کتاب صوتی تابستان

کتاب صوتی تابستان نوشتهٔ آلبر کامو و ترجمهٔ بنفشه فریس آبادی است. ایمان رئیسی گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده و آوانامه آن را که حاوی نوشته‌های پراکنده از آلبر کامو است، منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی تابستان

کتاب صوتی تابستان حاوی ۸ مقاله است که آلبر کامو آن‌ها را در فاصلهٔ زمانی سال های ۱۹۳۹ تا ۱۹۵۳ نوشته و برای نخستین بار در سال ۱۹۵۴ به‌صورت یک مجموعه منتشر کرده است. الجزیره برای کامو همواره مکانی تابستانی بوده و آفتاب این شهر به‌گونه‌ای تنگاتنگ با کودکی و جوانی او عجین بوده است. او در لحظاتی نادر در اوج یک هماهنگی بی‌واسطه با طبیعت مدیترانه زیسته و بخت آن را داشته که در طول زمان، شادمانی‌های غیرقابل‌جایگزینی را در بازگشت به سرزمین نیاکانش تجربه کند. گفته شده است که آلبر کامو استاد خلاصه‌گویی است. او در کتاب صوتی تابستان با تک‌جمله‌هایش، دست به نقد فرهنگ، آداب‌ورسوم، تفکر و حتی لذت‌های شهرنشین‌ها زده است. کامو در این کتاب صوتی، گاه سر از باشگاه مشت‌زنیِ زیرزمینی در آورده و گاه عصرها در بلوار شهر قدم زده تا نوجوان‌هایی را برانداز کند که با کفش‌های واکس‌زده دیده می‌شوند. نگاه دقیق و موشکافانۀ آلبر کامو در تابستان، بینش فلسفیِ عمیق او، تک‌جمله‌هایی گاه شاعرانه و گاه همراهِ سخت‌ترین نوع انتقاد، همه و همه باعث شده حتی یادداشت‌های این نویسنده خواندنی و جذاب از کار درآیند. تاریخ انقضا نداشتنِ نظرات او در این کتاب و همذات‌پنداری با نویسنده در نقد جامعۀ مقابل او باعث می‌شود خواننده با ولع کل این نوشته‌ها را در یک نشست بشنود.

شنیدن کتاب صوتی تابستان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

شنیدن این کتاب صوتی را به دوستداران ناداستان و قالب جستار پیشنهاد می‌کنیم.

درباره آلبر کامو

آلبر کامو در ۷ نوامبر سال ۱۹۱۳ در خانواده‌ای فقیر در الجزایر متولد شد. آن زمان الجزایر تحت استعمار فرانسه بود. پدرش کارگری فقیر بود و مادرش خدمتکار بود. آن‌ها صاحب ۲ فرزند به نام «لوسین» و «آلبر» بودند. پدرش در جنگ کشته شد. مسئولیت نگهداری ۲ بچه بر عهدهٔ مادرش افتاده بود. کامو به‌خاطر خانواده‌اش مدرسه را رها کرد و به کارگری مشغول شد. معلمش به استعداد او پی برد و او را به ادامهٔ تحصیل تشویق و کمک کرد تا بتواند بورسیهٔ تحصیلی شود. با وجود اینکه کامو یکی از متفکران مکتب اگزیستانسیالیسم است، همواره این برچسب خاص را رد می‌کرد. او در دانشگاه الجزیره تحصیل کرد و تا پیش از آنکه در سال ۱۹۳۰ گرفتار بیماری سل شود، دروازه‌بان تیم فوتبال این دانشگاه بود. کامو در بعدازظهر چهارم ژانویهٔ ۱۹۶۰ و در ۴۷سالگی بر اثر سانحهٔ تصادف نزدیک سن در شهر ویل‌بلویل درگذشت. در جیب کت او یک بلیط قطار استفاده‌نشده پیدا شد. ابتدا قرار بود با قطار و همراه با همسر و فرزندانش به سفر برود، ولی در آخرین لحظات پیشنهاد دوست ناشرش را برای همراهی پذیرفت تا با خودروی او سفر کند. رانندهٔ اتومبیل و میشل گالیمار، دوست نزدیک و ناشر آثار کامو نیز در این حادثه کشته شدند. آلبر کامو در گورستان لومارین در جنوب فرانسه دفن شد.

پس از مرگ آلبر کامو، همسر و فرزندانش حق تکثیر آثار البر کامو را در اختیار گرفتند و ۲ اثر باقی‌ماندهٔ او را منتشر کردند. اولین آن‌ها کتاب «مرگ شاد» بود که در سال ۱۹۷۰ منتشر شد. دومین کتابی که پس از مرگ کامو منتشر شد یک اثر ناتمام به نام «آدم اول» بود که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد. آدم اول یک خودزندگی‌نامه دربارهٔ دوران کودکی نویسنده در الجزایر است. از دیگر آثار این نویسندهٔ مشهور می‌توان به رمان‌های «بیگانه»، «سقوط»، «طاعون»، نمایشنامه‌های «کالیگولا»، «سوءتفاهم»، «حکومت نظامی» و کتاب نظریِ «افسانهٔ سیزیف» اشاره کرد.