کتاب هستی و آگاهی

کتاب «هستی و آگاهی» نوشتۀ کارل مارکس و ترجمۀ امیرهوشنگ افتخاری راد و محمد قائدی است و انتشارات ناهید آن را منتشر کرده است. این کتاب به برخی از نظریه‌ها و اندیشه‌های کارل مارکس می‌پردازد.

درباره کتاب هستی و آگاهی

کتاب هستی و آگاهی ۴ مقاله از کارل مارکس را در برمی‌گیرد و قصد دارد تفکر انتقادی را در خوانندگان برانگیزد. در این کتاب از گزیدۀ باتومور و چند منبع دیگر استفاده شده است که بخش اول آن بیشتر فلسفی و بخش دوم مربوط اندیشه های اقتصاد سیاسی مارکس است. کتاب هستی و آگاهی ۲ بخش دارد، عناوین بخش اول کتاب مفهوم ماتریالیستی تاریخ، هستی و آگاهی، سرمایه‌دار و از خود بیگانگی بشر است. و بخش دوم در باب اقتصاد سیاسی است.

امیرهوشنگ افتخاری راد در یادداشتی برای کتاب هستی و آگاهی نوشته است: «مارکس، شاعر کالاها، همان که توصیف کاملی از دینامیک کاپیتالیسم ارائه داد. مارکسِ مطالعات فرهنگی که بیگانگی زندگی روزمره را ترسیم کرد؛ این مارکس، آری! حتی در وال‌استریت مقبول است؛ اما مارکس سیاسی هرگز! البته در کنار ترویج این مارکسِ آکادمیک، سعی می‌شود با نظری انتقادی که از میراث خود اوست، بعضی از مفاهیم ارائه شده او احیا گردد. این در حالی صورت می‌گیرد که عوارض سیاست‌های تجاری نئولیبرالی در آمریکا جنوبی ظهور کرده است: انباشت فقط ناشی از سرمایه‌داری فربه، باعث شده است در کشورهای توسعه‌یافته، به‌ویژه خاورمیانه، بنیادگرایی شکل بگیرد. همچنین، شاهد بوده‌ایم در طی چند دهه اخیر، محققان متناسب با رشته تخصصی خود، یعنی فلسفه، جامعه‌شناسی، سیاست و اقتصاد، گزیده‌ای از آثار پرحجم مارکس را گرد آوردند. در این میان گزیده‌های با تومور و مک‌للان شهرت یافته‌اند.»

خواندن کتاب هستی و آگاهی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران نظریات و مکاتب فلسفی و همچنین پژوهشگران اندیشه‌های کارل مارکس پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب هستی و آگاهی

«من با ملاحظات و بررسی‌هایی که انجام داده‌ام، به این نتیجه رسیدم که مناسبات حقوقی و همچنین اشکال دولت را نه می‌توان به‌تنهایی درک کرد و نه با به‌اصطلاح تکامل عام ذهن بشر تعیین کرد؛ بلکه این مناسبات در شرایط مادی زندگی ریشه دارند که هگل بنا به‌رسم نویسندگان انگلیسی و فرانسوی قرن هجدهم تحت عنوان جامعۀ مدنی آن‌ها را جمع‌بندی کرد و بالاخره اینکه تجزیه‌وتحلیل جامعۀ مدنی را باید در اقتصاد سیاسی جستجو کرد. مطالعه و بررسی این نکتۀ آخر را در پاریس آغاز کردم و در بروکسل به دلیل حکم اخراجی که ام. گیزو صادر کرده بود،‌به آنجا مهاجرت کردم، ادامه دادم. نتیجۀ کلی که به آن دست یافتم و از آن به‌عنوان رشتۀ راهنمایی در تحقیقاتم استفاده کردم، شاید به طور خلاصه چنین قابل صورت‌بندی باشد: انسان در تولید اجتماعی به مناسبات معینی پا می‌گذارد که امری ضروری و مستقل از اراده‌اش هستند، این مناسبات تولیدی متناسب با دوره‌ای معین از تکامل قدرت مالی تولیدند.»