کتاب قصه های خوب برای بچه های خوب (جلد چهارم)

کتاب قصه های خوب برای بچه های خوب (جلد چهارم) نوشته‌ی مهدی آذریزدی و توسط انتشارات امیرکبیر منتشر شده است. این جلد از مجموعه‌ی مشهور و محبوب قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب، به بازنویسی و ساده‌سازی حکایت‌ها و داستان‌های مثنوی مولوی برای کودکان و نوجوانان می‌پردازد. آذریزدی با زبانی روان و قابل فهم، بیست‌وچهار قصه از میان حکایت‌های مثنوی را انتخاب و بازآفرینی کرده است تا مفاهیم اخلاقی، عرفانی و انسانی این اثر بزرگ ادبی را به نسل جوان منتقل کند. این کتاب نه‌تنها به معرفی ساختار مثنوی و جایگاه مولوی در ادبیات فارسی می‌پردازد، بلکه با انتخاب داستان‌هایی آموزنده، تلاش کرده است پیام‌های عمیق مثنوی را به زبان ساده و امروزی بیان کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب قصه های خوب برای بچه های خوب (جلد چهارم)

کتاب قصه های خوب برای بچه های خوب (جلد چهارم) با قلم مهدی آذریزدی، مجموعه‌ای از قصه‌های بازنویسی‌شده از مثنوی مولوی است که برای کودکان و نوجوانان آماده شده است. این کتاب بخشی از یک مجموعه ده‌جلدی است که هر جلد آن به یکی از آثار مهم ادبیات کهن فارسی می‌پردازد. در این جلد، آذریزدی با انتخاب بیست‌وچهار حکایت از مثنوی، آن‌ها را با زبانی ساده و قابل فهم برای نسل جوان بازگو کرده است. ساختار کتاب به گونه‌ای است که هر قصه، جداگانه روایت می‌شود و در پایان هر داستان، نکته یا پندی اخلاقی و انسانی نهفته است. نویسنده در مقدمه، ضمن معرفی مثنوی و مولوی، به اهمیت حکمت و معرفت در این اثر اشاره کرده و توضیح داده است که هدفش از بازنویسی، انتقال مفاهیم عمیق و آموزنده به زبان امروزی و قابل درک برای کودکان بوده است. کتاب با رویکردی آموزشی و تربیتی، تلاش کرده است هم‌زمان با سرگرم‌کردن مخاطب، او را با ارزش‌های اخلاقی، اجتماعی و انسانی آشنا کند. هر داستان، نمونه‌ای از زندگی، رفتار و باورهای مردم گذشته است که همچنان می‌تواند برای نسل امروز الهام‌بخش باشد.

خلاصه کتاب قصه های خوب برای بچه های خوب (جلد چهارم)

در این کتاب، مجموعه‌ای از قصه‌های آموزنده و پندآمیز برگرفته از مثنوی مولوی بازنویسی شده است. هر داستان، ماجرایی مستقل دارد که شخصیت‌های آن از طبقات و موقعیت‌های گوناگون جامعه انتخاب شده‌اند؛ از درویش و پادشاه تا بقال و طوطی. دغدغه‌ی اصلی کتاب، انتقال مفاهیم اخلاقی، انسانی و عرفانی است که در قالب حکایت‌هایی جذاب و گاه طنزآمیز بیان شده‌اند. برای نمونه، در داستان «خر برفت و خر برفت»، تقلید کورکورانه و بی‌فکری به چالش کشیده می‌شود و در «ریش نجات‌بخش» هوشمندی و زیرکی در موقعیت‌های دشوار اهمیت می‌یابد. داستان‌هایی مانند «شیر بی‌یال و دم» یا «بقال و طوطی» نیز با زبانی ساده، موضوعاتی چون خودبینی، قضاوت نادرست و قیاس به نفس را مطرح کرده‌اند. در برخی حکایت‌ها، شخصیت‌ها با انتخاب‌های اخلاقی روبه‌رو می‌شوند و نتیجه‌ی رفتارشان، پندی برای مخاطب به همراه دارد. کتاب با روایت‌هایی از زندگی روزمره، رفتارهای انسانی و باورهای اجتماعی، تلاش کرده است مفاهیم مثنوی را به زبان امروزی و قابل فهم برای کودکان و نوجوانان بازگو کند. پیام اصلی کتاب، اهمیت خرد، صداقت، مهربانی و دوری از تقلید و قضاوت عجولانه است.

چرا باید کتاب قصه های خوب برای بچه های خوب (جلد چهارم) را بخوانیم؟

این کتاب با بازنویسی قصه‌های مثنوی مولوی، فرصتی فراهم کرده است تا کودکان و نوجوانان با یکی از مهم‌ترین آثار ادبیات فارسی آشنا شوند. ویژگی شاخص آن، زبان ساده و روایت‌های کوتاه و جذاب است که مفاهیم عمیق اخلاقی و انسانی را به‌دور از پیچیدگی‌های زبانی مثنوی، به نسل جوان منتقل می‌کند. هر داستان، علاوه‌بر سرگرم‌کردن، نکته‌ای آموزنده و قابل تأمل دارد که می‌تواند در شکل‌گیری شخصیت و نگرش مخاطب تأثیرگذار باشد. کتاب نه‌تنها برای آشنایی با فرهنگ و ادبیات کهن ایران مناسب است، بلکه به تقویت مهارت‌های خواندن، تفکر انتقادی و درک مفاهیم اخلاقی کمک می‌کند. همچنین، انتخاب قصه‌ها به گونه‌ای است که هرکدام به موضوعی متفاوت می‌پردازد و از تکرار و یکنواختی دور مانده است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به کودکان و نوجوانانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های آموزنده، حکایت‌های اخلاقی و آشنایی با ادبیات کهن علاقه دارند. همچنین به والدین و مربیانی که به دنبال منابعی برای آموزش مفاهیم اخلاقی و انسانی به زبان ساده هستند، توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب قصه های خوب برای بچه های خوب (جلد چهارم)

«روزی بود و روزگاری. یک درویش بود و یک خر داشت که بر آن سوار می‌شد و از این آبادی به آن آبادی سفر می‌کرد. روزها مشغول گردش بود و شب‌ها هم اگر به خانقاه می‌رسید در آنجا با درویش‌ها به سر می‌برد، اگر هم نمی‌شد در مسجدی یا خرابه‌ای می‌خوابید و با خود می‌گفت: «درویش هر کجا که شب آید سرای اوست.» چون درویش هیچ‌کس را نداشت و دستش هم از مال دنیا کوتاه و هیچ‌کاری هم بلد نبود کارش این شده بود که در آبادی‌ها شعرهای اخلاقی و مدح پیغمبر و امام را می‌خواند و می‌رفت و با چیزهایی که مردم به او می‌دادند زندگی می‌کرد و در عالم خودش خوش بود و خدا را شکر می‌کرد. درویش علاوه بر لباس ساده تنش از مال دنیا یک خر داشت که می‌توانست با آن در دنیای خدا گردش کند و از بدی‌ها و خوبی‌ها عبرت بگیرد و دیگر در فکر خورد و خوراک هم نباشد. او می‌گفت: «دهن باز بی‌روزی نمی‌ماند و قوت بخور و نمیر از هرجا که باشد و تا هروقت که نصیب و قسمت باشد می‌رسد، فقط یک دل وارسته و بی‌خیال می‌خواهد که غصه دارم و ندارم را نخورد.» این را هم که درویش داشت و اگر نداشت درویش نمی‌شد.»