کتاب ب‍اغ‌ ت‍ن‍ه‍ای‍ی‌: ی‍ادن‍ام‍ه‌ س‍ه‍راب‌ س‍پ‍ه‍ری‌

«باغ تنهایی» یادنامه‌ای از سهراب سپهری است که به کوشش حمید سیاهپوش گردآوری شده است. راستی راز کشش و گیرندگی همه‌گیر سهراب در کجاست؟ چرا از میان شاعرانی که از طبیعت می‌گویند، از شهرگریزی دم می‌زنند و هر یک به نحوی کباده عرفان و درون تابی می‌کشند تنها سپهری بر قله ایستاده است؟ اگر طبقه متوسط شهری، گریزان از کشاکش‌ها و ستیزه‌های یکی دو دهه اخیر در جست‌وجوی پناهگاهی آرام و بی‌دغدغه به «پاستورالیسم» ، درون‌نگری، فردگروی و اجتماع گریزی روی می‌آورد و شاعری را می‌جوید که نهانی‌های درون او را بیان کند و آن بگوید که او می‌خواهد، چرا تنها به سراغ سپهری می‌رود؟ آیا سپهری همان است که اینان می‌جویند و به میل خود تفسیر می‌کنند یا افزون بر این در کار او ارزش‌های هنری و ادبی پایداری نهفته است که پیرو و پابند پسندهای زمانه نیست؟ راستی با کدام معیار می‌توان ثابت کرد که اگر روزی شعرهای سپهری (و نیز نقاشی‌های او) کارکردهای زمانمند امروزین خود را از دست بدهد، کارکردها و گوهرهای همیشگی و فارغ از زمان آن پابرجا خواهد ماند و تابع رسم روز نیست؟ آیا سپهری تنها بر سنت شعری و فکری آسیای خاوری رفته است یا خود نیز چیزی بر آن افزوده است؟ تبارشناسی شعر و هنر سپهری به کجا می‌رسد؟ کدام بخش از زندگی شعری سپهری سست و کدام نیرومند است؟ مجموعه حاضر با بسیاری از مقاله‌ها، یادداشت‌ها، گفتارها و اظهارنظرهای کوتاه و بلند از منتقدان، نویسندگان، شاعران و هنرمندان برای یافتن پاسخی به این پرسش‌ها فراهم آمده است.