کتاب ردلی ها

کتاب ردلی ها (The Radleys) نوشته مت هیگ، نویسنده‌ی رمان «کتابخانه‌ی نیمه‌شب»، با ترجمه شبنم لطیفی در سال ۱۴۰۰ توسط نشر هیرمند منتشر شده است. این رمان که در سال ۱۴۰۲ به چاپ دوم رسید، در دسته‌ی رمان‌های معاصر قرار می‌گیرد و داستان خانواده‌ای به‌ظاهر عادی را روایت می‌کند که در پس زندگی روزمره‌شان، رازهایی عجیب و غیرمنتظره پنهان شده است. رمان حاضر با نگاهی دیگر به مفاهیمی مانند خانواده، هویت و تفاوت تلاش می‌کند مرز میان عادی‌بودن و غیرعادی‌بودن را به چالش بکشد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ردلی ها

کتاب ردلی ها نوشته‌ی مت هیگ از همان صفحات آغازین فضای دوگانه‌ای می‌سازد؛ از یک‌سو محله‌ای آرام، خانه‌هایی مرتب و خانواده‌ای که می‌خواهد در چشم دیگران کاملاً معمولی باشد و از سوی دیگر اضطرابی پنهان که در رفتار، بیماری‌ها، بی‌خوابی‌ها و سکوت‌های اعضای خانه رخنه کرده است. این رمان در روستایی کوچک می‌گذرد؛ جایی که ظاهر آراسته و نظم روزمره، پوششی برای چیزی تیره‌تر است. نویسنده نشان می‌دهد که مسئله فقط حضور خون‌آشام‌ها نیست؛ بلکه کشمکش اصلی در مرز میان غریزه و تمدن، میل و انکار و حقیقت و نقشی است که آدم‌ها برای بقا بازی می‌کنند.

ردلی ها خانواده‌ای چهارنفره هستند؛ پدر و مادری که گذشته‌ای پنهان دارند و دو فرزندی که بدون دانستن حقیقتْ نشانه‌های یک گذشته را در بدن و ذهن خود حمل می‌کنند. روآن با بی‌خوابی، حساسیت به نور و انزوای شدید دست‌وپنجه نرم می‌کند و کلارا با احساس بیماری، آشفتگی و تغییری که خودش هم معنایش را نمی‌فهمد، روبه‌روست. همچنین روابط خانوادگی، فشار مدرسه، تحقیر نوجوانان، میل‌های سرکوب‌شده و ترس از برملاشدن رازها لایه‌های مهمی از فضای این رمان را می‌سازند. مت هیگ، نویسنده‌ی رمان «کتابخانه‌ی نیمه‌شب»، به‌جای تکیه بر ترس‌های ناگهانی، تنش را از دل زندگی روزمره بیرون می‌آورد؛ از میز شام، گفت‌وگوهای زناشویی، مهمانی همسایه‌ها و سکوت خانه.

رمان ردلی ها حال‌وهوایی دارد که هم به داستان‌های گوتیک (Gothic) نزدیک می‌شود و هم به روایت‌های خانوادگیِ تیره و پرتنش. طنزی تلخ هم در این رمان دیده می‌شود؛ طنزی که از برخورد میان ظاهر متمدن شخصیت‌ها و میل خشنی که مدام باید پنهان بماند، شکل می‌گیرد. حضور کتابی با عنوان «راهنمای خون‌آشام‌های خون‌نیاشام» به جهان داستان رنگی خاص می‌دهد و نشان داده است که اعضای این خانواده فقط با یک راز روبه‌رو نیستند؛ با مجموعه‌ای از قواعد و انکارها و ترس‌های درونی زندگی می‌کنند. حاصل کار رمانی است درباره‌ی هویت، شرم، میل و این پرسش که اگر کسی سال‌ها خودش را انکار کند، چه چیزی در لحظه‌ی بحران از درونش بیرون می‌زند.

خلاصه داستان ردلی ها

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
رمان با معرفی خانواده‌ی ردلی آغاز می‌شود؛ خانواده‌ای که در خانه‌ای آرام زندگی می‌کنند و می‌کوشند مثل دیگران به‌ نظر برسند. نشانه‌های ناآرامی از ابتدا پیداست؛ روآن از بی‌خوابی و حساسیت به نور رنج می‌برد، کلارا مدام حالش بد می‌شود و پدر و مادرشان چیزی را از آن‌ها پنهان می‌کنند. وقتی کلارا در یک مهمانی با موقعیتی خشونت‌بار روبه‌رو می‌شود، رازی که سال‌ها سرکوب شده بود، ناگهان خودش را نشان می‌دهد. حالا خانواده ناچار می‌شود با حقیقتی روبه‌رو شود که دیگر نمی‌توان آن را پشت ظاهر آراسته، قوانین اخلاقی و سکوت خانوادگی پنهان کرد.

چرا باید کتاب ردلی ها را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب ردلی ها را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این رمان ترس را با کمک روایت زندگی روزمره و روابط درون خانواده در شما ایجاد می‌کنند و نه با توصیف موقعیت‌های ناگهانی و بیرونی.
• خواننده با خانواده‌ای روبه‌رو می‌شود که مسئله‌ی اصلی‌شان دوام‌آوردن زیر فشار انکار و شرم است.
• رمان تنش میان غریزه و کنترل را به‌شکل ملموسی در رفتار و تصمیم‌های شخصیت‌ها نشان می‌دهد.
• فضای رمان حاضر ترکیبی از تعلیق، طنز تلخ و اضطراب پنهان است.

خواندن کتاب ردلی ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب ردلی ها به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های گوتیک و تیره‌وتار که در فضاهای ظاهراً آرام شکل می‌گیرد.
• خوانندگانی که از مطالعه‌ی رمان با محور خانواده، راز و پنهان‌کاری لذت می‌برند.
• کسانی که به روایت‌های خون‌آشامی با تمرکز بر زندگی روزمره و بحران هویت علاقه دارند.
• مخاطبانی که دوست دارند در کنار تعلیق، فشارهای نوجوانی و روابط پیچیده‌ی خانوادگی را هم دنبال کنند.
• خوانندگانی که به رمان‌هایی درباره‌ی سرکوب میل، شرم و پیامدهای پنهان‌کردن حقیقت علاقه دارند.

بخشی از کتاب ردلی ها

«دنیای خیالی

بیشاپ‌ثورپ روی نقشه، شبیه اسکلت یک ماهی‌ است. ستون فقراتِ خیابان اصلی و کوچه‌ها و بن‌بست‌های باریکی که به جای خاصی نمی‌رسند. محله‌ای مُرده که ساکنان جوانش را برای خواسته‌های بیشتر، گرسنه نگه می‌دارد.

این‌جا بزرگ است و مانند باقی روستاها، مغازه‌هایی هم در خیابان اصلی دارد. اما در روشنایی روز درست همان چیزی‌ است که دیده می‌شود؛ ترکیبِ دست‌چین‌شده‌ای از فروشگاه‌هایی برای رفع نیاز که هیچ ربطی به هم ندارند. مانند ساندویچ‌فروشیِ خیلی تمیزی که کنار دنیای خیالی قرار دارد: مغازه‌ای که تازه باز شده و لباس‌های مبدل می‌فروشد؛ و اگر لباس‌های پشت ویترینش نبود، می‌شد به‌راحتی آن را با محل فروش لوازم زناشویی اشتباه گرفت؛ هر چند، انتهای مغازه اتاقی وجود دارد که در آن "اسباب‌بازی‌های جدید مخصوص بزرگسالان" می‌فروشند.

این روستا خیلی هم بی‌نیاز از بیرون نیست. ادارهٔ پستش دیگر فعالیت نمی‌کند و میخانه و مغازه‌ای که ماهی و سیب‌زمینی سرخ‌کرده می‌فروخت، هیچ‌کدام کارشان را ادامه نمی‌دهند. داروخانه‌ای کنار کلینیک است و یک فروشگاه کفش‌های بچگانه، که آن هم مثل دنیای خیالی، بیشتر به مشتری‌هایی که از یورک یا ثرسک می‌آیند، خدمات می‌دهد. همه‌اش همین.»