کتاب نا ناخودآگاه آقای روانپزشک

کتاب نا ناخودآگاه آقای روانپزشک نوشتهٔ محمدرضا سرگلزایی (مدرس و روان‌پزشک) است. انتشارات طرحواره این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر حاوی داستان‌هایی از اتاق درمان این روان‌پزشک است.

درباره کتاب نا ناخودآگاه آقای روانپزشک

نویسندهٔ کتاب نا ناخودآگاه آقای روانپزشک گفته است که شاید کاربردی‌ترین هنر در فضای روان‌درمانی، هنر قصه‌گویی باشد؛ چراکه با کم‌ترین امکانات و تقریباً در هر فضایی قابل‌اجرا است. او قصه‌های اتاق درمانش را به‌صورت داستان‌هایی کوتاه در کتاب حاضر گنجانده است. این کتاب با بخشی تحت‌عنوان «درماندگی‌های درمان‌گرانه» آغاز شده است. این بخش در ۹ فصل نوشته شده است. بخش دوم این کتاب به نام «جمهوری فدرال آدمک‌ها» ۱۱ فصل را در بر گرفته است. بخش آخر کتاب حاضر با عنوان «کابوس‌های یک کاهن پسامدرن!» ۹ فصل را در خود گنجانده است.

داستان کوتاه به داستان‌هایی گفته می‌شود که کوتاه‌تر از داستان‌های بلند باشند. داستان کوتاه دریچه‌ای است که به روی زندگی شخصیت یا شخصیت‌هایی و برای مدت کوتاهی باز می‌شود و به خواننده امکان می‌دهد که از این دریچه‌ها به اتفاقاتی که در حال وقوع هستند، نگاه کند. شخصیت در داستان کوتاه فقط خود را نشان می‌دهد و کمتر گسترش و تحول می‌یابد. گفته می‌شود که داستان کوتاه باید کوتاه باشد، اما این کوتاهی حد مشخص ندارد. نخستین داستان‌های کوتاه اوایل قرن نوزدهم میلادی خلق شدند، اما پیش از آن نیز ردّپایی از این گونهٔ داستانی در برخی نوشته‌ها وجود داشته است. در اوایل قرن نوزدهم «ادگار آلن پو» در آمریکا و «نیکلای گوگول» در روسیه گونه‌ای از روایت و داستان را بنیاد نهادند که اکنون داستان کوتاه نامیده می‌شود. از عناصر داستان کوتاه می‌توان به موضوع، درون‌مایه، زمینه، طرح، شخصیت، زمان، مکان و زاویه‌دید اشاره کرد. تعدادی از بزرگان داستان کوتاه در جهان «آنتوان چخوف»، «نیکلای گوگول»، «ارنست همینگوی»، «خورخه لوئیس بورخس» و «جروم دیوید سالینجر» و تعدادی از بزرگان داستان کوتاه در ایران نیز «غلامحسین ساعدی»، «هوشنگ گلشیری»، «صادق چوبک»، «بهرام صادقی»، «صادق هدایت» و «سیمین دانشور» هستند.

خواندن کتاب نا ناخودآگاه آقای روانپزشک را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر ایران و قالب داستان‌های کوتاهی که از واقعیت برداشت و اقتباس شده‌اند، پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب نا ناخودآگاه آقای روانپزشک

«- سعی می‌کنم. چشم. می‌دونم که اگر بخوایم به نتیجه برسیم باید شما بگید که چکار کنیم، ولی راستش رو بخواین این‌ها که گفتم واقعیت زندگی منن. یعنی این‌طور نیست که من یک زندگی دارم فارغ از این‌ها که می‌تونم برم توش و در رو به روی این افکار ببندم. گفتید شغل... چشم، از شغلم شروع می‌کنم. خُب، من وقتی توی کتابفروشیم نشسته‌ام و یک نفر میاد تو و میگه می‌خواد به مناسبت تولد دوستش یک کتاب بخره و از من می‌خواد کتابی بهش پیشنهاد کنم، دوباره با همین کشمکش‌های زندگی مواجه می‌شم.»