کتاب خوک هندی

کتاب خوک هندی نوشتهٔ سباستین تی یری و ترجمهٔ ساناز فلاح فرد (دبیر مجموعهٔ «درام معاصر فرانسوی») است. انتشارات علمی و فرهنگی این نمایشنامهٔ معاصر فرانسوی را روانهٔ بازار کرده است؛ جلد ۱۰ از مجموعهٔ «درام معاصر فرانسوی».

درباره کتاب خوک هندی

کتاب خوک هندی (Cochons d'Inde) حاوی یک نمایشنامهٔ معاصر فرانسوی است که شش شخصیت دارد؛ سه زن و سه مرد که عبارتند از تحویلدار، مشتری، خانم مسن، «بریژیت»، مادر و مرد هندی. این نمایشنامه هشت صحنه دارد. این اثر داخل یک بانک می‌گذرد و دربارهٔ بانکی است که مشتریانش را حبس می‌کند؛ اگر بفهمد آن‌ها به فقیرها کمک نکرده‌اند. این بانک را هندی‌ها خریداری کرده و قوانین خود را روی مشتریان آن اعمال می‌کنند. بر این اساس مشتری‌هایی که قبلاً به کسی کمک نکرده‌اند یا در بانک زندانی می‌شوند و یا پولشان از آن‌ها گرفته می‌شود.

می‌دانیم که نمایشنامه متنی است که برای اجرا بر روی صحنه و یا هر مکان دیگری نوشته می‌شود. هر چند این قالب ادبی شباهت‌هایی به فیلم‌نامه، رمان و داستان دارد، شکل و فرم و رسانه‌ای جداگانه و مستقل محسوب می‌شود. نخستین نمایشنامه‌های موجود از دوران باستان و یونان باقی مانده‌اند. نمایشنامه‌ها در ساختارها و شکل‌های گوناگون نوشته می‌شوند، اما وجه اشتراک همهٔ آن‌ها ارائهٔ نقشهٔ راهی به کارگردان و بازیگران برای اجرا است. بعضی از نمایشنامه‌ها تنها برای خواندن نوشته می‌شوند؛ این دسته از متن‌های نمایشی را کلوزِت (Closet) نامیده‌اند. از مشهورترین نمایشنامه‌نویس‌های غیرایرانی می‌توان به «آیسخولوس»، «سوفوکل»، «اوریپید» (یونان باستان)، «شکسپیر»، «هارولد پینتر» (انگلستان)، «مولیر» (فرانسه)، «هنریک ایبسن» (نروژ)، «آگوست استریندبرگ» (سوئد)، «برتولت برشت» (آلمان)، «ساموئل بکت» (ایرلند) و «یوجین اونیل» (آمریکا) اشاره کرد. نام برخی از نمایشنامه‌نویس‌های ایرانی نیز «بهرام بیضائی»، «عباس نعلبندیان»، «اکبر رادی»، «غلامحسین ساعدی»، «بهمن فُرسی»، «محسن یلفانی»، «نغمه ثمینی»، «محمد رضایی راد»، «محمد یعقوبی»، «محمد رحمانیان»، «علیرضا نادری» و «محمد چرمشیر» بوده است.

خواندن کتاب خوک هندی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران ادبیات نمایشی معاصر فرانسه و قالب نمایشنامه پیشنهاد می‌کنیم.

درباره سباستین تی یری

سباستین تی یری در ۱۳ مهٔ ۱۹۷۰ میلادی به دنیا آمد. او کمدین و نویسنده‌ای فرانسوی است. اولین نمایشنامهٔ خود را در سال ۲۰۰۵ با عنوان «بدون آسانسور» به‌کارگردانی «ژان میشل ریبس» نوشت. «خوک هندی» نمایشنامهٔ دیگری از اوست.

بخشی از کتاب خوک هندی

«صحنه ۷

تحویلدار مشتری را باز می‌کند...

مشتری: پولم رو می‌خوان درسته؟

تحویلدار: من هیچی نمی‌دونم... خب... شما خیلی پول دارید...

مشتری: یعنی چی؟

تحویلدار: هیچی، فقط گفتم که شما خیلی پول دارید، همین!

مشتری: خب که چی؟ از آسمون که نیفتاده... من کار کردم و به دستش آوردم...

تحویلدار: من هم کار می‌کنم... ولی هیچی ندارم.

مشتری: چی باید بگم؟ من بهتر از شما از پس خودم برمی‌آم.

تحویلدار: طبیعی نیست.

مشتری: چرا طبیعیه! من کاری‌ام... بهای سنگینی دادم تا به اینجا رسیدم... طبیعیه که زندگی من بهتر از زندگی شما باشه.

تحویلدار: من هم دوست داشتم کاری باشم! من هم دوست داشتم بهای زیادی بدم!

مشتری: بفرمایید... تفاوت اینجاست... شما دوست داشتید... من انجام دادم! من باهوش‌تر از شما هستم... بنابراین بالاترم.

تحویلدار: من باارزش‌تر از شما هستم.

مشتری: نه، شما ارزشی ندارید... من با ارزش‌تر هستم. این ژنتیکیه، من از شما قوی‌ترم. طبیعت اینطور تصمیم گرفته... زندگیه دیگه.

تحویلدار: زندگی سرسخته.

مشتری: بله؟

تحویلدار: می‌گم زندگی سرسخته.

مشتری: دارید فلسفه‌بافی می‌کنید؟

تحویلدار: دارم احساساتم رو بیان می‌کنم، همین.

مشتری: فکر می‌کردم هیچی حس نمی‌کنید! فکر می‌کردم که احساسات ندارید!

تحویلدار: معمولا همینطوره... ولی الان... مثل یه شروعه.

مشتری: شروع چی؟

تحویلدار: نمی‌دونم... شما خیلی مهربونید.

مشتری: مرسی.

تحویلدار: مدتهاست حسی نداشته‌م... ولی الان فرق داره.

مشتری: بله، بله...

تحویلدار: یه حسی توی دلم جوونه زده... احساس می‌کنم خیلی مهربونید... می‌شه لطفاً بغلم کنید؟

مشتری: نه، دوست ندارم.

تحویلدار: خواهش می‌کنم...»