناندو کراپ این نامه را برایم نوشت (جستاری در باب حقیقت) در سال ۱۹۹۱ میلادی به کارگردانیِ هانس گرد کروگمان و با اقتباس از نمایشنامه‌ی حاضر تولید شده است.

درباره مائده طهماسبی

مائده طهماسبی زاده‌ی ۱۹ تیر ۱۳۳۶ در بابل، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، کارگردان تئاتر، تهیه‌کننده و مترجمی ایرانی است که مدرک کارشناسی‌ارشد خود را در رشته‌ی خبرنگاری با گرایش تئاتر و علوم سیاسی دریافت کرده است. او در سال ۱۳۷۷ به‌همراه همسرش، فرهاد آئیش، به ایران بازگشت و فعالیت هنری خود را با کارگردانی نمایش «گزارش به آکادمی» آغاز کرد؛ سپس با بازی در فیلم «دایره» به کارگردانی جعفر پناهی وارد سینما شد.

این مترجم در طول سال‌ها فعالیت حرفه‌ای خود در آثار سینمایی گوناگونی همچون «مارمولک»، «سنتوری»، «ماهی‌ها عاشق می‌شوند»، «پارک وی»، «هیس! دخترها فریاد نمی‌زنند» و «علفزار» به ایفای نقش پرداخته و در مجموعه‌های تلویزیونی پرمخاطبی نظیر «مرگ تدریجی یک رؤیا»، «شمس‌العماره»، «پرده‌نشین»، «خداحافظ بچه» و مجموعه سریال «از سرنوشت» حضور داشته است؛ همچنین در شبکه‌ی نمایش خانگی در آثاری چون «زخم کاری»، «می‌خواهم زنده بمانم» و «تاسیان» به بازیگری پرداخته است. مائده طهماسبی علاوه‌بر بازیگری، کارگردانی نمایش‌هایی نظیر «خانواده‌ی تت» و «کلمه، سکوت، کلمه» را نیز در کارنامه‌ی تئاتری خود ثبت کرده است.

بخشی از کتاب فرناندو کراپ این نامه را نوشت

«فصل هفتم

فرناندو کراپ ـ جولیا

جولیا: تمام روز این‌جا باید چه‌کار کنم؟ باید به گاوهایی نگاه کنم که توی چمن‌زار می‌چرن؟ سگ‌هایی که زوزه‌کشون، زنجیرشون رو می‌کشن؟ شبا با چشمای باز توی تخت صدا می‌شنوم و خوابم نمی‌بره. کلفت‌ها رو که تمام روز، تو خونه یا تو طویله یا سر چاه آب، جایی که لباس‌ها رو می‌شورن، در حرکتن و هِروکِر می‌کنن. هِروکِرشون هم موقعیه که نوکرها از کنارشون رد می‌شن. صداشون زنگ داره مثل آهن، زشت و کریه! من می‌ترسم، موقعی که آلفونزو۳، این پسر نیمه‌خُل با اون لبخند احمقانه‌اش دنبال من راه می‌افته و کلاه از سرش برمی‌داره.

فرناندو کراپ: اعصابت کاملاً به‌هم ریخته جولیا.

جولیا: اگه لااقل کتاب داشتم و یا حتی چند مجله! تو گفتی من باید خودمو با واقعیت‌ها روبه‌رو کنم. این چیزایی رو که دارم می‌بینم، حوصله‌م رو سر می‌برن و حالمو به‌هم می‌زنن. اگه حداقل یه کتاب داشتم! چرا هیچی همراه خودم نیاوردم!

فرناندو کراپ: من جلوتو گرفته بودم؟ تو با پیشنهاد من موافق بودی که ما این‌جا در این منطقهٔ ییلاقی خلوت کنیم.

جولیا: برای این‌که من می‌دونستم که تو این‌جوری می‌خوای.

فرناندو کراپ: من هیچی رو ممنوع نکردم! اصلاً تابه‌حال من تو رو از چیزی منع کردم؟ من که حاکم نیستم. من هیچی رو ممنوع نمی‌کنم و هیچ انتظاری هم ازت ندارم.

جولیا: بله، تو حتی از من نمی‌خوای که دوستت داشته باشم.»