کتاب نترس دختر غوغا به پا کن!

کتاب نترس دختر غوغا به پا کن! اثری از کارا الویل لیبا است که با ترجمه فاطمه باغستانی می‌خوانید. این کتاب ده راهبرد قدرتمند را به شما معرفی می‌کند تا برای رسیدن به هر آنچه که می‌خواهید، از آن استفاده کنید. 

درباره کتاب نترس دختر غوغا به پا کن!

زندگی بسیار کوتاه‌تر از آن است که بخواهیم آن را با ترسیدن هدر بدهیم. می‌توانیم برای خودمان اهدافی تعیین کنیم و در مسیر رسیدن به آن‌ها قرار بگیریم. هرچند مطمئنا قرار است با موانع و مشکلاتی روبه‌رو شویم، اما موانع نباید سد راه ما شوند. اما اگر موانعی که بر سر راه ما قرار گرفته‌اند، از درونمان بیایند، چه کاری از دست ما برمی‌آید؟

کارا الویل لیبا در کتاب نترس دختر غوغا به پا کن! ده استراتژی و راهبردی قدرتمند را به مخاطبانش معرفی می‌کند. به کمک این استراتژی‌ها می‌توان بر موانع درونی، یا همان ترسی که مانع ما برای پیشرفت است، غلبه کرد. 

در بسیاری از نقاط جهان، هنوز حقوق زنان و مردان نابرابر است و این نابرابری به خصوص زمانی چهره می‌گشاید که ترس زنان، به دلایل مختلف، از جمله سرکوب‌های هزاران ساله مانعی می‌سازد تا اجازه ندهد که زنان در مسیر موفقیت قدم بردارند. اما بر همین ترس هم می‌توان غلبه کرد. راهکارهای این کتاب، ساده هستند. کتاب چندان طولانی نیست و به همین دلیل می‌توان با سرعت آن را مطالعه کرد و سریعا به مرحله عمل وارد شد. مرحله‌ای که موفقیت و شادی را برایمان به ارمغان می‌آورد. 

کتاب نترس دختر غوغا به پا کن! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

کتاب نترس دختر غوغا به پا کن! اثری است برای تمام کسانی که به داشتن زندگی خوب و باکیفیت و رسیدن به اهدافشان اهمیت می‌دهند. 

بخشی از کتاب نترس دختر غوغا به پا کن!

وقتش رسیده که دفترچه‌یادداشت خیلی جذابت را برداری و با آن خودکار صورتی تمام آرزوها و خواسته‌هایت را روی کاغذ بنویسی. بعد هم کنار هر کدام دلایلشان را بنویسی. تا جایی که می‌توانی دقیق و با جزئیات همه‌چیز را ذکر کن. یادت نرود: همین جزئیات و دلایل خواسته‌هاست که شور درونی‌ات را حفظ می‌کند.

زندگی مال توست. آن را محکم بچسب

می‌دانی اولین پشیمانی انسانی که در بستر مرگ افتاده، چیست؟ اینکه زندگی را آن‌طور که باید نزیسته است. یکی از پرستاران که برای روحیه‌دادن در بستر مرگ افراد حاضر می‌شد، دربارۀ رایج‌ترین پیشیمانی‌های آنها تحقیق کرد و نتایج تحقیق خود را در کتابی با عنوان «پنج پشیمانی مشترک در افرادی که با مرگ روبه‌رو هستند» به چاپ رساند. اولین پشیمانی این بود که آنها زندگی را طوری زیسته‌اند که دیگران انتظار داشته‌اند، نه آن‌طور که خودشان می‌خواسته‌اند. «این رایج‌ترین پشیمانی بین تمام این افراد بود. وقتی آدم‌ها می‌فهمند که زندگی آنها درحالِ تمام‌شدن است و سرشان را برمی‌گردانند و با دیدی روشن به گذشته نگاه می‌کنند، خیلی راحت می‌توانند رؤیاهای ازدست‌رفته را بشمارند. بیشتر افراد حتی به نیمی از رؤیاهایشان نرسیده‌اند و حالا باید با این شناخت بمیرند که خودشان آن زندگی را انتخاب نکرده‌اند. سلامتیْ نعمت آزادی را به همراه دارد و متأسفانه تعداد اندکی از ما این حقیقت را درک می‌کنیم و بقیه تا زمانی که زندگی را ازدست‌رفته نبینیم، آن را نمی‌فهمیم.»

می‌توانی تجسم کنی که در بستر مرگ باشی و این احساس دردآور به جانت افتاده باشد که چرا زندگی را آن‌طور که بایدوشاید به‌تمامی نزیسته‌ای؟ تو را نمی‌دانم، اما حتی اندیشیدن به این وضعیت مرا می‌ترساند و همین تصور کافی‌ست تا تمام ترس‌هایم را کنار بگذارم و همان زندگی را که شایستۀ آن هستم، رقم بزنم. زندگی کوتاه‌تر از آن است که به «شایدها»، «ای‌کاش‌ها» و «اگرها» بچسبیم. این تویی که باید مطمئن شوی هر ثانیه از زندگی‌ات را طوری سپری کنی که گویی آخرین لحظۀ زندگی‌ست. زندگی ارزشمند است، اما هیچ تضمینی برای بقای آن وجود ندارد و این حقیقتی‌ست که این روزها بارها و بارها به خودم یادآور می‌شوم. وقتی ترس درِ خانۀ دلم را می‌زند، می‌پرسم: «وقتی هشتادساله شوم، از اینکه رؤیایی را محقق نکرده‌ام، پشیمان نخواهم بود؟» اگر پاسخ مثبت باشد، سریع دست‌به‌کار می‌شوم. اصلاً به این فکر کن که وقتی پیر شدی و مشغول نوشیدن شربتی گوارا کنار هم‌سن‌وسال‌هایت بودی، دوست نداری داستانی جذاب و شگفت‌انگیز از زندگی خود برایشان تعریف کنی؟

نترس دختر! غوغا به‌پا کن

می‌توانی انرژی خود را برای هیجان زندگی صرف کنی یا آن را برای ترسیدن هدر دهی. انتخاب با خودت است.