کتاب صوتی هراس به سبک کوبریک و دلهره‌ های سینمایی دیگر

کتاب صوتی هراس به سبک کوبریک و دلهره‌ های سینمایی‌ دیگر، مجموعه داستان‌هایی از کاوه میرعباسی است که فضایی ترسناک و وهم‌انگیز را به تصویر می‌کشند و روایت‌هایی عجیب و ترسناک را بیان می‌کنند. این اثر را نشر چتر فیروزه با گویندگی فرهاد اتقیایی و هوتن شاطری‌پور و شهره روحی منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی هراس به سبک کوبریک و دلهره‌ های سینمایی‌ دیگر

کتاب هراس به سبک کوبریک و دلهره‌ های سینمایی‌ دیگر چهار داستان بلند دارد که در ژانر وحشت نوشته شده‌اند. گریز در خزان، هفت روز نحس، ن.ن.ن و تنها اسامی داستان‌های این کتاب هستند.

گریز در خزان نام داستان اول کتاب است که از زنی به نام سارا می‌گوید. او باید با یکی از کابوس‌هایش که حالا کم‌کم واقعی شده است، روبه‌رو شود. داستان دوم هفت روز نحس نام دارد و ماجرای یک انگشتر نفرین شده است. انگشتری که کمال، در یک نیمه شب از انگشت جنازه‌ای بیرون کشیده است و حالا باید با مرگ‌های وحشتناکی که در پی‌اش می‌آید، روبه‌رو شود. ن.ن.ن. داستان سوم کتاب است که یک زن را از راز یک جنایت وحشتناک خبردار می‌کند و تنها (Alone) داستانی است از پیرمردی که سرگذشتش را دزدیده‌اند.

کتاب صوتی هراس به سبک کوبریک و دلهره‌ های سینمایی‌ دیگر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

کتاب هراس به سبک کوبریک و دلهره‌ های سینمایی‌ دیگر انتخابی مناسب برای تمام آن‌هایی است که به داستان‌های ژانر وحشت علاقه دارند.

درباره کاوه میرعباسی

کاوه میرعباسی مترجم و نویسنده و دانش‌آموختهٔ رشته کارگردانی سینما و زبان اسپانیایی است. او در ۱۸سالگی ابتدا رشتهٔ حقوق را برای خود انتخاب کرده بود و برای تحصیل به فرانسه رفت. دو سال بعد حقوق را رها کرد و در رومانی در رشتهٔ سینما به تحصیل پرداخت. برای گرفتن دکترای سینما به اسپانیا رفت. اما مشکلات مالی اجازهٔ تکمیل تحصیلاتش را به او نداد و مجبور شد تزش را با موضوع «تعلیق در ادبیات و سینما» نیمه‌کاره رها کند.

از کاوه میرعباسی تاکنون بیش از ۴۰ کتاب ترجمه منتشر شده است. میرعباسی فعالیت فرهنگی‌اش را از ۱۲ سالگی و در مجلهٔ کیهان بچه‌ها آغاز کرد و اولین ترجمهٔ او را انتشارات امیرکبیر در سال ۱۳۵۰ منتشر کرد.

بخشی از کتاب صوتی هراس به سبک کوبریک و دلهره‌ های سینمایی‌ دیگر

«بعد از رفتن شوهرش، سارا برای جبران دلهره‌های شب قبل به خود اجازه داد کمی تنبلی کند. آفتاب دلپذیری به سالن نشیمن می‌تابید و او روی یکی از مبل‌ها لمید و به فکر فرو رفت. از خود می‌پرسید، چرا چنین خوابی دیده. او که در ضمیر خودآگاه و ناخودآگاهش هرمز را از همه نظر شایسته و شریف می‌دانست چرا باید او را در قالب انسانی شریر و حیوان صفت و خطرناک و خونخوار تصور کند که بویی از عاطفه و ترحم نبرده. طی دوازده‌سال زندگی مشترک که در شادی و تفاهم و رفاه گذشته بود، سارا هر بار بیشتر به خصلت‌های پسندیدهٔ شوهرش پی برده بود و تدریجاً به این نتیجه متناقض رسیده بود که هرمز بیش از اندازه شایستگی دارد یا به عبارت دیگر تنها ایرادش این است که زیادی حسن دارد. البته این نظر چندان بی‌ربط هم نبود چون انسان کامل و بی‌نقص در نهایت، سایرین را که به هر حال کم و بیش عیب‌هایی دارند، معذب می‌کند. سارا گاهی به شوخی این مطلب را به شوهرش هم می‌گفت و دو تایی از ته دل می‌خندیدند. در اینجا مسیرِ افکارش او را به نقطهٔ اول برگرداند و دوباره با پرسشِ پاسخ ناپذیر مواجه شد: اگر آن طور که می‌گویند خواب بازتاب تفکرات اوقات بیداری است چرا باید او چنین کابوسی ببیند، در حالی که هرمز را مظهر تمام فضایل و عاری از همهٔ خصوصیات مذموم می‌داند. تنها جواب معقولی که به ذهنش رسید این بود که لابد خوابش نقش و مفهوم دیگری دارد که او از درکش عاجز است.»