برایان موریس

برایان موریس (متولد ۱۸ اکتبر ۱۹۳۶) استاد بازنشسته‌ی انسان‌شناسی در کالج گلدسمیت، دانشگاه لندن، است. او متخصص حوزه‌های رده‌بندی عامیانه، مردم‌گیاه‌شناسی، مردم‌جانورشناسی، دین و نمادشناسی است. موریس پژوهش‌های میدانی متعددی در میان شکارچی‌‌ـ‌گردآورندگان جنوب آسیا و نیز در مالاوی انجام داده است. از جمله گروه‌هایی که او درباره‌ی آن‌ها تحقیق کرده می‌توان به قبیله‌ی اوجیوا اشاره کرد. علاوه‌براین، آثار او حوزه‌های گسترده‌ای از تاریخ اندیشه، به‌ویژه اندیشه‌ی آنارشیسم، را در بر می‌گیرد.

برایان موریس در منطقه‌ی بلک کانتری بریتانیا به دنیا آمد و در ۱۵سالگی ترک تحصیل کرد. او مدتی به‌عنوان مزرعه‌دار چای در مالاوی مشغول به کار بود. در میانه‌ی دهه‌ی ۱۹۶۰ به جنبش آنارشیستی پیوست و در تظاهرات و جنبش‌های سیاسی گوناگونی فعالیت داشت. پس از آن، دکترای انسان‌شناسی اجتماعی خود را از مدرسه‌ی اقتصاد لندن دریافت کرد و پژوهش میدانی دکترای خود را در میان قوم مالای‌پانتارام در جنوب هند انجام داد.

موریس تاکنون کتاب‌ها و مقالات متعددی در زمینه‌های بوم‌شناسی، گیاه‌شناسی، مردم‌گیاه‌شناسی، زیست‌انسان‌شناسی، فلسفه‌ی سیاسی، دین، انسان‌شناسی و آنارشیسم اجتماعی منتشر کرده است. یکی از آثار برجسته‌ی او با عنوان کروپوتکین: سیاست اجتماع (۲۰۰۴) که توسط انتشارات PM Press منتشر شد، به بررسی جایگاه پتر کروپوتکین، متفکر آنارشیست، در تاریخ اندیشه می‌پردازد و او را به‌عنوان نظریه‌پردازی در حوزه‌های علوم اجتماعی، قدرت و بوم‌شناسی تحلیل می‌کند.

تاجران جنگل: مطالعه‌ای اجتماعی‌ـ‌اقتصادی درباره‌ی پاندارام‌های کوهستان (۱۹۸۲)، مطالعات انسان‌شناختی دین (۱۹۸۷)، انسان‌شناسیِ خود: فرد در چشم‌انداز فرهنگی (۱۹۹۴)، قدرت حیوانات (۱۹۹۸)، برداشت‌های غربی از فرد (۱۹۹۱) حیوانات و نیاکان: قوم‌نگاری (۲۰۰۰)، حشرات و زندگی انسان (۲۰۰۴)، تاریخ و حفاظت از پستانداران در مالاوی (۲۰۰۴) و قارچ‌های رایج مالاوی (۱۹۸۷) از دیگر کتاب‌های او هستند.