کتاب کمال گرایی؛ کتاب کار رفتار درمانی شناختی

کتاب کمال‌گرایی؛ کتاب کار رفتار درمانی شناختی نوشته‌ی شارون مارتین با ترجمه‌ی سیدمرتضی ارجمندی نسب مجموعه‌ای از تمرین‌ها و توضیحات گام‌به‌گام برای شناخت و تعدیل کمال‌گرایی است. نویسنده که سال‌ها به‌عنوان روان‌درمانگر کار کرده است تجربه‌های بالینی خود را با مفاهیم رفتار درمانی شناختی، توجه‌آگاهی و شفقت نسبت به خود ترکیب کرده است. در این اثر خواننده با ریشه‌های کمال‌گرایی، شکل بروز آن در زندگی روزمره و راه‌های عملی برای کاهش خودانتقادی، اهمال‌کاری و خشنودسازی افراطی دیگران آشنا می‌شود. نشر ارجمند آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب کمال گرایی؛ کتاب کار رفتار درمانی شناختی

کتاب کمال‌گرایی؛ کتاب کار رفتار درمانی شناختی اثری ساختارمند است که کمال‌گرایی را نه صرفاً به‌عنوان یک ویژگی شخصیتی بلکه به‌عنوان الگویی فراگیر در افکار، احساسات و رفتار بررسی می‌کند. شارون مارتین در آغاز، تصویری روشن از تجربه‌ی کمال‌گرایی ارائه می‌دهد؛ از معیارهای به‌شدت سطح بالا و ترس از اشتباه تا وابسته‌کردن ارزشمندی خود به دستاوردها و تأیید دیگران. در همین بخش‌های ابتدایی، نمونه‌های بالینی مانند لوری و جرمی نشان می‌دهند کمال‌گرایی چگونه می‌تواند در ظاهر به موفقیت منجر شود اما در عمق، احساس ناکافی‌بودن و فرسودگی ایجاد کند. در ادامه‌ی کتاب کمال‌گرایی؛ کتاب کار رفتار درمانی شناختی، نویسنده توضیح می‌دهد که این الگو چگونه در حوزه‌های مختلف زندگی نمود پیدا می‌کند: کار و شغل، روابط، فرزندپروری، ظاهر و بدن، محیط خانه و حتی شیوه‌ی گذراندن اوقات فراغت. فصل‌ها با چک‌لیست‌ها، سؤال‌های تأملی و تمرین‌های نوشتاری همراه شده‌اند تا خواننده بتواند شکل خاص کمال‌گرایی خود را شناسایی کند. سپس مارتین به ریشه‌ها می‌پردازد؛ از سبک‌های مختلف فرزندپروری متوقع، کمال‌گرا، بی‌توجه و آشفته تا پیام‌های فرهنگی و رسانه‌ای درباره‌ی موفقیت، مشغله و «زندگی بی‌نقص». در بخش‌های بعدی کتاب کمال‌گرایی؛ کتاب کار رفتار درمانی شناختی، تمرین‌های مبتنی بر رفتار درمانی شناختی، توجه‌آگاهی و شفقت نسبت به خود معرفی شده‌اند تا خواننده یاد بگیرد افکار کمال‌گرایانه را شناسایی کند، معیارهای غیرواقع‌بینانه را تعدیل کند، با ترس از شکست و شرم روبه‌رو شود و به‌تدریج رابطه‌ی خود با اشتباه، استراحت، کار و روابط نزدیک را بازسازی کند.

خلاصه کتاب کمال گرایی؛ کتاب کار رفتار درمانی شناختی

کتاب کمال‌گرایی؛ کتاب کار رفتار درمانی شناختی بر این ایده استوار است که کمال‌گرایی در ظاهر نقطه‌ی قوت به نظر می‌رسد اما در عمل با معیارهای دست‌نیافتنی، ترس، خودانتقادی و وابسته‌کردن ارزشمندی به عملکرد، زندگی را محدود می‌کند. نویسنده ابتدا کمک می‌کند خواننده تعریف شخصی خود از کمال‌گرایی را بنویسد، حوزه‌هایی را که در آن‌ها سخت‌گیر است شناسایی کند و ببیند این الگو چه اثری بر استرس، سلامت، تعادل کار و زندگی، فرصت‌های از دست‌رفته و روابط دارد. در ادامه، کتاب نشان می‌دهد این الگو چگونه در کودکی و تحت‌تأثیر سبک‌های مختلف والدگری و پیام‌های فرهنگی شکل می‌گیرد و چرا بسیاری از افراد برای کسب عشق، تأیید یا احساس امنیت به بی‌نقص بودن چنگ می‌زنند. سپس با تکیه‌بر رفتار درمانی شناختی، توجه‌آگاهی و شفقت نسبت به خود، تمرین‌هایی ارائه شده است تا فرد افکار سیاه‌وسفید، تعمیم‌دادن اشتباه‌ها، ترس از شکست و نیاز به کنترل را بازنگری کند، معیارهای خود را انسانی‌تر سازد و به‌تدریج «عالی بودن» را جایگزین «کامل بودن» کند.

چرا باید کتاب کمال گرایی؛ کتاب کار رفتار درمانی شناختی را بخوانیم؟

این کتاب فرصتی فراهم کرده است تا خواننده کمال‌گرایی را از سطح یک برچسب کلی به مجموعه‌ای از باورها، احساس‌ها و عادت‌های مشخص تبدیل کند و برای هرکدام تمرین عملی در اختیار داشته باشد. تمرکز اثر بر خودآگاهی، تعدیل معیارها، کاهش خودانتقادی و بازگرداندن تعادل بین کار، استراحت و روابط است تا فرد بتواند بدون احساس گناه، کامل نبودن خود را بپذیرد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که از خودانتقادی شدید، اهمال‌کاری ناشی از ترس از اشتباه، کار بیش از حد، خشنودسازی افراطی دیگران یا احساس «به‌اندازه‌ی کافی خوب نبودن» خسته شده‌اند و می‌خواهند با تمرین‌های گام‌به‌گام روی الگوهای فکری و رفتاری کمال‌گرایانه‌ی خود کار کنند.

بخشی از کتاب کمال گرایی؛ کتاب کار رفتار درمانی شناختی

«اغلب اوقات کمال‌گرایی در ابتدا مانند یک نقطهٔ قوت به نظر می‌رسد که راه را برای دست‌یابی به خواسته‌های بزرگ هموار کرده، پاداش‌دهنده بوده و فرد را از سرزنش شدن دور می‌کند، با این وجود اضطراب و استرس بیهوده‌ای را به وجود می‌آورد. چرا که به عزت‌نفس فرد آسیب زده و احساس بی‌ارزشی و جدایی از خویشتن را شکل می‌دهد. سرانجام باید گفت که به نظر می‌رسد کمال‌گرایی بیش از اینکه باری از دوش فرد بردارد بر وی سنگینی می‌کند. کمال‌گرایی یعنی سائق دست یافتن به چیزی بیشتر از قبل، یعنی بودن بیشتر از چیزی که هستیم، یعنی اثبات خویشتن ممکن است چنان ما را تحت فشار قرار دهد که احساس کنیم باید مدام پیش به جلو باشیم. در این شرایط نمی‌توانیم متوقف شویم. با وجود هزینهٔ فراوانی که بر ما تحمیل می‌شود به نظر نمی‌رسد کمی سهل گرفتن بر خود یا در پی کمال نبودن حق انتخاب ما باشد. ما کمال‌گراها ارزش خویشتن را بر پایهٔ عملکرد و دستاورهایمان بنا می‌کنیم. از طرفی چندان هم انعطاف‌پذیر نیستیم تا از پسرفت‌ها و اشتباهاتی که ما را رها نمی‌کنند و به عزت‌نفس ما آسیب زده و احساس بی‌ارزشی و بی‌کفایتی برایمان به جای می‌گذارند جدا شده و خود را بازسازی کنیم. به همین دلیل تنها راهی که باعث می‌شود احساس ارزشمندی کنیم این است که دستاوردی داشته یا برنده و بی‌نقص باشیم. تفکر کمال‌گرایانه بر این اعتقاد استوار است که فرد بی‌کفایت است: «من به‌اندازهٔ کافی خوب نیستم و تنها راه برای به‌اندازهٔ کافی خوب بودن این است که ....................... را به انجام برسانم.» این شیوهٔ تفکر به این معنا است که ما باید برای اثبات خود به‌سختی کار کنیم. از طرفی هیچ‌گاه نمی‌توانیم دست از کار کردن بکشیم چراکه به‌محض اینکه کاری را به سرانجام برسانیم، برای خود کار دیگری را آماده می‌کنیم و این چرخه همچنان ادامه دارد.»