کتاب آسیب‌شناسی روانی زندگی روزمره

«آسیب‌شناسی روانی زندگی روزمره» نوشته زیگموند فروید (۱۹۳۹-۱۸۵۶)، روان‌شناس برجسته اتریشی است. در این اثر با مجموعه‌ای از مشکلات روانی با نمودهای جسمانی و فیزیکی که فروید نام آنها را «کردارپریشی» نهاده، آشنا خواهید شد. مسایلی مثل لغزش‌های زبانی، فراموشی نام‌ها و اسامی خاص، خطاها، خام دستی‌ها و ناهماهنگی‌ها، خرافه‌باوری‌ها و تمامی اعمال این چنینی که فروید معتقد است در پس آنها یک نوع روان‌رنجوری و آسیب روانی نهفته‌است. در بخشی از کتاب درباره فراموشی می‌خوانید: ما تصور می‌کنیم که فراموشی فرآیندی خودجوش و ناگهانی است که به گمان ما دربرگیرنده‌ی مدت زمانی مشخص می‌شود. ما بر این مسئله تأکید می‌کنیم که فراموشی متضمن گزینشی خاص میان برداشت‌های عرضه‌شده به ماست، و همین‌طور میان جزئیات هریک از برداشت‌ها یا تجربه‌ها. ما بعضی از شرایطی را که باعث می‌شوند آن‌چه در حالت عادی فراموش می‌شود در حافظه باقی بماند و دوباره بیدار شود می‌شناسیم. بااین‌حال، در زندگی روزمره در موارد بی‌شماری شاهدیم که درکمان از این شرایط تا چه حد ناقص و غیرقابل‌قبول است. به‌این‌ترتیب، ممکن است بشنویم دو نفر که برداشت های خارجی مشابهی دریافت می‌کنند ـ کسانی که برای مثال به سفر رفته‌اند ـ در زمانی در آینده با هم از خاطراتشان صحبت می‌کنند. اغلب اوقات خاطره‌ای که قرص و استوار در ذهن یکی از آن‌ها مانده ازیاد آن دیگری رفته و کاملاً فراموش شده است، پنداری آن اتفاق اصلاً رخ نداده‌است، و این امر حتی هنگامی‌که حتم داریم آن اتفاق به‌لحاظ روانی برای همسفر اول مهم‌تر نبوده است نیز صادق است.