کتاب ملانی کلاین

کتاب ملانی کلاین به‌قلم رابرت هینشلوود، سوزان رابینسون با ترجمهٔ وحید موسوی داور را انتشارات شیرازه کتاب ما منتشر کرده است. این کتاب در قالب داستان و تصاویر بامزه به شرح زندگی دکتر ملانی‌ کلاین، روان‌شناس مشهور اتریشی می‌پردازد.

درباره کتاب ملانی کلاین

شناخت بزرگان و سرآمدان هر رشته به درک جهان ذهنی آن‌ها و نیز نزدیکی بیشتر با مفاهیم آن رشته کمک می‌کند و می‌تواند از آثار تربیتی فراوانی نیز برخودار باشد. ملانی کلاین ازجمله افراد سرشناس و نام‌آور رشتهٔ روان‌شناسی است که بیشتر به‌دلیل تحقیقاتش در مورد روان‌شناسی کودکان شهرت دارد. کتاب پیش‌ رو شرح زندگی وی در قالب داستان و استفاده از تصاویر نسبتاً طنزآمیزی است که راوی زندگی شخصی و حرفه‌ای اوست.

خواندن کتاب ملانی کلاین را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

دانشجویان و پژوهشگران گرایش‌ها‌ی مختلف رشتهٔ روان‌شناسی و نیز علاقه‌مندان به مطالعهٔ زندگی‌نامه از خواندن این کتاب لذت خواهند برد.

بخشی از کتاب ملانی کلاین

«ملانی کلاین همواره در کارهایش سرسخت بود او مصمم بود که به اعماق پنهان ذهن انسان دست یابد. از آنجا که او اغلب این جنبه های چالش‌انگیز انسان را کاوش می‌کرد نوشته‌های او ممکن است در ابتدا پیچیده و آشفته‌کننده بنماید. او آگاه بود که وحشت‌های پنهان و شادی‌های کودکی به آسانی درک نمی‌شوند. به گفتهٔ او توصیف این فرایندهای ابتدایی نقصی اساسی دارد. این خیال‌پردازی‌ها هنگامی شروع می‌شود که کودک هنوز نمی‌تواند در قالب کلمات بیندیشد.» اما او باور داشت که سلامت نوع انسان در آینده به قابلیت دسترسی و درک‌پذیری این دسته از سطوح ذهن بستگی خواهد داشت.

کودکی ملانی

ملانی در ۳۰ مارس ۱۸۸۲ در وین به دنیا آمد. او به عنوان کوچک‌ترین فرزند از چهار فرزند دکتر مريتس رايتس وليبوسا دیچ، احساس می‌کرد که کسی دوستش ندارد. پدرش یهودی‌ای سنتی بود این ازدواج چندمش بود و ۲۴ سال از همسرش لیبوسا - که گفته می‌شد بسیار زیباست - بزرگ‌تر بود اما او پزشک عمومی چندان موفقی نبود. ليبوسا که با عرف آن دوران چندان هم‌نوا نبود مدتی فروشگاهی دایر کرد. فرزندان آن‌ها، امیلی (متولد ۱۸۷۶)، امانوئل (متولد ۱۸۷۷ زیدنی (متولد (۱۸۷۸) و ملانی، همگی محکوم بودند که زندگی کوتاه یا سختی داشته باشند. زیدُنی در هشت‌سالگی وقتی ملانی چهار‌ساله بود به‌دلیل ابتلا به سل مرد. امانوئل نیز در ۲۵ سالگی به‌دلیل همان بیماری مرد. امیلی کودکی را پشت سر گذاشت اما ازدواج ناموفقی با یک قمار‌باز الکلی داشت. ملانی تنها فرزند خانواده بود که به جای مادرش دایه به او شیر می‌داد. پدرش آشکارا امیلی را بیشتر دوست داشت روشن است که این اتفاقات دوران کودکی ملانی در تقویت علاقهٔ او به درک رشد و افسردگی نزد کودک تأثیر داشت.»