کتاب صوتی وقتی نیچه گریست (خلاصه کتاب)

کتاب صوتی وقتی نیچه گریست (خلاصه کتاب) نوشتهٔ اروین یالوم و ترجمهٔ بهاره مظاهری است. گویندگی این کتاب صوتی را کامبیز خلیلی انجام داده و انتشارات کتابسرای نیک این رمان مشهور با درون‌مایهٔ روان‌شناسانه و فلسفی را منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی وقتی نیچه گریست (خلاصه کتاب)

کتاب صوتی وقتی نیچه گریست (خلاصه کتاب) را رمانی درمورد عشق، سرنوشت و اراده دانسته‌اند که در وین، قرن ۱۹ و در میان جوششی فکری که این دوران را تعریف می‌کند، روایت شده است. اروین یالوم در این کتاب، واقعیت و داستان و فضا و تعلیق را در هم می‌آمیزد تا داستانی ‏فراموش‌نشدنی دربارهٔ تأثیر فلسفه و روان‌شناسی بر یکدیگر را بازگو کند‎.‎ این کتاب به این پرسش پاسخ می‌دهد که چه چیزی درمان و بهبود را تشکیل می‌دهد؛ همچنین نمونهٔ مهمی از رابطهٔ پویا و پیچیده بین بیمار و پزشک را ارائه می‌دهد. این کتاب صوتی که نخستین‌بار در سال ۱۹۹۲ میلادی منتشر شد، یکی از مشهورترین کتاب‌های روان‌شناسی است که در آن برهه‌ای از زندگی فیلسوف نامی آلمانی، فردریش نیچه به‌عنوان یکی از شخصیت‌های کتاب به‌طور خاص بررسی شده است. این اثر، برندهٔ جایزهٔ انجمن روان‌پزشکی آمریکا شده و به‌عنوان یکی از مطرح‌ترین آثار اروین یالوم شناخته می‌شود.

اروین یالوم در کتاب وقتی نیچه گریست داستان خیالی ملاقات دو شخصیت مهم حوزهٔ فلسفه و روان‌شناسی (فردریش نیچه و یوزف برویر) در وین را روایت می‌کند. داستان از آنجایی شروع می‌شود که «لو سالومه» برای ملاقات دکتر یوزف برویز به وین سفر می‌کند و برای دکتر برویر در یادداشتی دربارهٔ یکی از دوستان خود، فردریش نیچه می‌نویسد و با ابراز نگرانی دربارهٔ وضعیت این دوست بیان می‌کند که آیندهٔ فلسفهٔ آلمان در خطر است. پس از آن، دکتر برویر تلاش می‌کند تا بدون اینکه نیچه از صحبت میان او و لو سالومه آگاه شود و از نیت آن‌ها آگاه باشد، او را به شروع درمان ترغیب کند. او در این مسیر با سختی‌هایی روبه‌رو می‌شود؛ نیچه فردی نیست که به‌راحتی روان خود را به‌دست دکتر برویر بسپارد. با آن‌ها در کتاب صوتی وقتی نیچه گریست (خلاصه کتاب) همراه شوید.

شنیدن کتاب صوتی وقتی نیچه گریست (خلاصه کتاب) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

کتاب صوتی وقتی نیچه گریست را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر آمریکا و قالب رمان با درون‌مایهٔ روان‌شناسانه و فلسفی پیشنهاد می‌کنیم.

درباره اروین یالوم

اروین دیوید یالوم (Irvin David Yalom) در سال ۱۹۳۱ میلادی و در واشنگتن دی‌سی در ایالات متحدهٔ آمریکا به دنیا آمد. او روان‌پزشک هستی‌گرا و نویسندهٔ آثار داستانی و غیرداستانی است. در ایران، به‌عنوان نویسندهٔ رمان‌های روان‌شناختی، به‌ویژه رمان مشهور «وقتی نیچه گریست» شهرت دارد. یالوم جایزهٔ انجمن روان‌پزشکی آمریکا را در سال ۲۰۰۲ میلادی دریافت کرد. اروین یالوم دانش‌آموختهٔ رشته‌های پزشکی (در ۱۹۵۶ م.) و روان‌پزشکی (در ۱۹۶۰ م.) است. او پس از خدمت سربازی در سال ۱۹۶۳ استاد دانشگاه استنفورد شد و در همین دانشگاه بود که الگوی روان‌شناسی هستی‌گرا یا اگزیستانسیال را پایه‌گذاری کرد.

یالوم برای شرح تجربیات درمانی و ثبت آن‌ها و همچنین برای کمک به روان انسان‌ها کتاب‌هایی داستانی و غیرداستانی نوشته است که همواره دیده و خوانده شده‌اند. او به گفتهٔ خودش، برای نوشتن کتاب‌های معروفی همچون «وقتی نیچه گریست» و «دژخیم عشق» که آمیزه‌ای از روان‌شناسی و فلسفه هستند، از چیزهایی الهام گرفته است. نخستین کتابی که یالوم به‌صورت رمان نوشت «هر روز کمی به هم نزدیک‌تر» (۱۹۷۴) نام داشت؛ رمانی که با استفاده از تجربه‌هایش در جلسات درمان با بیماران، آن را به‌شیوه‌ای جذاب و با کمکِ ۲ راوی روایت کرد.

بعضی از آثار داستانی یالوم عبارتند از:

(۱۹۸۹) جلاد عشق و دیگر داستان‌های روان درمانی، (۱۹۹۲) وقتی نیچه گریست، (۱۹۹۶) دروغگویی روی مبل، (۱۹۹۹) مامان و معنی زندگی، (۲۰۰۵) درمان شوپنهاور، (۲۰۰۴) پلیس را خبر می‌کنم، (۲۰۱۲) مسئلهٔ اسپینوزا، (۲۰۱۵) خلق‌شدگان در یک روز و داستان‌های روان‌درمانی دیگر.

بعضی از آثار غیرداستانی یالوم عبارتند از:

(۱۹۷۰) تئوری و عمل در روان‌درمانی گروهی، (۱۹۸۰) روان‌درمانی اگزیستانسیال، (۲۰۰۱) هنر درمان (نامه‌ای سرگشاده به نسل جدید روان‌درمانگران و بیمارانشان)، (۲۰۰۸) خیره به خورشید نگریستن (غلبه بر وحشت از مرگ)، (۱۹۹۷) یالوم‌خوانان [گلچینی از مشهورترین آثار اروین یالوم]، من چگونه اروین یالوم شدم (۲۰۱۷)، مسئلهٔ مرگ و زندگی است.

در سینما نیز فیلم‌هایی با الهام از آثار اروین یالوم ساخته و منتشر شده‌اند:

فیلم مستند «پرواز از مرگ» (۲۰۰۳)، وقتی نیچه گریست (۲۰۰۷) به‌کارگردانی Pinchas Perry که دیدار خیالی فریدریش نیچه (فیلسوف آلمانی) و یوزف برویر (پزشک اتریشی) و رابطهٔ پر فرازونشیب آن‌ها را روایت می‌کند و فیلم Yalom's cure به‌کارگردانی Sabine Gisiger که در سال ۲۰۱۵ ساخته شد.