کتاب راهنمای نگارش و نشر مقاله علمی

کتاب راهنمای نگارش و نشر مقاله علمی نوشتهٔ انجمن روانشناسی آمریکا (APA) با ترجمهٔ یوسف ساجدی‌فر و اکبر رضایی و احمد علی‌پور در انتشارات ارجمند چاپ شده است. هدف از انجام هر نوع پژوهشــی کشــف واقعیت‌ها و یا ســودمندی روش‌ها و در کل مشارکت در توســعه علمی اســت. چنین مشارکتی تنها در صورتی محقق می‌شــود که متخصصان آن حیطه علمی و علاقه‌مند از نتیجه تحقیق مطلع شــوند. تنها راه اطلاع و آگاهی دیگران از کارهای علمی و به‌اشــتراک‌گذاردن یافته‌های علمی، انتشار آن‌هاست. این کتاب برای کمک به تسهیل این مسیر نوشته شده است.

درباره کتاب راهنمای نگارش و نشر مقاله علمی

پژوهش‌ شما تا زمانی‌که برای گزارش به جامعه علمی آماده نشود، پایان نیافته است. اگرچه سبک‌های مختلفی برای آماده‌کردن گزارش‌های پژوهشی در رشته‌های علمی مختلف وجود دارد، بااین‌حال سبک و ساختار رسمی مورد پذیرش برای نوشتن گزارش‌های پژوهشی در علوم رفتاری و اجتماعی ”راهنمای انتشاراتی APA“ است. این راهنما در سال ۱۹۲۹ برای اولین‌بار به‌صورت بسیار مختصر منتشر شد و تا به‌حال شش‌بار مورد تجدیدنظر اساسی قرار گرفته است. در طول این سال‌ها، راهنمای انتشاراتی بنا به‌ضرورت از یک مجموعه ساده قواعد سبکی به‌صورت یک منبع معتبر و موثق در همه جنبه‌های نگارش علمی، از اخلاقیات انتشار مجدد گرفته تا گزینش واژگانی که به بهترین وجه سوگیری‌های موجود در زبان را کاهش می‌دهد، توسعه یافته است.

کتاب راهنمای نگارش و نشر مقاله علمی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای دانشجویان و محققین در هر رشته‌ای مفید خواهد بود.

بخشی از کتاب راهنمای نگارش و نشر مقاله علمی

وقتی گزارش‌های چندگانه از مطالعات طولی یا مقیاس بزرگ تهیه می‌شود، مؤلفان موظف‌‌اند تا به گزارش‌های قبلی جهت کمک به درک و فهم بهتر خواننده استناد کنند. برای مثال، در سال‌های اولیه یک مطالعه طولی، مؤلف می تواند به همه انتشارات قبلی استناد کند. برای یک کار شناخته شده یا مطالعه طولی درازمدت، مؤلف ممکن است بر انتشار اصلی، خلاصه‌های اخیر و مقاله‌های اخیر که متمرکز بر سؤا‌لات علمی مشابه یا مرتبط با گزارش جاری بوده اند، استناد کند. در چنین مواردی غالبا تکرار توصیف کامل طرح یا شرح کامل روش‌های یک پروژه طولی یا مقیاس بزرگ، ضروری نیست. مؤلفان می توانند جهت دست‌یابی به اطلاعات جزئی خواننده را به کار قبلی ارجاع دهند. به هرحال، آماده‌سازی اطلاعات به طوری که خواننده بتواند گزارش فعلی را ارزیابی کند، ارزش با‌لایی دارد.

همچنین شفاف سازی میزان همپوشی در گزارش‌های چندگانه از مطلاعات بزرگ دارای اهمیت خاصی است. همچنین هنگام ارسال نمونه کار پژوهشی به سردبیر باید وی را مطلع کرده و با او در این زمینه مشورت کنید. آگاه‌کردن ‌سردبیر‌ یا‌ ویراستار. چون انتشار دو یا چند گزارش مشابه از یک پژوهش و انتشار از پژوهش‌های تقریبا نزدیک به هم زمینه را برای انتشار مجدد فراهم می‌سازد، انجام هر یک از آن‌ها باید در معرض قضاوت سردبیر قرار گیرد تا تعیین کند که آیا این دست نوشته با سایر ملاک‌های چاپ منطبق است یا نه.

هر کدام از مقا‌لات منتشرشده قبلی باید ذکر گردد (به بخش قبلی و استنادهای پیشین اثر مراجعه شود) و در دست‌نوشته ارجاع داده شود و مؤلفان باید سردبیر را در جریان مقا‌لات منتشرشده یا پذیرفته شده در آن مجله یا مجله‌های دیگر قرار دهند. سپس سردبیر می تواند قضاوت آگاهانه داشته باشد که این مقاله چقدر اطلاعات جدیدی به دست می‌دهد. اگر در طول بازنگری یا فرایند آماده‌سازی یک پژوهش، دست‌نوشته از خط مشی‌های انتشار مجدد تخطی کرده و مورد شناسایی قرار گیرد و مؤلفان از تخطی موجود در زمینه آگاهی دادن ویراستار طفره روند، دست‌نوشته‌ها باید رد و به خاطر برخی ملاحظات از چاپ کنار گذاشته شوند. اگر این گونه تخطی‌ها بعد از انتشار در یک مجله APA کشف شود، اقدام مناسب ناشر استرداد مقاله و چاپ آگهی انتشار مجدد است. مقاله‌های مجله ها بعضی مواقع برای انتشار در فصل‌های کتاب بازنگری می شوند. مؤلفان مسئول هستند تا به خوانندگان یادآوری کنند که بخش‌هایی از کار جدید قبلا چاپ شده است و منابع استفاده شده را در فهرست منابع به طور کامل یادداشت کرده و به آنها استناد کنند. درصورتی که این اثر توسط سایر پژوهشگران مورد استفاده قرار گیرد باید با حفظ حقوق ناشر، در اثر خود آنها را یادآوری کنید.