کتاب پناهم باش

کتاب پناهم باش نوشتهٔ راضیه ترکان و مهناز محمدیان و گروه متنوک است. نشر معارف این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر حاوی روایت‌هایی مستند از مواجهه با موضوع سقط جنین عمدی است.

درباره کتاب پناهم باش

در ابتدای کتاب پناهم باش آمده است که در یک تقسیم‌بندی کلیْ ۲ نوع سقط وجود دارد: سقط‌جنین‌های خودبه‌خودی و سقط‌جنین‌های عمدی. موضوع موردبررسی کتاب «پناهم باش» از دستهٔ دوم یا سقط‌جنین‌های عمدی است. سقط‌های عمدی نیز به ۲ دستهٔ کلی تقسیم می‌شوند: سقط‌جنین‌های جنایی یا کیفری و سقط‌های القایی و درمانی. موضوع سقط‌جنین و اخلاقی‌بودن یا نبودن آن، قانونیبودن یا نبودن آن و موارد دیگری در پیرامونش، از موضوعات مناقشه‌برانگیز در سراسر جهان است. پیرامون این کار، پرسش‌هایی مطرح شده است مانند اینکه  آیا در صورت اثبات قطعیِ معلول‌بودن جنین، ما حقِ سلبِ حیات از او را داریم؟ این نمونه‌پرسشی است که باید از منظر انسان‌شناسی، اخلاقی و اعتقادی به آن پاسخ داده شود.

کتاب حاضر کوشیده است به این موضوع بپردازد. روایت‌هایی مستند در ۳ بخش «حسرت‌ها»، «فرصت‌ها» و «استفتائات» در این کتاب قرار گرفته‌اند.

خواندن کتاب پناهم باش را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران مطالعه درمورد سقط جنین پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب پناهم باش

«سؤال: در اقوال جمع کثیری از فقها، ازجمله شیخ انصاری (رحمةالله)، حرکت‌های اختیاری جنین، به‌عنوان اماره‌ای بر ولوج روح در نظر گرفته شده و امکان ولوج روح در دوماهگی و کمتر مطرح شده‌است. برخی، همچون مرحوم فاضل هندی، تجربه را مؤثر در اثبات ولوج روح دانسته و مرحوم حر عاملی، اختلاف در روایات از حیث زمان ولوج روح را حمل بر اختلاف بین جنین‌ها کرده‌اند. مرحوم همدانی امکان ولوج روح قبل چهارماهگی را وارد دانسته و در صورت استوای عرفی خلقت، قبل از چهارماهگی، احتیاط در این خصوص را لازم دانسته‌اند. در روایتی از امام صادق(ع) نیز استوای خلقت (جسم و بدن)، ملاکی برای وجوب غسل و کفن دانسته شده‌است. از سوی دیگر بنابر گزارشات علم تجربی جنین‌شناسی و مشاهدات تجربی سونوگرافی، در هفتهٔ هشتم (کمتر از دوماهگی) بعد از لقاح، استخوان‌های جنین تشکیل شده و بر روی آن‌ها گوشت پوشانیده شده و جنین، انسانی مینیاتوری و کامل از اجزا و اندام است و دارای حرکات ارادی و اختیاری است. هرچند ضربه‌های واردشده وی به دیوارهٔ رحم، آن‌قدر قدرت ندارد که قابل‌لمس باشد. به نظر حضرت‌عالی:

الف) با توجه به خصوصیات ذکرشده دربارهٔ جنین دوماهه، آیا قبل از چهارماهگی می‌توان از عدم ولوج روح در جنین اطمینان داشت؟

ب) در «اسقاط جنین به دلیل حرجی دانستن بیماری جنین برای پدر یا مادر»، آیا کامل بودن اندام جنین و حرکات ارادی او در دوماهگی و لزوم احتیاط در قتل نفس - که همچون <قتل الناس جمیعاً> است - موجب حرمت قتل و اسقاط جنین دوماهه نمی‌شود؟»