کتاب سیاه، سفید، و خاکستری

کتاب الکترونیکی «سیاه، سفید، و خاکستری» نوشتۀ محمدرضا تاجیک در نشر تيسا چاپ شده است.

درباره کتاب سیاه سفید و خاکستری

تحلیل یعنی کشف این نکته که چگونه واقعیت را به‌گونه‌ای خلق می‌کنیم که عینی و طبیعی به‌نظر می‌رسد، نه پرده‌برداری از واقعیت عینی.

کتاب سیاه سفید و خاکستری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به علوم سیاسی پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب سیاه سفید و خاکستری

اگر پیرو فوکو باشیم، گفتمان و تاریخ را غیرمستمر می‌دانیم؛ یعنی این دو با گسست‌های تاریخی در فهم، نشانه‌گذاری می‌شوند. پس، جهان اجتماعی دیگر به یک روش، درک، توصیف، طبقه‌بندی و شناخته نمی‌شود. اپیستمه‌های مختلف، یا صورت‌بندی معرفت به کردارها و نظم اجتماعی دوران‌های متفاوت را شکل می‌دهد. فوکو به جای حقیقت از رژیم‌های حقیقت صحبت می‌کند. در اینجا گزاره‌ها ترکیب و منظم می‌شوند تا قلمرویی متمایز از معرفت/ اشیا را که حقیقی محسوب می‌شوند، شکل دهند و تعریف کنند. اگر پیرو رورتی باشیم، بر این نظر می‌شویم که معرفت نمی‌تواند آینه دنیای عینی مستقل باشد، بلکه خصلتاً قوم‌مدارانه است. منظور رورتی از قوم‌مدارانه این نیست که دانش به قوم یا نژاد خاصی وفادار است، بلکه منظورش این است که همه حقیقت وابسته به فرهنگ، زمان و مکان مشخصی است. پس قوم‌مدارانه برای رورتی مثل آن چیزی است که نویسندگان مطالعاتِ فرهنگی با اشاره به موقعیت‌مندی همه دانش می‌خواهند بیان کنند؛ یعنی چه کسی، کجا، چه موقع و چرا صحبت می‌کند. امر داوری در زمان، فضا و قدرت اجتماعی استقرار دارد. حقیقت بیشتر توصیه‌ای اجتماعی است تا تصویری دقیق از دنیای مستقل عینی. به بیان رورتی، همه ما همیشه در معرفت فرهنگی‌شده قرار گرفته‌ایم؛ بنابراین، امر حقیقی یا خوب به آنچه ما باور داریم اشاره دارد. تحلیل فرهنگی، فلسفی و علمی نمی‌تواند تنها راه‌حل‌های نهایی به مسائل را ارائه کند، بلکه آنها جایگزین نوعی تبیین مسائل برای دیگری هستند. هیچ واژگان نهایی‌ای در زبان وجود ندارند که به معنای تصویرسازی دقیق دنیایی مستقل و عینی با نام «واقعیت» حقیقی باشند. واژگان ما فقط به این مضمون نهایی‌اند که فعلاً قابل دفاعند. پس بهترین کاری که می‌توان انجام داد، این است که به روایت داستان‌های خود بپردازیم که هدفشان دستیابی به ارزشمندترین توصیف و ترتیب کنش‌ها و نهادهای انسانی است.