کتاب صوتی طبقه هفتم غربی

کتاب صوتی طبقه هفتم غربی (کتاب سال شورای کتاب کودک در ۱۳۸۷) نوشته جمشید خانیان و داستانی بلند درباره‌ی نوجوانی به نام امیرعلی است که برای کار پرستاری از یک پیرمرد، وارد مجتمع مسکونی میلاد می‌شود. زندگی او در رفت‌وآمد میان طبقات این ساختمان شکل تازه‌ای پیدا می‌کند. نشر ماه آوا داستان بلند حاضر را با گویندگی امیر جانی برای کودکان و نوجوانان منتشر کرده است. فضای شهری، روابط بین نسل‌ها و تجربه‌ی کار و مسئولیت در کودکی، در این کتاب صوتی مطرح شده است. شنونده افزون‌بر امیرعلی با شخصیت‌های عجیب و آشنایی مانند نگهبان قلعه‌مانند ساختمان، همسایه‌ها و خانواده‌ی پیرمرد نیز روبه‌رو و به‌تدریج با لایه‌های عاطفی این رابطه‌ی تازه آشنا می‌شود.

درباره کتاب صوتی طبقه هفتم غربی اثر جمشید خانیان

کتاب صوتی طبقه هفتم غربی داستانی بلند است به قلم جمشید خانیان که برای کودکان و نوجوانان بین ۱۲ تا ۱۵ سال مناسب دانسته شده است. یک مجتمع مسکونی چندطبقه در این اثر به صحنه‌ی ماجراهای یک روز کاری امیرعلی تبدیل می‌شود. کتاب با تمرکز بر این مکان ثابت، و رفت‌وآمد این نوجوان میان طبقات شرقی و غربی، آسانسورها و راه‌پله‌ها جهانی کوچک می‌سازد که در آن هر طبقه، هر در و هر شخصیت تکه‌ای از زندگی شهری و روابط انسانی را نشان می‌دهد.

شنونده‌ی رمان صوتی طبقه هفتم غربی با امیرعلی همراه می‌شود؛ پسری ۱۴-۱۵ ساله که برای کمک به خانواده، کار پرستاری از پیرمردی بیمار را در طبقه‌ی هفتم غربی قبول کرده است. او با نگهبان گردن‌دراز، با آسانسورهای شرقی و غربی، با راه‌پله‌های بی‌پایان و با همسایه‌هایی که هرکدام دنیای خودشان را دارند، روبه‌رو می‌شود. داستان مدام بین «امروز» و «دیروز» جابه‌جا می‌شود و شنونده را در رفت‌وبرگشت میان اولین روز کاری امیرعلی و روز بعد همراه می‌کند.

طبقه هفتم غربی صحنه‌هایی از آشنایی امیرعلی با پیرمرد، شکل‌گرفتن اعتماد میان آن‌ها، جزئیات مراقبت روزانه، حمام‌بردن، دارودادن و حتی ماجرای بردن پیرمرد با دوچرخه‌ی «قره‌قیطاس» به سرازیری خیابان را کنار هم می‌چیند. در لابه‌لای این صحنه‌ها گذشته‌ی امیرعلی، شغل جنگلبانی پدرش، رؤیای خودش برای جنگلبان‌شدن و نگاه پیرمرد به نوشتن و کتاب‌ها، فضای عاطفی و فکری داستان را می‌سازد.

خلاصه داستان صوتی طبقه هفتم غربی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

امیرعلی باید از پیرمردی بیمار در طبقه‌ی هفتم غربی مراقبت کند. او از حاشیه‌ی شهر با دوچرخه‌اش که اسمش را «قره‌قیطاس» گذاشته است، به مجتمع می‌آید و از همان ابتدا با نگهبان، آسانسورها، راه‌پله‌ها و ساکنان ساختمان درگیر می‌شود. امیرعلی یاد می‌گیرد چطور با دقت از پیرمرد پرستاری کند؛ از شیر و دارو و سوپ تا حمام‌بردن و جابه‌جا کردنش از تخت به مبل.

رابطه‌ی امیرعلی و پیرمرد به‌تدریج از رابطه‌ی کاری فراتر می‌رود؛ آن‌ها درباره‌ی جنگل، درخت بلوط، کتاب‌ها، گذشته‌ی پیرمرد و پدر جنگلبان امیرعلی حرف می‌زنند و نوعی دوستی میان دو نسل شکل می‌گیرد. ماجرای بردن پیرمرد با دوچرخه در سرازیری خیابان و وسوسه‌ی نور و پرده‌های کشیده، از لحظه‌های پرتنش و به‌یادماندنی این رمان است.

چرا باید کتاب صوتی طبقه هفتم غربی را بشنویم؟

رمان صوتی طبقه هفتم غربی با تمرکز بر یک نوجوان و یک پیرمرد، تصویری ملموس از مسئولیت‌پذیری، فقر، پیری و تنهایی در دل یک مجتمع شهری را ارائه کرده است. شنیدن این کتاب تجربه‌ی همراهی با امیرعلی در مسیر ۱۴۰ پله، آسانسور، طویله‌/ پارکینگ و اتاق نیمه‌تاریک پیرمرد است؛ مسیری که در آن هم شوخی و بازی هست و هم ترس، خستگی و دلتنگی.

شنیدن کتاب صوتی طبقه هفتم غربی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب صوتی طبقه هفتم غربی به کودکان و نوجوانان ۱۲ تا ۱۵ سال پیشنهاد می‌شود؛ همچنین این رمان برگزیده برای مخاطبانی که دغدغه‌ی رابطه‌ی نسل‌ها، پیری، مراقبت از سالمندان و تجربه‌ی کار در سن کم را دارند، مناسب است.

درباره جمشید خانیان

جمشید خانیان نویسنده، نمایشنامه‌نویس، پژوهشگر ایرانی و متولد سال ۱۳۴۰ در آبادان است. او فعالیت خود را از نیمه‌ی نخست دهه‌ی ۱۳۶۰ با نگارش نمایشنامه و داستان کوتاه آغاز کرد و به‌تدریج به داستان‌نویسی، به‌ویژه در حوزه‌ی ادبیات نوجوان، گرایش یافت؛ به‌گونه‌ای که تا پایان سال ۱۳۹۶ بیش از ۴۰ عنوان کتاب در زمینه‌های مختلف نگارشی از او منتشر شد.

این نویسنده به‌عنوان مدرس، کارشناس و داور جشنواره‌های هنری و ادبی نیز فعالیت داشته و آثارش بارها موضوع نقدها، مقاله‌های علمی‌ـ‌پژوهشی و پایان‌نامه‌های دانشگاهی در مقاطع کارشناسی‌ارشد و دکتری قرار گرفته‌اند. شماری از نمایشنامه‌های چمشید خانیان مانند «روی نی‌بندی»، «اسماعیل اسماعیل»، «دهانی پر از کلاغ» و «تکرار» از نمایشنامه‌های پراجرا در ایران بوده‌اند. برخی از آثار داستانی جمشید خانیان به زبان‌های انگلیسی، لهستانی و روسی ترجمه شده‌اند.

جوایز و افتخارات کتاب صوتی طبقه هفتم غربی و نویسنده

رمان طبقه هفتم غربی موفق شد رتبه‌ی نخست جایزه‌ی ادبی اصفهان در سال ۱۳۸۸ و عنوان اثر برگزیده‌ی IBBY لندن در سال ۱۳۹۱ را به دست آورد.

جمشید خانیان در سال ۲۰۱۸ نخستین نویسنده‌ی ادبیات کودک و نوجوان ایران بود که از بخش آسیا به جشنواره‌ی «کلاغ سفید» کتابخانه‌ی بین‌المللی کودک و نوجوان مونیخ دعوت شد و در سال ۱۳۹۷ نیز از سوی انجمن نویسندگان کودک و نوجوان ایران برای جایزه‌ی آسترید لیندگرن ۲۰۱۹ نامزد شد. برخی دیگر از مهم‌ترین جوایز و افتخارات او عبارت است از:

قدردانی از او در سی‌وششمین جشنواره‌ی بین‌المللی تئاتر فجر برای یک عمر فعالیت در نوشتن، آموزش، پژوهش و تولید تئاتر (۱۳۹۶)، برگزیده‌شدن در IBBY مکزیک برای کتاب «عاشقانه‌های یونس در شکم ماهی» (۱۳۹۳)، برنده‌شدن نشان طلای لاک‌پشت پرنده برای رمان «عاشقانه‌های یونس در شکم ماهی» (۱۳۹۱)، برگزیده‌شدن IBBY لندن برای رمان «طبقه هفتم غربی» (۱۳۹۱)، دریافت رتبه‌ی نخست جایزه‌ی ادبی اصفهان برای رمان «طبقه هفتم غربی» (۱۳۸۸) و برگزیده‌‌شدن در ربع قرن کتاب دفاع مقدس در سه حوزه‌ی ادبیات نمایشی، پژوهش هنری و رمان نوجوان (۱۳۸۸).

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره کتاب صوتی طبقه هفتم غربی

سایت qudsonline.ir: این اثر موجز و گیرا قادر است نحوه‌ی برخورد با افراد جامعه و ارتباط با گروه‌های گوناگون را به‌طور شایسته‌ای به مخاطب نوجوان آموزش دهد. سالمندان ازجمله‌ی این گروه‌ها به شمار می‌روند که احتیاج فراوانی به اهتمام و پشتیبانی اطرافیان دارند؛ سالمندانی که طبق تعبیر قلمِ جمشید خانیان، هر یک بسان درخت بلوطی دیرپای و کهنسال هستند.

بخشی از کتاب صوتی طبقه هفتم غربی

«امیرعلی راه افتاد. از دَر شیشه‌ای بزرگ قلعه گذشت و رفت طرف طویله. کلید انداخت، قفل قره‌قیطاس را باز کرد، پیرمرد را نشاند جلو و شروع کرد با دوچرخه دویدن. از طویله که رفتند بیرون، پیرمرد که خم شده بود روی فرمان، داد زد: «بپر، بپر، بپر امیرعلی!» امیرعلی پرید روی زین و رکاب زد. پیرمرد باز داد زد: «تندتر، تندتر، تندتر امیرعلی!» قره‌قیطاس، زیر پاهای آن‌ها، دور گرفت. پیرمرد "هو"ی بلندی کشید و زد زیر خنده. وقتی از باریکه راه سنگ‌کاری‌شدهٔ محوطهٔ قلعه عبور کردند، رفتند توی خیابان اصلی و افتادند در مسیر سرازیری. در حاشیهٔ هر دو طرف خیابان، جوی باریکی بود که همین‌طور، تا کجا؟ ادامه داشت. ردیف شمشادها، در شیب کوتاه جوی باریک، پرچین سبزی را درست کرده بودند که خیابان را به کوچه باغی شبیه کرده بود.»