کتاب کودکان خیابان سیزدهم

کتاب کودکان خیابان سیزدهم نوشتهٔ عاطفه زندی فر و رحیم بدرفام است. انتشارات ابن سینا این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر حاوی رویکردی چندجانبه به آسیب‌شناسی کودکانِ کار است.

درباره کتاب کودکان خیابان سیزدهم

کتاب کودکان خیابان سیزدهم شامل ۲ بخش است. بخش اول، یک داستان کوتاه دربارهٔ کودکان رنج‌کشیدهٔ کار را در بر گرفته است که به زندگی یک کودک و مصائب ایجادشده در خلال دوران کودکی و نوجوانی‌اش (از جمله آسیب‌های متعدد جسمی و روانی، غفلت، اجبار کودک به کار و ترک تحصیل) می‌پردازد. این داستان، صرفاً برای ملموس‌شدن هر چه بیشتر مشکلات هزارتوی کودکان کار نوشته شده تا بتوان به درک نزدیک‌تری از مشکلات آن‌ها دست یافت.

بر اساس معضلات اشاره‌شده در داستانِ ابتدای کتاب و مسائل اجتماعی مرتبط با کودکان کار، فرصت آموزشی مناسبی فراهم آمده است تا در بخش دوم این اثر، بتوان با بهره‌برداری از نظرات اساتید و صاحب‌نظران رشته‌های مختلف شامل روان‌پزشکی، روان‌پزشکی کودک و نوجوان، روان‌شناسی، جامعه‌شناسی، روان‌پرستاری، مددکاری، کاردرمانی، تغذیه، حقوق و سایر موارد، به بررسی همه‌جانبهٔ موضوع در زمینه‌های مورداشاره پرداخته شود. این اثر با هدف تلاش برای آشکارکردن جنبه‌هایی از وضعیت کودکان موردِ سوءاستفاده و به‌منظور تلاش برای بهبود وضعیت آن‌ها نوشته شده است.

خواندن کتاب کودکان خیابان سیزدهم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران مطالعه درمورد آسیب‌شناسی کودکانِ کار پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب کودکان خیابان سیزدهم

«پژوهش های نوروبیولوژیک دلالت بر بروز صدمات روانشناختی دوران کودکی همانند تأثیر عوامل فیزیکی دارد به نحوی که استرس های روانشناختی با تأثیرگذاری بر واکنش های ایمنی موجب بروز یک "واکنش التهابی" می شود تا بدن بتواند با استرس مقابله کند. استرس های روانشناختی موجب تحریک و افزایش فعالیت آمیگدال و تأثیرگذاری بر دستگاه خودکار می شود که خود، فعال شدن دستگاه ایمنی و نهایتا واکنش التهابی را در پی دارد.

آنچه که مورد اجماع نظر پژوهشگران نوروبیولوژی (نوروآندوکرین) در این زمینه است شکل‌گیری یک محور غیرطبیعی هیپوتالاموس- هیپوفیز ادرنال است که به عنوان واکنش در برابر استرس شکل می گیرد و فرد را در معرض آسیب‌پذیری یک آسیب روانی (سایکوپاتولوژی) قرار می‌دهد.

تصویرنگاری های مغزی در کودکان، نوجوانان و بزرگسالانی که در کودکی در معرض سوءرفتار قرار داشته‌اند، نشان‌دهنده تغییرات ساختاری و کارکردی مغز است.

تغییرات ساختاری اغلب در کورپوس کالوزوم، مخچه و قشر پری فرونتال مشهود است و تغییرات کارکردی در مراکز تنظیم هیجان و رفتار بخصوص در آمیگدال و ژیروس قدامی سینگولیت و هیپوکامپ شکل می گیرد که همراهی آنها در برابر استرس در پژوهش ها تأیید شده و به دنبال آن خطر شکل‌گیری یک سایکوپاتولوژی را مطرح  ساخته است. نمونه‌ای از آن در کودک بیش‌فعال (مبتلا به ADHD) شکل گیری یک آسیب‌پذیری ناشی از کاهش پاسخ دوپامین در مزولیمبیک است که عاملی برای بروز تحریک‌پذیری، بیش‌فعالی و در مواردی رفتارهای تکانشی می‌شود.

تعامل بین سیستم ساب‌کورتیکال (اجتناب) و کورتکس (تنظیم هیجانات) و نیز عوامل محیطی (استرس) موجب بروز آسیب پذیری و به هم ریختگی هیجانی می شود و با برون‌ریختگی (externalization) موجب ظهور یک سایکوپاتولوژی می گردد.»