کتاب ابداع خود

کتاب ابداع خود نوشتهٔ سارا جین بلیکمور و ترجمهٔ عباس ناصری است. انتشارات اختران این کتاب علمی را منتشر کرده است؛ کتابی در باب زندگی رازآمیز مغز نوجوان.

درباره کتاب ابداع خود

این کتاب برندهٔ جایزهٔ بهترین کتاب علمیِ سال ۲۰۱۸ از انجمن سلطنتی بریتانیا بوده است. کتاب ابداع خود به قلم یک یکی از متخصصان برجستهٔ جهان در حوزهٔ عصب‌شناسی نوجوان نوشته شده است. او با تکیه بر تحقیقات پیشرفتهٔ خود به‌دقت توضیح داده است که در مغز پیچیده و جذابِ نوجوانان چه می‌گذرد. سارا جین بلیکمور با بررسی تغییرات سازندهٔ مغز نشان داده است که چرا بچه‌های بدون مشکل ممکن است به نوجوانانی مسئله‌دار تبدیل شوند، چه چیزی باعث ریسک‌پذیری در میان نوجوانان می‌شود و چرا بسیاری از بیماری‌های روانی برای اولین‌بار در این سال‌ها بروز پیدا می‌کند. درک الهام‌بخش بلیکمور از مغز نوجوانان، طرز فکر شما را در مورد نوجوانی تغییر می‌دهد و بر آموزش‌وپرورش، قوانین و بیش از همه بر والدگری تأثیر می‌گذارد. کتاب حاضر را شرحی فوق‌العاده گیرا و جذاب از رشد مغز انسان و شکل‌پذیری آن دانسته‌اند که خواندن آن برای همهٔ دست‌درکاران آموزش ضروری دانسته شده است. این کتاب ۱۲ فصل دارد.

خواندن کتاب ابداع خود را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب مغز نوجوانان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ابداع خود

«دمدمی، خشن، غیرقابل‌اعتماد: این‌ها واژه‌هایی است که اغلب به صورتی کلیشه‌ای و تؤأم با بدگمانی برای توصیف نوجوانان به کار می‌رود. اما، همان طور که خواندیم، بی‌فکری و تخریب رفتار خاص نوجوانی نیست. این‌گونه رفتارها دلیلی مشخص دارند. ریسک‌پذیری، افزایش آگاهی و حساسیت به خویشتن، و وقت گذراندن بیشتر با دوستان، همگی نشانه‌های مرحلهٔ مهمی از رشد مغز هستند؛ نشانه‌های سفری که برای رسیدن به بزرگسالی باید طی شود.

تا حدود بیست سال پیش جنبه‌های ناخوشایند رفتار نوجوانان به فوران هورمون‌ها و تغییرات در مدرسه و زندگی اجتماعی تقلیل داده می‌شد. اکنون می‌دانیم مغز در دوران نوجوانی رشد چشمگیری می‌کند و این رشد مغز احتمالاً در رفتار نوجوانان تأثیرگذار است. این گامی بزرگ به جلوست، نه تنها به این دلیل که از تغییرات در این گروه سنی و از تجربهٔ آن‌ها در دوره‌ای که ممکن است دشوار و پرتلاطم باشد بینش بهتری به ما می‌دهد، بلکه چون فرصتی فراهم می‌کند تا بفهمیم چرا بسیاری از بیماری‌های روانی در دورهٔ نوجوانی آغاز می‌شوند.

اگر می‌خواهیم بدانیم رشد مغز در افرادی که به اختلالاتی مانند افسردگی، اختلال خوردن و اسکیزوفرنی مبتلا می‌شوند (که همهٔ آن‌ها اغلب در نوجوانی بروز می‌کنند) چه تفاوتی دارد، آموختن راجع به رشد طبیعی و معمولی مغز ضروری است. در آینده می‌توانیم بر اساس روند رشد عصبی افراد، ریسک ابتلا به این بیماری‌های روانی را پیش‌بینی کنیم. این پیش‌بینی سودمند خواهد بود، زیرا ما را قادر می‌سازد مداخلات درمانی را زودتر آغاز کنیم. شاید در آینده بتوانیم از مطالعهٔ مواردی مانند دوستان دوران کودکیِ من، بن و جان، بیاموزیم دقیقاً چه زمانی مداخله‌ای زودهنگام ممکن است به جلوگیری از ایجاد یک اختلال کمک کند. هنوز تا آن نقطه فاصله داریم و تحقیق دربارهٔ رشد مغز در نوجوانی همچنان حوزهٔ مطالعاتی جدیدی است. اما گسترش سریع مطالعات در این زمینه، همراه با درک عمیق‌تر از عوامل ژنتیکی و محیطی دخیل در بیماری‌های روانی، امیدوارمان می‌کند که این امکان در آینده میسر خواهد بود.»