کتاب ماندن در وضعیت آخر

کتاب ماندن در وضعیت آخر به قلم تامس ای. هریس و امی ب. هریس و ترجمهٔ اعظم نوری است. این کتاب توسط انتشارات آتیسا به چاپ رسیده است. این اثر شامل بررسی‌ها و تجربهٔ ۳۰ ساله در مقام روان‌پزشک دربارهٔ شخصیت یک انسان است.

درباره کتاب ماندن در وضعیت آخر

کتاب ماندن در وضعیت آخر شامل تمام بررسی‌ها، تحقیق‌ها و سی سال تجربۀ حرفۀ نویسنده در مقام روان‌پزشک است. همچنین دربردارنده مشاهده‌ها، حکایت‌ها، تحقیق‌ها و مهارت‌های به خصوصی است. بسیاری از پیوست‌های این کتاب از پرسش‌های مطرح شده در نامه‌ها و قاعده سازی‌هایی نشئت گرفتند.

در خلاصهٔ کتاب ماندن در وضعیت آخر به پرسش‌های مهمی که هر آنسان ممکن است از خودش در زندگی داشته باشد، پاسخ داده می‌شود.

چرا ناگهان عصبی می‌شویم؟

چرا ترک عادت‌ها سخت است؟

چگونه دیگران را بهتر بشناسیم؟

برای هر یک از این‌ سوال‌ها پاسخی است که با تجربهٔ یک روان‌پزشک و طبق بررسی‌ها و تحقیق‌ها به دست آمده است‌.

در کتاب ماندن در وضعیت آخر  نویسنده سعی کرده است تا راه‌هایی را برای ماندن در وضعیت بُرد _ بُرد، یا همان حالت من خوب هستم _ شما خوب هستید، ارائه بدهد؛ و البته در این بین راه‌هایی را هم برای یک والد خوب بودن و به قول خودش ساختن بچه ها نشان داده است، که برای همه پدران و مادران دلسوز مفید واقع شود.

خواندن کتاب ماندن در وضعیت آخر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به افراد علاقه‌مند به توسعهٔ فردی و روانشناسی مثبت پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ماندن در وضعیت آخر

احساسات دردناک، اعتماد به نفس را تحلیل می‌برند. ممکن است وقتی صبح از خواب بیدار می‌شویم احساس یک میلیونر را داشته باشیم اما گاهی فقط یک لحظه طول می‌کشد که به سبب یک اخم، یک بی‌اعتنایی و یادآوری یک شکست احساس‌مان به صفر می‌رسد و تمام روز با ما میماند. ممکن است کتاب‌های بسیاری در زمینۀ رفتار،کتاب‌های انگیزشی و تعالی روح خوانده باشیم. شاید ِ بینش آینده و ادراک گذشته را داشته باشیم اما کافی است یک نفر اعصاب‌مان را به هم بریزد یا وقتی یک تراژدی وارد می‌شود و احساسات در تکتک رگ‌های عصبی ما به جریان درمی‌آیند و جلوی تمام صداهای متقاعدکنندهای را می‌گیرند که می‌توانند امیددهنده باشند و ما را مطمئن کنند که زندگی باز هم می‌تواند روی خوش خود را به ما نشان دهد، آنگاه تمام بینش‌ها در چشم برهم‌ زدنی از پنجره بیرون می‌روند. بیشتر ما با نشانه‌های خستگی و درماندگی، افسردگی، بی‌علاقگی، بی‌خوابی، آه‌کشیدن‌ها،داشتن کار زیاد اما نداشتن هیچ حسی برای انجام دادن آن‌ها، به هم ریختگی، ناراحتی، از دست دادن اشتیاق، تنهایی و احساس پوچ و خالی بودن آشنا هستیم.