کتاب راهبردهای ترجمه در اخبار جهانی

کتاب راهبردهای ترجمه در اخبار جهانی نوشتهٔ کلر اسکمل با ترجمهٔ قدرت حسنی در انتشارات دانشگاه دامغان چاپ شده است. یکی از مهم‌ترین فرصت‌های شغلی برای دانش‌آموختگان رشته مترجمی، ترجمه متون خبری برای خبرگزاری‌ها و دیگر رسانه‌های خبری - از جمله روزنامه‌ها، مجله‌های خبری و وب‌سایت‌های مخصوص تولید محتوای خبری است. به همین دلیل، دانشجویان این رشته واحدهایی را دربارهٔ ترجمه متون مطبوعاتی و خواندن متون مطبوعاتی که لازمهٔ ترجمه اینگونه متون است می‌گذرانند. با وجود این، تمرکز اصلی این واحدها به آموزش راهبردهای ترجمه معطوف است که با آنچه در دنیای واقعی ترجمه متون مطبوعاتی رخ می‌دهد و یا باید رخ دهد فاصله دارد. برای مثال، در ترجمه متون مطبوعاتی معمولاً بر مخاطب‌محوربودن و روانی متن ترجمه تأکید می‌شود با این توجیه که خوانندهٔ خبر به‌دنبال محتواست و علاقه‌ای به ساختار و بافت متن اصلی ندارد. با اینکه در موارد بسیاری این قاعده صادق است، پذیرش و پایبندی بی‌چون‌وچرا به آن با واقعیت‌های ترجمه سازگار نیست. ترجمهٔ این کتاب دقیقاً با هدف پرکردن این خلأ انجام شده است.

درباره کتاب راهبردهای ترجمه در اخبار جهانی

در این کتاب، کلر اسکمل دو رویکرد متداول در ترجمه خبر را بررسی کرده است: بومی‌سازی و بیگانه‌سازی.

 منظور از بومی‌سازی سازگار و منطبق کردن متن ترجمه با اصول نگارشی و هنجارهای فرهنگی زبان مقصد است.

منظور از بیگانه‌سازی ترجمه‌کردن متن به نحوی است که رنگ وبوی متن اصلی در متن مقصد پیدا باشد و تاحدامکان متن مقصد به هنجارهای متن مبدأ پایبند باشند؛ البته، این نکته را باید به خاطر داشت که بیگانه‌سازی همان ترجمه تحت‌الفظی صرف نیست.

کتاب راهبردهای ترجمه در اخبار جهانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به دانشجویان رشتهٔ مترجمی و افرادی که مایل هستند در زمینهٔ ترجمهٔ خبر اطلاعات بیشتری کسب کنند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب راهبردهای ترجمه در اخبار جهانی

بل بین تمایل روزنامه نگاران به مطالب خبری که بتوان به راحتی بازنویسی کرد و این واقعیت که خبرگزاری‌ها عمده اطلاعات مورداستفاده روزنامه‌ها را تأمین می‌کنند ارتباطی قائل است. لوئیس و دیگران این ارتباط را در مورد اخبار داخلی در مطبوعات بریتانیا نشان دادند. نویسندگان کتاب با روزنامه‌نگاران مصاحبه کردند و اخباری را که در دیلی تلگراف، گاردین، ایندیپندنت و دیلی میل گزارش شده بود تجزیه و تحلیل کردند تا بدین وسیله ارزیابی کنند که روزنامه‌نگاران در گزارش‌های خود از اخبار داخلی تا چه‌ حد به نسخه اخبار خبرگزاری‌ها (در این مورد عمدتاً خبرگزاری مطبوعات ملی بریتانیا) و مطالب روابط عمومی وابسته هستند. آن‌ها به این نتیجه رسیدند که روزنامه‌نگاران نسخه خبرگزاری را به مطالب روابط مطبوعاتی ترجیح می‌دهند و حتی وقتی که محتوای خبری «کاملاً به نسخه خبرگزاری وابسته است» تمایل دارند که با ذکر نام خبرنگار خودی در ابتدای گزارش خبری این‌‌گونه وانمود کنند که مقاله را روزنامه‌نگاران خود روزنامه نگاشته‌اند (۳۰ درصد از اخباری که تجزیه وتحلیل شد چنین بود.)