کتاب پلی تترافلوئورواتیلن (PTFE)

کتاب الکترونیکی پلی تترافلوئورواتیلن (PTFE) نوشتۀ فاطمه عربگل است و انتشارات انجمن علوم و مهندسی پلیمر ایران آن را منتشر کرده است. کتاب پلی تترافلوئورواتیلن (PTFE)، به معرفی این ماده و روش‌های تولید آن پرداخته است.

درباره کتاب پلی تترافلوئورواتیلن (PTFE)

پلیمر یا بزرگ مولکول یا بسپار، مولکول‌های بسیار بزرگی است که از اتصال چند صد مونومر به یکدیگر و تشکیل زنجیره‌های بلند شکل می‌گیرد. کلمه polymer ریشه یونانی دارد و از کلمۀ "پلی" به معنای چند و "مر" به معنی بخش یا قسمت تشکیل شده است. مونومر کوچک‌ترین واحد تکرارشونده پلیمر است. مثلاً اگر یک تسبیح را به‌عنوان یک زنجیر پلیمر در نظر بگیرید، دانه‌های تسبیح در حکم مونومرهای آن هستند. پلیمرها را می‌توان از طرق مختلف دسته‌بندی کرد. دانشنامه پلیمر شامل ۵۰ جلد است که شماری از اساتید و متخصصان برجسته کشور تألیف آن را بر عهده دارند. در هریک از این کتاب‌ها سعی شده است، با معرفی یک خانواده از پلیمرهای پرکاربرد، ساختار، خواص، کاربردها و روش‌های تولید آن به زبانی علمی و ساده ارائه شود. کتاب پلی تترافلوئورواتیلن (PTFE)، ضمن معرفی پلیمر تترافلوئورواتیلن، تاریخچه پیدایش، روش‌های پلیمر شدن و تولید آن از مونومر تترافلوئورواتیلن، روش‌های شناسایی، خواص مختلف، فرایندهای شکل‌دهی و اهم کاربردهای این پلیمر در صنایع مختلف ارائه می‌شود.

خواندن کتاب پلی تترافلوئورواتیلن (PTFE) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای دانشجویان و علاقه‌مندان به علم شیمی مناسب است.

بخشی از کتاب پلی تترافلوئورواتیلن (PTFE)

«پلی تترافلوئورواتیلن بیشتر با نام تجاری تفلون شناخته می شود و از آن برای ساختن تابه های نچسب و هرچیز دیگری که لازم است لغزنده و نچسب باشد، استفاده می شود. PTFE برای مقاوم کردن فرش و پارچه در برابر رنگ پس دادن نیز استفاده می شود. به علاوه این پلیمر در کابردهای پزشکی نیز بسیار مفید است. از آنجا که بدن انسان به ندرت آن را دفع می کند، می توانیم آن را در ساخت اعضای مصنوعی بدن مورد استفاده قرار دهیم.

پلی تترافلوئورواتیلن یا PTFE از زنجیر اصلی کربن تشکیل شده که به هر کربن آن، دو اتم فلوئور متصل است. ساختار PTFE اغلب مانند تصویر بالای صفحه کشیده می شود، اما شاید اگر آن را به شکل زیر رسم کنیم، یعنی به شکل زنجیری از اتم های کربن به طول هزاران اتم، راحت تر بتوانیم آن را تصور کنیم...»