کتاب همهمه درون

کتاب همهمه درون نوشتۀ ایتان کراس با ترجمۀ عنبر صدیقی در انتشارات طرحواره به چاپ رسیده است.

درباره کتاب همهمه درون

کتاب همهمه درون حاصل ۲۰ سال پژوهش دکتر ایتان کراس، استاد بخش روان‌شناسی و علوم اعصاب دانشگاه میشیگان است و به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهد که چرا با خودمان گفت‌وگو می‌کنیم؟ مزایا و معایب آن چیست؟ چه زمانی صدای درونی ما به خودگویی تبدیل می‌شود و چگونه می‌توانیم آن را مهار کنیم؟

ایتان کراس در این کتاب ابزاری ارائه کرده است که به واسطۀ آن بتوان احتمال گیر افتادن در تله و چرخۀ معیوب افکار منفی را کاهش داد. او از وضعیتی صحبت می‌کند که در آن، ذهن ما از موقعیتی که در آن قرار داریم و داده‌های حقیقی که در محیط وجود دارد، جدا می‌شود و سناریوهای خیالی مبتنی بر داستان و افسانه و رویدادهای گذشته را وارد ذهن می‌کند. او نام این حالت را وضعیت پیش‌فرض گذاشته و تأکید کرده که در این وضعیت، ذهن سرگردان است، در زمان غیرخطی به سر می‌برد و تفکر کور و مبتنی بر وهم است.این ابزار در کنار روایت تجربه‌های حقیقی آمده است.

به عقیدۀ کراس، استفاده‌ی نادرست از ذهن برای پردازش افکار و هیجانات نادرست، بر توانایی‌های تصمیم‌گیری، عملکرد شغلی و تحصیلی و بسیاری از وظایف مهم زندگی و مهم‌تر از آن بر روابط شخصی ما نیز تأثیر می‌گذارد. او می‌گوید شیوۀ کارکرد ذهن این‌ گونه است که هر چقدر در مورد معضل بغرنج اجتماعی و بین‌فردی به قالب ناظر انتزاعی سوم‌شخص نزدیک‌تر شویم امکان آنکه به راه‌حل‌های خردمندانه‌تر برسیم افزایش می‌یابد. او همچنین راه‌هایی را برای کاهش «خودگویی» پیشنهاد کرده است.

خواندن کتاب همهمه درون را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به دوستداران کتاب‌های روان‌شناسی و خودیاری پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب همهمه درون

«در تاریکی اتاق نشیمن با نگاهی خیره به پنجره، بند بند انگشتانم دور چوب بیسبال فرزندم حلقه زده و ناامیدانه سعی داشتم دختر نوزاد و همسرم را از دیوانه‌ای فرضی محافظت کنم که تجربه‌ی ترس حاصل از آن، هر نوع ارزیابی و مواجهه‌ی احتمالی با آن شرایط را از بین برد. افکار تکراری همانند گردبادی در سرم می‌پیچید. به خودم گفتم: «همه‌اش تقصیر خودم است. با این بی‌قراری‌ها فرزند سالم و همسر نازنینم را در معرض خطر قرار می‌دهم. واقعاً من چه اشتباهی مرتکب شده‌ام و چطور می‌توانم آن را درست کنم؟ این افکار چرحشی همانند کابوسی وحشتناک در وجودم می‌پیچید و رهایم نمی‌کرد».