کتاب خانواده های روان تنی

کتاب خانواده های روان تنی؛ بی اشتهایی عصبی در بافت خانواده نوشتهٔ سالوادور مینوچین، برنیس ل. راسمن، لستر بیکر و رونالد لیبمن و ترجمهٔ فاطمه نادری و محمدرضا اسلامی است و انتشارات ارجمند آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب خانواده های روان تنی

کتاب خانواده های روان تنی نتیجهٔ سال‌ها پژوهش روی خانواده‌های کودکان روان‌تنی است. مینوچین، راسمن، بیکر و لیبمن با کاوش در نظریه‌هایی که به تبیین مشکلات روان‌تنی پرداخته‌اند، در نهایت تحلیل سیستمی برای این دسته از اختلالات ارائه می‌کنند که تفاوت‌های آشکاری با تبیین‌های پیشین دارد. آنان علاوه بر ارائهٔ مبانی نظری و پژوهشی مستحکم برای تبیین‌های سیستمی و ساختاری خود، کاربست خانواده‌درمانی ساختاری را هم به نمایش می‌گذارند.

ترجمۀ این کتاب را عباس موزیری، دانشجوی دکترای مشاوره از دانشگاه علامه طباطبایی و فاطمه نادری، کارشناس ارشد مشاوره از دانشگاه علامه طباطبائی و محمدرضا اسلامی، کارشناس ارشد مشاوره از دانشگاه علامه طباطبائی انجام داده‌اند.

خواندن کتاب خانواده های روان تنی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به متخصصان و دانشجویان رشتهٔ روان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب خانواده های روان تنی

«وقتی دِبورا کاپلان چهارده ساله بود نشانگانی را بروز داد که امروز به «بی‌اشتهایی عصبی» یا «گرسنگی‌دادن به‌خود» معروف است. بیماری وقتی شروع شد که تصمیم گرفت مُدل شود، و برای این منظور رژیم غذایی ویژه‌ای گرفت. در ابتدای رژیم غذایی‌اش کاهش وزنش عادی بود. اما دِبورا در یک دورهٔ هجده ماهه رژیمش را سخت‌تر کرد، تا به جایی که فقط سیب، پنیر، و آب می‌خورد. وزنش از ۵۰ به ۳۵ کیلوگرم کاهش یافت و دچار فقدان قاعدگی شد. در همین دوره، فعالیت‌های دِبورا بیش‌تر شده بود. گه‌گُداری چهار یا پنج صبح بیدار می‌شد و برای پیاده‌روی بیرون می‌رفت و تا وقتِ مدرسه، پیاده‌روی می‌کرد. در خانه آرام و قرار نداشت، ورجه‌وورجه می‌کرد، و دائماً از پلّه‌ها بالا و پائین می‌رفت. گرچه دِبورا تلاش می‌کرد مثل گذشته دانش‌آموز خوبی باشد، اکثر فعالیت‌های اجتماعی و مذهبی‌اش را در مدرسه کنار گذاشت. والدینْ او را دختر خوبی می‌دانستند و به‌خاطرِ نمره‌ها و کارهایش به‌خود می‌بالیدند، اما علت غذا نخوردنش را نمی‌فهمیدند.

سرانجام، دِبورا با دستورِ پزشک اطفال، در بخش کودکان مؤسسه‌ای بستری شد که دربارهٔ تأثیر خانواده‌ها بر نشانگان روان‌تنی کودکان پژوهش می‌کرد. دربارهٔ علل جسمی امتناع از غذای دِبورا ارزیابی جامع پزشکی انجام شد و به این نتیجه رسیدند پای علت جسمی در میان نیست. سپس، دِبورا و خانواده‌اش را برای ارزیابی‌های بیش‌تر به روان‌پزشک تیم درمانی ارجاع دادند. آنگاه مسئلهْ بی‌اشتهایی عصبی تشخیص داده شد.»