کتاب بزرگترین و آخرین زلزله

کتاب بزرگترین و آخرین زلزله؛ تفسیر سوره مبارکه زلزال نوشتهٔ سیدعلی موسوی جابری خرمشهری است و نشر میراث ماندگار آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب بزرگترین و آخرین زلزله

سوره‌ٔ مبارکهٔ زلزال هفتمین سوره از سوره‌هایی است که در مدینه نازل شده و برخی از مفسران زمان نزول این سوره را حدود سال هشتم هجری دانسته‌اند. سوره‌ٔ مبارکهٔ زلزال ۸ آیه و ۳۶ کلمه و ۱۵۸ حرف دارد. این سوره در جزء سی‌ام قرآن کریم قرار دارد و از نظر حجم در شمار سوره‌های معضلات و از گروه قصار به شمار می‌آید. تشریح زلزلهٔ آستانهٔ روز رستاخیز و مشاهدهٔ نتیجهٔ اعمال خوب و بد انسان‌ها در آن روز از مهم‌ترین محورهای سوره‌ٔ مبارکهٔ زلزال است. این سوره‌ٔ مبارکه از نظر ترتیب نزول نود و سومین سوره قرآن کریم است که پس از سوره‌ٔ نساء و قبل از سورهٔ حدید در مدینه به پیامبر گرامی اسلام نازل شده است.

این کتاب خلاصه‌ٔ کتاب تفسیر سوره‌ٔ زلزال است. سوره‌ٔ مبارکهٔ زلزال بر سه محور دور می‌زند: بخش اول از «اشراط الساعة» و نشانه‌های وقوع قیامت بحث می‌کند، و در بخش دوم سخن از شهادت زمین از تمام اعمال آدمی آمده است و در بخش سوم از تقسیم مردم به دو گروه نیکوکار و بدکار و رسیدن هرکس به اعمال خود سخن می‌گوید.

خواندن کتاب بزرگترین و آخرین زلزله را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به کسانی که می‌خواهند تفسیر سوزهٔ زلزال را به صورت خلاصه و روان بخوانند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب بزرگترین و آخرین زلزله

سوره‌ی مبارکه زلزال از آنجا که باعبارت «اذا» آغاز شده جزء سوره‌های هفتگانه شرطیه یا زمانیه محسوب می‌شود. زلزال نام معروف این سوره‌ی مبارکه است. اذا زلزلت نام دیگر این سوره می‌باشد چرا که این عبارت در نخستین آیه این سوره‌ی مبارکه آمده است. در این سوره‌ی مبارکه به حادثه لرزش مخوف و وحشت انگیز زمین در روز قیامت اشاره شده است. به این مضمون در سوره‌ی مبارکه حج نیز اشاره شده است.

سوره مبارکه زلزال، تنها سوره‌ای است که به شکل کامل به زلزله ترسناک روز قیامت پرداخته و حوادث مربوط به آن را توضیح داده است. اشاره به حقیقت حساب و کتاب دقیق انسان‌ها در روز قیامت از ویژگی‌های دیگر سوره‌ی مبارکه زلزال است، این مضمون در سوره‌ی مبارکه نساء، یونس، انبیاء، و لقمان نیز آمده است. به طور کلی موضوعات مطرح شده در این سوره عبارتند از: وقوع زلزله‌ی هولناک زمین در هنگامه رستاخیر، بیان این حقیقت که در هنگامه قیامت و با وقوع زلزله شدید آن زمین بارهای سنگین خویش را بیرون می‌افکند. بارهایی که به نظر بسیاری از مفسران خیل عظیم انسان‌هایی است که از درون قبرها برمی‌خیزند. و همچنین اشاره به این دارد که در آن روز انسان علت حوادث را جویا می‌شود، و به این حقیقت که زمین در آن روز بزرگ تمامی اخبار خویش را بازگو می‌کند، تصریح می‌نماید.