کتاب خانه ام آتش گرفته ست

کتاب خانه ام آتش گرفته ست (My house is on fire) نوشته آریل دورفمن و ترجمه زرین جوادی، مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است که نشر هیرمند آن را منتشر کرده است. این اثر به‌سراغ زندگی آدم‌هایی می‌رود که زیر فشار سانسور، ترس، سوءظن و خشونت سیاسی روزگار می‌گذرانند، اما در همان فضای تیره هنوز نشانه‌هایی از وفاداری، مقاومت و انتخاب اخلاقی دیده می‌شود. داستان‌های این کتاب فقط از سرکوب نمی‌گویند؛ از لحظه‌ای می‌گویند که یک انسان باید تصمیم بگیرد تا کجا با ترس کنار بیاید. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب خانه ام آتش گرفته ست اثر آریل دورفمن

کتاب خانه ام آتش گرفته ست نوشته‌ی آریل دورفمن و شامل ده داستان کوتاه است که فضای آن‌ها از تجربه‌ی حکومت نظامی، سانسور، تبعید، مراقبت دائمی و زندگی در سایه‌ی ترس شکل گرفته است. مترجم در مقدمه توضیح داده است که این داستان‌ها در پیوند با سال‌های سرکوب و کشتار نوشته شده‌اند و نویسنده در آن‌ها به‌سراغ موقعیت‌هایی رفته که انسان ناچار است میان امنیت، سکوت، وفاداری، عشق و وجدان خود یکی را انتخاب کند. سیاست در این مجموعه فقط یک پس‌زمینه نیست؛ نیرویی است که وارد خانه، رابطه، زبان و حتی خیال آدم‌ها می‌شود.

مجموعه داستان کوتاه خانه ام آتش گرفته ست نشان می‌دهد ترس چگونه به درون آدم‌ها راه پیدا می‌کند و نگاه آن‌ها را به نزدیک‌ترین افراد زندگی‌شان تغییر می‌دهد. در یکی از داستان‌ها یک ممیز حکومتی هنگام خواندن رمانی ممنوعه کم‌کم خودش را در متن پیدا می‌کند و مرز میان وظیفه‌ی اداری و بحران شخصی‌اش از بین می‌رود. در داستانی دیگر نامه‌ای ظاهراً خصوصی، لایه‌های پیچیده‌ای از سوءتفاهم، تعصب و خشونت پنهان را آشکار می‌کند.

بعضی از داستان‌ها از دل خانواده می‌گذرند، بعضی از دل خیابان و اداره و بعضی از دل حافظه و فقدان. همه‌ی داستان‌ها در یک نقطه به هم می‌رسند؛ اینکه قدرت سیاسی فقط بدن‌ها را کنترل نمی‌کند؛ بلکه زبان و اعتماد و روابط انسانی را هم می‌فرساید. کتاب خانه ام آتش گرفته ست میان تلخی، اضطراب و نوعی امید سرسخت در رفت‌وآمد است. شخصیت‌های این ۱۰ داستان کوتاه قهرمان‌های پرزرق‌وبرق نیستند؛ بیشتر آدم‌هایی عادی هستند که در لحظه‌ای حساس باید تصمیمی بگیرند که شاید کوچک به‌نظر برسد، اما معنای زندگی‌شان را عوض می‌کند.

خلاصه کتاب خانه ام آتش گرفته ست

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از برخی داستان‌ها را فاش می‌کند!
داستان‌های کوتاه حاضر بخشی از زندگی انسان‌ها را در فضای سرکوب روایت می‌کنند. در یکی از داستان‌ها یک ممیز باسابقه مأمور بررسی رمانی می‌شود که به‌روشنی علیه دیکتاتوری نوشته شده است. او هنگام خواندن رمان شباهتی هولناک میان خودش و یکی از شخصیت‌ها پیدا می‌کند. این کشف نگاه ممیز را به شغل، پسرش و جایگاهش در نظامی که به آن خدمت کرده است، تغییر می‌دهد.

در داستان‌های دیگر آدم‌ها با ترس، خیانت، سوءظن، عشق، حافظه و مسئولیت اخلاقی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و هر داستان، لحظه‌ای از انتخاب را پیش چشم ما می‌گذارد.

چرا باید کتاب خانه ام آتش گرفته ست را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب خانه ام آتش گرفته ست را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این مجموعه داستان کوتاه نشان می‌دهد سرکوب سیاسی چگونه وارد زندگی روزمره و روابط خانوادگی می‌شود.
• داستان‌ها موقعیت‌هایی را پیش می‌کشند که در آن‌ها انتخاب اخلاقی از هر شعاری مهم‌تر است.
• خواننده با چهره‌های مختلف ترس، خودسانسوری، سوءظن و مقاومت آشنا می‌شود.
• کتاب به‌جای تمرکز بر شخصیت‌های استثنایی، آدم‌های عادی را در لحظه‌های تعیین‌کننده دنبال می‌کند.
• تنوع داستان‌ها امکان می‌دهد موضوع قدرت و آزادی از زاویه‌های مختلف دیده شود.
• مقدمه‌ی مترجم زمینه‌ای روشن برای فهم جایگاه داستان‌ها در کارنامه‌ی آریل دورفمن است.

خواندن کتاب خانه ام آتش گرفته ست را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب خانه ام آتش گرفته ست به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌های کوتاه قرن ۲۰ شیلی که بر ترس، قدرت و مسئولیت فردی تمرکز دارند.
• خوانندگانی که به روایت‌های سیاسی و انسانی درباره‌ی زندگی زیر سایه‌ی دیکتاتوری علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند ببینند سانسور و سرکوب چه اثری بر خانواده، عشق و اعتماد می‌گذارد.
• مخاطبانی که از داستان‌هایی با فضای پرتنش و تأمل‌برانگیز لذت می‌برند.
• خوانندگانی که به آثار آریل دورفمن و جهان فکری او علاقه دارند.

درباره آریل دورفمن

آریل دورفمن (Ariel Dorfman)، نویسنده، نمایشنامه‌نویس، مقاله‌نویس، استاد دانشگاه و فعال حقوق بشر، در ۶ می ۱۹۴۲ در بوئنوس آیرسِ آرژانتین چشم به جهان گشود. او که از سال ۲۰۰۴ تابعیت ایالات متحده را دارا بوده، از سال ۱۹۸۵ کرسی تدریس ادبیات و مطالعات آمریکای لاتین را در دانشگاه دوک واقع در کارولینای شمالی در اختیار داشته است.

کودکی او با مهاجرت خانواده‌اش به آمریکا هم‌زمان شد و بدین ترتیب یک دهه‌ی نخست زندگی خویش را در نیویورک سپری کرد؛ هرچند با اجبار خانواده به ترک این کشور، آن‌ها سرانجام در سال ۱۹۵۴ در خاک شیلی اقامت گزیدند. این نویسنده پس از اتمام تحصیلات خود در دانشگاه شیلی، به‌عنوان استاد در همان‌جا مشغول به کار شد. او در فاصله‌ی سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۶۹ در دانشگاه کالیفرنیا (برکلی) حضور یافت و سپس به شیلی مراجعت کرد.

آریل دورفمن در عرصه‌ی سیاسی و فرهنگی بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۳ مسئولیت مشاوره‌ی فرهنگی سالوادور آلنده، رئیس‌جمهور وقت شیلی، را عهده‌دار بود. او پس از آن، روزگار خود را در شهرهای پاریس، آمستردام و واشینگتن گذراند و از سال ۱۹۸۵ فعالیت آموزشی خود را در دانشگاه دوک پی گرفت. این نویسنده رویدادهای مربوط به تبعید و زیستِ دوفرهنگی خود را در کتاب خاطرات خود با عنوان «جنوب را نگاه کن، شمال را نگاه کن» به تصویر کشید؛ اثری که تقدیر و ستایش چهره‌هایی چون ایلی ویزل، نادین گوردیمر و توماس کنیلی را به همراه داشت.

درون‌مایه‌ی عمده‌ی آثار آریل دورفمن بر محور هراس‌های دوران دیکتاتوری و مرارت‌های ایام غربت و تبعید استوار است. شاهکار نمایشی او نمایشنامه‌ی «مرگ و دختر جوان» در سال ۱۹۹۴ دست‌مایه‌ی ساخت فیلمی سینمایی به کارگردانی رومن پولانسکی شد. مکتوبات آریل دورفمن به بیش از ۴۰ زبان مختلف برگردانده شده‌اند. کارنامه‌ی هنری او خلق اشعار، مقالات، رمان‌ها و داستان‌های کوتاهی را در بر می‌گیرد که جوایز بین‌المللی فراوانی را برایش به ارمغان آورده‌اند.

آریل دورفمن عضویت در آکادمی جهانی فرهنگ‌ها در پاریس و نیز آکادمی علوم و هنرهای آمریکا را در سوابق خود دارد. از میان دیگر آثار او که به زبان فارسی در دسترس مخاطبان قرار گرفته‌اند، می‌توان به کتاب‌های «شکستن طلسم وحشت»، «ناپدیدشدگان»، «ریمل»، «اداره‌ی جبران عمر» و «اشباح داروین» اشاره کرد.

جوایز و افتخارات نویسنده

آریل دورفمن جوایز و افتخارات بین‌المللی متعددی را کسب کرده است. شاهکار نمایشی او، یعنی «مرگ و دختر جوان» (Death and the Maiden)، سهم عمده‌ای در این درخشش دارد. این نمایشنامه برنده‌ی جایزه‌ی معتبر لورنس اولیویه‌ی بریتانیا برای بهترین نمایش جدید (۱۹۹۲) و جایزه‌ی «تایم اوت» شد. این نویسنده همچنین دو جایزه‌ی تئاتر از مرکز هنرهای نمایشی کندی (Kennedy Center Theater) را در کارنامه دارد؛ ازجمله جایزه‌ی نمایش‌های جدید آمریکایی برای نمایشنامه‌ی «بیوه‌ها» (Widows) در سال ۱۹۸۸ و جایزه‌ی راجر ال. استیونز برای نمایشنامه‌ی «خواننده» (Reader) در سال ۱۹۹۱.

در حوزه‌ی آثار تصویری و رسانه‌ای، فیلم‌نامه‌ی تلویزیونی «زندانیان زمان» (Prisoners in Time) به قلم آریل دورفمن که برای شبکه‌ی BBC نوشته شده بود، جایزه‌ی بهترین فیلم‌نامه‌ی درام تلویزیونی را از انجمن نویسندگان بریتانیا (WGGB) در سال ۱۹۹۵ به دست آورد. تئاتر موزیکال او به نام «سایه‌های رقصان» (Dancing Shadows) نیز در سال ۲۰۰۷ موفق به کسب پنج جایزه‌ی معتبر تئاتر کره (معادل جایزه‌ی تونی) شد.

از دیگر جوایز آریل دورفمن می‌توان به جایزه‌ی ادبی سودامریکانا برای کتاب «باران شدید»، جایزه‌ی مسافرتی لوول توماس برای کتاب «خاطرات کویر»، جایزه‌ی صلح و عدالت آمریکای لاتین (NACLA) در سال ۲۰۰۸ و جایزه‌ی Insight برای نویسندگی مستند اشاره کرد. آریل دورفمن مدال فرماندهی خاندان اورنژ هلند (۲۰۰۹) و دکتری افتخاری ادبیات انسانی از کالج فرانکلین و مارشال (۲۰۱۱) را دریافت کرده و به عضویت آکادمی علوم و هنرهای آمریکا (۲۰۰۱) و آکادمی جهانی فرهنگ‌ها در پاریس درآمده است.

بخشی از کتاب خانه ام آتش گرفته ست

«با تمام اوصاف هنوز اینجا هستم تا از قلعه دفاع کنم.

به من گفته‌اند از شهر چیزی بر جای نمانده است. جرئتش را نداشته‌ام که برگردم و نگاه کنم، اما ممکن نیست همه‌چیز نابود شده باشد: در نسیمی که به پشتم می‌خورد، ردی از سبزی باقی است، امید چیزی تازه. درست گوش کن. صدای نوشیدن آن موجودات ریز و چروکیده است، تقریباً از گرما ذوب شده‌اند، اما از چیزی که احتمالاً چشمه‌ای پنهانی است، آب می‌نوشند. و صداهایی دیگر: کسی معبری می‌سازد. یک زنگ، زنگ دیگری را ندا می‌دهد، بااینکه هر دو در گِل فرو رفته‌اند. بگذار دیگران بگویند سایه‌های پشت شعله‌ها خاکسترهایی هستند که باد در هوا می‌چرخاند. من می‌دانم آن‌ها دستانی هستند که چوب جمع می‌کنند. به‌زودی خواهم شنید که پناهگاه‌هایی پنهانی از نو ساخته می‌شوند. پنهانی. به همین خاطر است که من این برج و بارو را که حالا تنها خانه‌مان شده، رها نکرده‌ام.»