کتاب قصه ای که انتخاب می کنیم

کتاب قصه ای که انتخاب می کنیم نوشتهٔ دیوید دنبورو و ترجمهٔ حسنا مهرمحمدی است و نشر اطراف آن را منتشر کرده است. این کتاب دربارهٔ تغییر تجربه‌های زندگی با روایت‌درمانی است.

درباره کتاب قصه ای که انتخاب می کنیم

زندگی و مسیرهایی که در زندگی طی می‌شوند، روی سنگ حک نشده‌اند؛ قصه‌ها هستند که به زندگی ما شکل می‌دهند. به همین دلیل، چگونگی درک قصه‌های زندگی و نحوهٔ در میان گذاشتن آن‌ها با دیگران بسیار مهم است. اگر فقط به قصه‌های ناراحت‌کننده و فلاکت‌هایمان بیندیشیم، احساس ناتوانی می‌کنیم. در عوض، می‌توانیم طوری تجربه‌ها و قصه‌هایمان را تعریف کنیم که قوی‌ترمان کند، ناکامی‌ها و فقدان‌هایمان را تا حدودی التیام ببخشد و رنج‌هایمان را سبک کند.

کتاب قصه ای که انتخاب می کنیم قصه‌هایی از گوشه و کنار دنیا برایتان می‌گوید؛ قصه‌هایی از افراد، گروه‌ها و جوامعی که مشغول از نو نوشتن قصه‌های زندگی‌شان هستند. از شما هم دربارهٔ تجربه‌ها و قصه‌های زندگی‌تان می‌پرسد. دربارهٔ شخصیت‌های اصلی، پی‌رنگ‌ها، صحنه‌های کلیدی و حتی موسیقی متن زندگی‌تان. شاید روزهای سختی را پشت سر می‌گذارید، شاید دوست دارید چیزی در زندگی‌تان تغییر کند یا از صمیم قلب می‌خواهید به یکی از اعضای خانواده یا دوستانتان کمک کنید. وقتی دیگران قصه‌های ما را بنویسند یا عوامل کلی‌تری مثل تبعیض جنسیتی، خشونت، نژادپرستی یا فقرْ نویسندهٔ خط داستانیِ هویتمان شوند، در زندگی بیشتر از پیروزی با شکست مواجه می‌شویم. این کتاب دربارهٔ از نو نوشتنِ قصه‌های زندگی به دست خودمان است.

این کتاب نمی‌خواهد قصه‌های جدیدی به زندگی شما تحمیل کند یا به شما پند و اندرز دهد. در عوض، شما را دعوت می‌کند دوباره و با دیدی جدید به قصه‌های زندگی و تجربه‌هایشان نگاه کنید. این کتاب دعوتی است به یافتن معانی تازه در رویدادهایی که معمولاً نادیده گرفته می‌شوند، یافتن رفتارهای درخشانی که معمولاً به حساب نمی‌آیند، یافتن جذابیت در تجربه‌هایی که معمولاً از چشم پنهان می‌مانند و یافتن راه‌حل مشکلات و تنگناها در موقعیت‌هایی که معمولاً پوچ انگاشته می‌شوند. این کتاب می‌کوشد به شما یاد دهد چگونه رو به جلو حرکت کنید.

خواندن کتاب قصه ای که انتخاب می کنیم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای کمک به افراد، خانواده‌ها و جمعیت‌های مختلف نوشته شده تا بتوانند قصه‌های زندگی‌شان را از نو تعریف کنند.

بخشی از کتاب قصه ای که انتخاب می کنیم

«پاسخ به این پرسش که ما چه کسی هستیم و چه می‌کنیم از قصه‌هایی که دربارهٔ خودمان می‌گوییم تأثیر می‌پذیرد. درست است که همیشه نمی‌توانیم قصه‌های دیگران دربارهٔ خودمان را تغییر بدهیم اما می‌توانیم قصه‌هایی را که خودمان دربارهٔ خود و عزیزان‌مان می‌گوییم، عوض کنیم. می‌توانیم با احتیاط و دقت، خط سیر داستانیِ هویت‌مان را بازنویسی کنیم.

پسری سیزده‌ساله را تصور کنید که روی کوهی نشسته است. با مدرسه به اردو آمده اما حالا تنها است. بقیهٔ پسرها رفته‌اند گشتی در کوهستان بزنند و تا چند شب دیگر برنمی‌گردند. این پسر نمی‌تواند با آن‌ها کوهنوردی کند چون از بچگی آسم شدید داشته. حتی وقتی کوچک‌تر بوده، در چهار سال اول زندگی‌اش، نمی‌توانسته مثل بچه‌های «عادی» حرف بزند. تا چهارسال‌ونیمگی مردم حرف‌هایش را نمی‌فهمیده‌اند. تا این‌جای قصه احتمالاً پسربچه‌ای سیزده‌ساله را که تنها روی کوه نشسته تصور کرده‌اید و با اتصال چند رخداد از زندگی‌اش به یک خط سیر داستانی رسیده‌اید.

این کاری است که ما همیشه در زندگی انجام می‌دهیم. رخدادهایی خاص را انتخاب می‌کنیم و با وصل کردن آن‌ها به یکدیگر به یک پی‌رنگ یا مضمون می‌رسیم. این پی‌رنگ و مضمون که دربارهٔ زندگی ما است، هویت‌مان ـ‌ـــ این‌که چه کسی هستیم‌ــــ را شکل می‌دهد. وقتی به سه رخدادی که دربارهٔ این پسر گفتم فکر می‌کنیم، به چه مضمون‌هایی می‌رسیم؟ احتمالاً مضمونی مثل «پسر تنها» یا «پسر متفاوت» به ذهن می‌آید. دلیل انتخاب چنین مضمون‌هایی این است که من ابتدا رخدادهایی خاص را انتخاب و تعریف کردم. حالا اگر سه رخداد دیگر را هم اضافه کنم چه می‌شود:

- آن روز بالای کوه، پسرک سیزده‌ساله اولین ترانه‌اش را نوشت. ترانه را با گیتاری خیالی نواخت و وقتی همه برگشتند، آن را برای دوستانش (هم‌تیمی‌هایش در فوتبال آمریکایی)‌ و کوهستان خواند.

- این پسر در کودکی اغلب با پدرش طبیعت‌گردی می‌کرد و هر وقت بالای تپه یا کوهی می‌رسیدند، پدرش آوازی می‌خواند: «بر فراز قلهٔ جهان، به خلقت خداوند می‌نگرم. تنها چیزی که درک می‌کنم عشقی است که با آمدن تو به زندگی‌ام در قلبم یافتم. این عشق روی قلهٔ جهان نگهم داشته است.»

- وقتی این پسر کوچک بود، مادرش همیشه راهی برای رمزگشایی از «زبان خاص» او پیدا می‌کرد. او هیچ‌وقت حس نکرده دیگران منظورش را نمی‌فهمند.

با اضافه شدن این رخدادهای جدید ناگهان خط سیر یا پی‌رنگ زندگی پسر هم تغییر می‌کند. اولین رخدادهایی که گفتم درست‌اند و واقعاً اتفاق افتاده‌اند اما، با افزودن رخدادهای جدید، معنایی دیگر پیدا می‌کنند. حالا چه خط سیر داستانی یا مضمونی برای زندگی این پسر به ذهن می‌رسد؟ در واقع، مهم‌ترین مسئله این است که خود پسر چه خط سیر داستانی‌ای با این رخدادها سرهم می‌کند و کسانی که او می‌شناسد و نظرشان برایش مهم است کدام خط سیر داستانی را قبول دارند و بازگو می‌کنند. شاید حدس زده باشید که این‌ها رخدادهایی از زندگی خود من‌اند. اگر قرار باشد برای دومین خط سیر داستانی ــــ که خودم ترجیحش می‌دهم‌ــــ اسمی بگذارم، احتمالاً عنوان «ترانه‌سرایی بر فراز جهان» را انتخاب می‌کنم.»