کتاب از سبزه تا ستاره

بهاء‌الدین خرمشاهی( -۱۳۲۴)، حافظ‌شناس، ادیب و قرآن‌پژوه است. «از سبزه تا ستاره» سیزدهمین مجموعه مقالات این پژوهشگر است که در آن نوشتارهایی در حوزه قرآن‌پژوهی، حافظ‌شناسی، فلسفه و ادبیات و نقد ادبی گردآوری شده است. در یکی از نوشتارهای این کتاب به نام «من وگل‌آقا» می‌خوانیم: «ابتدا من گل آقا را کشف کردم. سپس گل آقا هم به نوبه خود، مرا کشف کرد. ماه‌های اولیه انتشار گل آقا بود. من این نشریه طنز هفتگی را با علاقه زائدالوصفی مطالعه می‌کردم و هنوز نمی‌دانستم که گل آقا یعنی آقای «کیومرث صابری» کیست. یک روز که حالم خوب بود، یک نامه منظوم و طنزآمیز برای ایشان نوشتم و چند روز دیگر پاسخ مطبوعی از ایشان دریافت داشتم تا کلاهی چرخ دادم، دیدم که شده‌ایم دوست و برادر والامقام همدیگر و یک ارادت و محبت صاف و ساده‌ای بین ما برقرار شد. کار به آنجا کشید که ایشان مرا ملقب به لقب «بخ بخ میرزا» کردند و جزو اصحاب آبدارخانه خود درآوردند و سفارش ما را به شاغلام و غضنفر و همه دوستان و همکاران کردند. از میان همکارانش به همگی ارادت یافتم، به ویژه به حکیمی با نام هنری «ملانصرالدین» که ملانصرالدین واقعی پیشش حکیم و افلاطون است. او «ابوالفضل زرویی نصرآباد» نام دارد و در آقایی و بزرگواری کم و کسری و روی دست ندارد. این بزرگواران با چاپ اباطیل بنده گمراهم کردند. تا به آنجا که تصور می‌کنم بنده نیز طنزپردازم. البته بنده «پردازنده به طنز» هستم اما «طنزپرداز» نیستم.»