کتاب عاشورات

کتاب عاشورات نوشتهٔ امیر خداوردی است. انتشارات کتابستان معرفت این کتاب را منتشر کرده است. این اثر درمورد واقعهٔ کربلا در روز عاشورا است.

درباره کتاب عاشورات

در کتاب عاشورات از فرمی ویژه‌ای استفاده شده است که کم‌نظیر توصیفش کرده‌اند. امیر خداوردی پس از یک دهه فعالیت پربار در زمینهٔ نویسندگی رمان، در کتاب حاضر به حضرت حسین بن علی (ع) و واقعهٔ عاشورا پرداخته است. این کتاب یک روایت مختصر و بی‌حاشیه در سبک و زبانی ادبی و خواندنی از این موضوع ارائه داده و تمامی حوادث مهمی که به واقعهٔ عاشورا و روز واقعه و ماجراهای اسیرهای کربلا منجر می‌شود، در آن جای گرفته است. سبک نثر و زبان مورد استفاده در کتاب «عاشورات» روان و ساده است. گفته شده است که نویسنده برای نگارش این کتاب از متون قدیم نظیر تفسیر طبری، روض الجنانِ ابوالفتوح رازی، کشف الاسرارِ میبدی و فیض الدموع نوشتهٔ «ملا محمد ابراهیم نواب تهرانی» الهام گرفته است. محتوای کتاب به‌طور کامل از منابع معتبری نظیر لهوف نوشتهٔ سید بن طاووس، الارشاد نوشتهٔ شیخ مفید و تاریخ الامم نوشتهٔ محمد بن جریر طبری گرفته شده است.

واقعهٔ کربلا جنگی بود که در تاریخ ۱۰ محرم سال ۶۱ هجری قمری (برابر با ۱۳ اکتبر ۶۸۰ میلادی) اتفاق افتاد. روز نبرد به روز عاشورا معروف شده است. این جنگ میان سپاه کم‌تعداد «حسین بن علی»، نوهٔ پیامبر اسلام و سپاه اعزامی از سوی «یزید»، خلیفهٔ اموی و در نزدیکی محلی به نام «کربلا» رخ داد. دلیل «یزید بن معاویه» برای جنگ، بیعت‌نکردن حسین بن علی با او بود. در مقابل حسین بن علی حکومت و زمام‌داری یزید بن معاویه را غیرشرعی و غیرقانونی می‌دانست؛ حکومتی که برخلاف پیمان صلح «امام حسن مجتبی» و «معاویه بن ابی‌سفیان» بود و به‌شکلی مورثی به یزید رسیده بود. امام حسین (ع) حکومت اموی را ظالم و گمراه می‌دانست و برای تغییر جهت جامعهٔ اسلامی به‌سوی مسیری دیگر قیام کرد. این واقعه سرشار از حاشیه‌ها و خرده‌روایت‌هایی دردناک است که طی قرن‌ها به شیوه‌های گوناگون روایت و بازتعریف شده است. از این واقعه بارها و بارها برای تولید آثار ادبی (داستان، رمان و شعر)، نمایشی (فیلم سینمایی، سریال‌های تلویزیونی، نمایش و تئاتر)، موسیقی و هنرهای تجسمی در ایران و کشورهای دیگر برداشت و اقتباس شده است.

خواندن کتاب عاشورات را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه درمورد واقعهٔ کربلا در روز عاشورا پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب عاشورات

«۱. و خون از دهان حسین می‌آمد، و مبارز می‌طلبید و هر که پیش آمد کشته شد، و از سواران ایشان می‌کشت تا یکی بر پهلوی او نیزه زد و تیر و سنگ بر او می‌انداختند، و اسب او زدند تا بیفتاد و پیاده ماند.

۲. سست گشته بود از تشنگی. بنشست، و هر کس می‌آمد که او را بکشد اندیشه می‌کرد که چه کنم با خون وی به گردن، پس بازمی‌گشت.

۳. و عمر بن‌سعد آهنگ کشتن وی کرد. چون به نزدیک آمد، حسین گفت: تو آمدی بکشتن من. عمر بن‌سعد شرم داشت و بازگشت.

۴. پس پیادگان را گفت گِرد او گیرید. پیادگان گرد حسین گرفتند، و او به هر حمله که می‌کرد چند تن از ایشان می‌افکند. عمر بن‌سعد گفت: مردی دیده‌اید که همه اهل بیت او پیش وی بکشته‌اند و او را چندین جراحت کردند و چندین سپاه گرد وی گرفته‌اند و او از جان نومید شده با این دل مردی که این مرد راست.

۵. پس حسین دست از جنگ با این پیادگان بازنمی‌داشت تا سی‌وچهار جای جراحت کردند او را به شمشیر، و سی جای به تیر و نیزه، و خون بسیار از وی رفت، و تشنگی چیره شد.

۶. و شمر بن‌ذی‌الجوشن با شش پیاده از خاصگان خویش آهنگ وی کردند، و تنی چند سوی خیمه‌ها رفتند. حسین گفت: ای پیروان آل‌ابوسفیان! اگر نه شما را دین است و نه از روز محشر می‌ترسید، باری به این جهان خویش آزاده باشید.»