کتاب ریسک

کتاب ریسک نوشته اکرم حسین زاده (امیدوار) رمانی است که چند خط داستانی را کنار هم پیش می‌برد و از همان فصل‌های آغازین، تنش، درگیری و کشمکش‌های عاطفی را وارد زندگی شخصیت‌ها می‌کند. این رمان عاشقانه‌ی ایرانی با تکیه بر موقعیت‌هایی مثل مهمانی، رقابت، سوءتفاهم، فشار خانوادگی و تصمیم‌های ناگهانیْ آدم‌هایی را نشان می‌دهد که هرکدام به‌نوعی در آستانه‌ی انتخابی مهم قرار گرفته‌اند. رمان حاضر را انتشارات شقایق منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ریسک اثر اکرم حسین زاده (امیدوار)

کتاب ریسک نوشته‌ی اکرم حسین زاده (امیدوار) رمانی پرحادثه و عاشقانه است که با فضایی پر از تنش شروع می‌شود؛ فضایی که در آن قدرت بدنی، خشم فروخورده، شوخی‌های تند، کشش عاطفی و موقعیت‌های پیش‌بینی‌ناپذیر در کنار هم قرار می‌گیرند. داستان با چند شخصیت اصلی پیش می‌رود که هرکدام گذشته، خلق‌وخو و مسئله‌های خاص خودشان را دارند. بخشی از جذابیت رمان حاضر از همین تقابل‌ها می‌آید؛ مردانی که ظاهر سخت و رفتار خشن دارند، اما در لایه‌های زیرین با فشارهای خانوادگی، مسئولیت، دلبستگی و تردید دست‌وپنجه نرم می‌کنند. در کنار آن‌ها شخصیت‌های زن هم فقط نقش حاشیه‌ای ندارند و در پیشبرد تنش‌ها و تغییر مسیر روابط اثرگذارند.

رمان ریسک فقط بر یک رابطه یا ماجرای عاشقانه متمرکز نمی‌ماند. این کتاب هم‌زمان به چند خط داستانی پرداخته است؛ از مهمانی و درگیری ناگهانی گرفته تا فضای باشگاه، خانه، محله و گفت‌وگوهای خانوادگی. این جابه‌جایی مداوم داستانی باعث شده است حال‌وهوای رمان مدام تغییر کند و در یک نقطه ثابت نماند. نویسنده در رمان حاضر به موضوع‌هایی مثل غیرت، مراقبت، فشار اقتصادی، مسئولیت‌پذیری، تصویر اجتماعی آدم‌ها و فاصله‌ی میان ظاهر و باطن شخصیت‌ها پرداخته است.

اکرم حسین زاده (امیدوار) در کتاب ریسک از گفت‌وگوهای فراوان استفاده کرده است؛ دیالوگ‌هایی که گاهی طعنه‌آمیزند، گاهی احساسی می‌شوند و گاه تنش را به اوج می‌رسانند. نتیجه رمانی است که بیش از توصیف‌های طولانی، بر برخورد آدم‌ها و واکنش‌های آن‌ها تکیه دارد.

خلاصه داستان ریسک

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

آراد مردی کم‌حرف، خشن و مرموز است که در یک مهمانی با رفتار متفاوتش توجه همه را به خود جلب می‌کند. او درگیر ماجرایی تنش‌زا می‌شود. در خطی دیگر، امیر وارد رمان می‌شود؛ مردی ورزشکار و مسئولیت‌پذیر که میان فشار مالی، مراقبت از خانواده و احساساتی که سال‌ها پنهان مانده‌اند، گیر افتاده است. برخورد او با ساحل، دختر همسایه، کم‌کم مسیر تازه‌ای را در اثر باز می‌کند. کتاب ریسک از دل این موقعیت‌ها رابطه‌هایی را پیش می‌برد که هم با کشش عاطفی همراهند و هم با سوءتفاهم، غرور، فاصله‌ی طبقاتی و ترس از انتخاب اشتباه.

چرا باید کتاب ریسک را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب ریسک را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این رمان عاشقانه چند شخصیت اصلی با مسئله‌ها و کشمکش‌های متفاوت را کنار هم قرار داده و داستان را از یک خط ساده فراتر برده است.
• خواندن این رمان برای کسانی مناسب است که به داستان‌های پر از تنش با درگیری‌های عاطفی و خانوادگی علاقه دارند.
• کتاب نشان می‌دهد ظاهر خشن یا سرد شخصیت‌ها همیشه تصویر کاملی از درون آن‌ها نیست.
• اثر به موضوع‌هایی مثل مسئولیت، فشار معیشتی، آبرو، دلبستگی و تصمیم‌گیری در موقعیت‌های حساس می‌پردازد.

خواندن کتاب ریسک را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب ریسک به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های عاشقانه و پرکشمکش که رابطه‌ها در آن‌ها با مانع و سوءتفاهم همراه است.
• خوانندگانی که از شخصیت‌های مرد جدی، خشن و درعین‌حال درگیرِ مسئولیت و احساس استقبال می‌کنند.
• کسانی که به رمان‌های ایرانی با درون‌مایه‌های عاشقانه، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی علاقه دارند.
• خوانندگانی که دوست دارند هم‌زمان چند خط داستانی را در یک رمان دنبال کنند و از تقاطع آن‌ها لذت ببرند.

بخشی از کتاب ریسک

«با خروج تیام پشت دو انگشتش را به پیشانی باران تکیه داد، فهمیده بود با درد بدنش مرتبط است. هر وقت دردش بیشتر می‌شد، دمای بدنش هم بالا می‌رفت. نیم‌نگاهش سمت غذاها رفت، با این‌که از وقت ناهار می‌گذشت اشتهای چندانی به خوردن نداشت. با نالهٔ آرام باران باز نگاهش سهم این دختر شد. همین دختر کنه‌ای که این مدت همه نوع بدخلقی‌اش را تحمل می‌کرد تا کمی غذا به خوردش بدهد یا به زور تقویتی در رگش بریزد. کمی جلو کشید و نگاه درهمش را به او دوخت، نجاتش فقط لطف خدا بود! همه چیز به ثانیه‌ها وابسته شده بود و درست لحظهٔ آخر نجات پیدا کرد. نفسش از رها شدن بقیهٔ دخترها هم راحت‌تر پس داده شد. کمی خم شد و زمزمه کرد:

- باران! چیزی می‌خوای؟

سر بالا انداخت که نه! کنار تخت نشست و یکی از دو ظرف غذا را برداشت و گفت:

- چیزی بخوای یا نخوای، باید این رو بخوری. صبح هم ساندویچت رو نخوردی.

چشم روی هم فشرد و گفت:

- نه... نمی‌خوام.

کشیده شدن لبش فقط رنگ غم داشت.

- نه و نمی‌خوام نداریم. زوریه! باید بخوری!»