کتاب واقعه کربلا (ترجمه نفس المهموم)

کتاب واقعه کربلا نوشتهٔ شیخ عباس قمی و ترجمهٔ میرزا ابوالحسن شعرانی است. انتشارات نگاران قلم این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر ترجمهٔ کتاب «نفس المهموم» (نفس المهموم فی مقتل الحسین المظلوم) است.

درباره کتاب واقعه کربلا

کتاب واقعه کربلا از ولادت امام حسین (ع) آغاز شده و به موضوعات گوناگونی همچون مناقب امام حسین (ع)، مرگ معاویه، وقایع پس از شهادت امام حسین (ع)، ذکر فرزندان و زوجات ایشان و شرح‌حال توابین و خروج مختار پرداخته است. 

واقعهٔ کربلا جنگی بود که در تاریخ ۱۰ محرم سال ۶۱ هجری قمری (برابر با ۱۳ اکتبر ۶۸۰ میلادی) اتفاق افتاد. روز نبرد به روز عاشورا معروف شده است. این جنگ میان سپاه کم‌تعداد «حسین بن علی»، نوهٔ پیامبر اسلام و سپاه اعزامی از سوی «یزید»، خلیفهٔ اموی و در نزدیکی محلی به نام «کربلا» رخ داد. دلیل «یزید بن معاویه» برای جنگ، بیعت‌نکردن حسین بن علی با او بود. در مقابل حسین بن علی حکومت و زمام‌داری یزید بن معاویه را غیرشرعی و غیرقانونی می‌دانست؛ حکومتی که برخلاف پیمان صلح «امام حسن مجتبی» و «معاویه بن ابی‌سفیان» بود و به‌شکلی مورثی به یزید رسیده بود. امام حسین (ع) حکومت اموی را ظالم و گمراه می‌دانست و برای تغییر جهت جامعهٔ اسلامی به‌سوی مسیری دیگر قیام کرد. این واقعه سرشار از حاشیه‌ها و خرده‌روایت‌هایی دردناک است که طی قرن‌ها به شیوه‌های گوناگون روایت و بازتعریف شده است.

خواندن کتاب واقعه کربلا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران مطالعه پیرامون واقعهٔ کربلا پیشنهاد می‌کنیم.

درباره شیخ عباس قمی

شیخ عباس قمی معروف به «محدث قمی» در سال ۱۲۹۴ قمری (۱۲۵۴ خورشیدی) در قم به دنیا آمد. او از محدثان شیعی پرکار قرن چهاردهم هجری و گردآور کتاب مفاتیح‌الجنان است. معروف‌ترین کتاب او نیز مفاتیح‌الجنان است که منتخبی از دعاها و اعمالی است که از کتاب‌های مختلف حدیث، از پیامبر اسلام و امامان شیعه نقل شده و شیخ عباس قمی آن‌ها را به‌صورت موضوعی دسته‌بندی کرده است.

شیخ عباس قمی پس از فراگیری بخشی از علوم دینی مقدمات و سطح نزد علمای عصر خویش در حوزهٔ علمیهٔ قم، سرانجام در سال ۱۳۱۶ ه‍.ق. برای تکمیل تحصیلات در سطوح عالی فقه و اصول به حوزهٔ علمیهٔ نجف رفت و چون در علوم نقلی به‌ویژه حدیث استعداد داشت، از فقیه و محدث آن عصر «حسین بن محمدتقی طبرسی» معروف به «محدث نوری» درس‌هایی آموخت.

گفته شده است که محدث قمی در زمان مشروطه جانب مشروعه‌طلبان را گرفت. او از مخالفان حکومت مشروطه بود. او اعطای حق رأی و آموزش و پرورش برای زنان را متضاد با شرایع مذهب تشیع و موجب ایجاد مفسده در بین زنان می‌دانست.

برخی شاگردان او عبارت‌اند از: سید عبدالاعلی سبزواری، آیت‌الله خمینی، سید محمدهادی میلانی و سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی.

برخی آثار مکتوب او عبارت‌اند از: مفاتیح‌الجنان (مجموعه‌ای از ادعیهٔ منتخب ۱۴ معصوم)، منازل الآخرة (دربارهٔ روایات و حکایت‌های مرگ و جهان پس از مرگ)، منتهی الآمال (دربارهٔ تاریخ ۱۴ معصوم)، سفینة البحار و مدینة الحکم و الآثار (فهرستی ارزشمند و گرانبها از کتاب بحارالانوار و تدوین موضوعی و تلخیص آن) و نفس المهموم (دربارهٔ وقایع کربلا).

شیخ عباس قمی در سال ۱۳۱۹ درگذشت.

بخش‌هایی از کتاب واقعه کربلا

«لازم است شتاب کرد و برای معاد را توشه‌یی فراهم ساخت؛ زود برخیز که آفتاب برآمد و کاروان رفت!»